Życie w społeczeństwie

What happens when politics is everywhere, yet nothing seems to change? From the abandoned dance floors of Thatcher’s London to the mass mobilizations of Black Lives Matter, Anton Jäger traces how pub­lic life has become infused with protest, spectacle, and moral urgency — while the old infrastructure of parties, unions, and civic solidarity has been hollowed out.

We live in an age of impotence. Stuck between global war and global finance, between identity and capital, we seem to be incapable of producing that radical change that is so desperately needed. Is there still a way to disentangle ourselves from a global order that shapes our politics as well as our imagination?

First published in 1975, this finely wrought investigation remains as urgent as ever, presenting the life of those who have travelled to live and work in Europe. Art critic, novelist, and artist John Berger brings humanity and a voice to those silenced in the political debate about who does and doesn’t belong.

For Guillibert, if we are to move beyond the Anthropocene, we must develop new strategies. Communism must become environmentalism, and political ecology can only become truly revolutionary once it is communist.

Zmierzch Zachodu (1918–1922) należy do „kultowych” współczesnych traktatów z dziedziny filozofii kultury. Autor Oswald Spengler (1880–1936), niemiecki polihistor i wizjoner, przeciwnik demokracji, konserwatysta sceptyczny wobec nazizmu po 1933 roku, w księdze tej szuka diagnozy dla świata, posługując się „morfologią historyczną”.

Autor śledzi ewolucję światowego systemu gospodarczego, obnażając mechanizmy podważane przez trumpistów, oraz precyzyjnie punktuje ich cele strategiczne.

To nie jest książka o nieuniknionej zagładzie. To książka o nadziei. Łącząc wiedzę z różnych dziedzin – historii, ekonomii, antropologii, filozofii i nauk ścisłych – Jason Hickel kreśli błyskotliwą analizę kapitalizmu (z odświeżającym spojrzeniem na jego historię) i proponuje wizję alternatywnego rozwoju, zrywającego z obłędem ciągłego wzrostu. 

Nasz załamujący się model ekonomiczny pogłębia nierówności i pozbawia nas wiary w sprawczość. Korzystają na tym korporacje, cierpią zaś lokalne społeczności. Jak możemy to zmienić?

To nie jest książka o macierzyństwie rozumianym jako doświadczenie prywatne ani o rodzinie pojmowanej jako bezpieczna enklawa. To książka o wstydzie będącym narzędziem kontroli oraz o pracy, która nie ma nazwy, choć podtrzymuje całe życie społeczne.

W jaki sposób kryzys przynależności ujawnia się we współczesnym świecie? Czy uzależnienia nadal należy traktować jako chorobę czy raczej adaptację do stylu więzi społecznych i ich zaniku?

Książka Moniki Borys Bezwstydne obrazy. Klasy ludowe w polskiej kulturze popularnej po 1989 roku opowiada o popkulturowych reprezentacjach klas ludowych w odniesieniu do przemian społecznych, politycznych i medialnych, jakie dokonały się i dokonują w ostatnich trzech dekadach w polskiej przestrzeni publicznej.