Literatura piękna

To intymna przeprawa przez pogranicza, na których zgliszczach powstaje nowa, zawieszona, a zarazem pulsująca tożsamość, wolna od faktów, ale pełna interpretacji. Autor pozostawia nas z własnymi złudzeniami, na marginesach. Bilans tej gry o przyszpilony Zeitgeist wydaje się dodatni. Lepsze dni, gdy przestajemy na nie czekać, nie nadchodzą, pozostaje więc jedynie zakurzony portret transmutacji lirycznego podmiotu. Choć czasy są takie, że niczego nie można być pewnym.

Pierwsze Osiedle Swoboda, publikowane w „Produkcie” na przełomie wieków, było jednym z tych komiksów, które wyprowadziły to medium z czasu „wielkiej smuty” i otworzyły je na współczesnych czytelników. Przyciągało tysiące nowych fanów złaknionych opowieści i kadrów o sobie, o tu i teraz.

Drugie Osiedle Swoboda to już trochę inna bajka. Oryginalnie wydane jako zeszytowa, kolorowa miniseria w amerykańskim formacie, wprowadziło na Swobodę nowy zestaw postaci, nową lokację, czyli Centrum, ale zachowało znajomą z „jedynki” scenerię.

Wstrząsająca opowieść, w której splatają się losy trzech kobiet, ofiar przemocy ze strony swoich partnerów.

Szanghaj, 2007 r.: Czternastoletnia Alva zawsze pragnęła czegoś więcej. Wychowana przez amerykańską matkę, nigdy nie poznała swojego chińskiego ojca i jest przekonana, że w Ameryce czeka ich lepsze życie. Kiedy jednak matka ogłasza swoje zaręczyny z bogatym chińskim właścicielem nieruchomości, Lu Fangiem, nadzieje Alvy zostają zniweczone. Dziewczyna planuje więc kolejny krok: amerykańską szkołę w Szanghaju. Po przyjęciu do szkoły Alva jest zaskoczona, odkrywając instytucję prowadzoną przez ekskluzywną społeczność emigrantów i coraz bardziej szalone emocje miasta, w którym obcokrajowcy mogą pozornie robić, co im się podoba.

Słodko-gorzka nostalgia, która od zawsze towarzyszy pisarstwu Marty Podgórnik, zyskuje w Kochankach z Mocca D’Oro wiele nowych wymiarów. Trudno bowiem wierszom tym i precyzyjnemu warsztatowi gliwickiej poetki nie wierzyć i nie dać się zwieść, kiedy detaliczne, złożone z migawek historie na pierwszym planie układają się według poręcznych instrukcji osobowej pamięci, reminiscencji przeżyć i uczuć.