Literatura piękna

Combustion Suite doubles as rekindled refraction of Combustion, a piece by choreographer Wendy Osserman—Kresge’s “dance-mother” and kindred collaborator of decades—limited to a single performance due to the pandemic. The premature halt compelled Kresge, one of its dancers, to summon these poems from the experiential ash in which they held their breath.

Zine of ink drawings by Murat Cem Mengüç prompted by parallels between the Late Devonian mass extinction and our own accelerating Traumacene, a premeditated ecocide.

W 11% przecinają się losy czterech kobiet: długowłosej zaklinaczki węży Medei, młodej kapłanki Wikki, lekarki Evy i Cichej, która mieszka w niemal opuszczonym klasztorze. Każda skrywa swą tajemnicę, a jedna z nich nie jest tym, kim się wydaje.

Nowa książka poetycka Przemysława Suchaneckiego

Kiedy X – kontrowersyjna artystka, pisarka, performerka – zostaje znaleziona martwa w swojej pracowni, zrozpaczona wdowa postanawia odtworzyć jej zagadkową i pełną tajemnic przeszłość. Pisze więc biografię absolutną zmarłej ukochanej.

W swojej trzeciej książce poetyckiej Kinga Skwira konstruuje świat wewnętrzny oparty na redukcji: oszczędny, ale czujny, usiany mnóstwem subtelnych napięć. Intensywność Zacznijcie beze mnie bierze się nie z eskalacji, lecz z dyscypliny dawkowania – z uważności wobec momentów przejścia, rozpadu, ledwie uchwytnych przesunięć sensu.

Nostalgia, prozatorski debiut Mircei Cărtărescu, uchodzi za jedno z kluczowych dzieł rumuńskiego postmodernizmu. Pierwotnie opublikowana w 1989 roku pod tytułem Sen, w rozszerzonej wersji z 1993 roku stała się książką kultową młodego pokolenia dorastającego w cieniu komunizmu.

„Obrazki filozoficzne” ukazały się w ramach serii Zakotwiczone. Obejmuje ona tytuły, które mierzą się z wyzwaniami współczesności i przyszłości, a przy tym nie tracą związku z przeszłością – z tym, co stanowi ich podglebie, historyczny kontekst, system wartości czy choćby pojedynczy nerw zakotwiczony w czasie i miejscu.

Po śmierci Echa plastikowy kij unosi się do góry, a ucieczka przestaje być opcją. Jedynym schronieniem jest stopklatka, odporna na to, co ma za chwilę nastąpić. Urodzona w niej Misti Marina wlewa do wnętrza stopklatki czas. W wąskiej szparze, która zmieści parę oczu, rozwija się mikrokosmos. Dziewczynka zaczyna rozumieć że wszystko, co zaproponuje Strefie II, okaże się prawdziwe. I Wielka Woda, i dziecięcy gang, i opuszczający Misti Marinę Kapitan.

Druga książka poetycka Gustawa Owczarskiego.

Przemówienia, covery i featuringi Pawła Stasiewicza to cykl poetycki; utwór o wspólnotowym charakterze i rozproszonym autorstwie.

Czasem, żeby wyjść poza egologię, wystarczy z pewną lekkością potraktować życie. Kamilowi Kawalcowi udało się odszukać ton, który nadaje książce taką lekkość. Ten rosół jest słodki jak woda w bursztynie. Weźmy w nawias oświeceniowy rozsądeczek i zabawmy się ten ostatni raz. Zaprośmy do zabawy komary, psy, skórki, wiosła i pieśćmy własne i cudze sadełko. Na końcu I tak będziemy turlakami. Ktoś będzie nas turlać i turlać - i to będzie dobre. O tym turlaniu się w zieleni, wilgoci opowiada książka Kamila.
— Agnieszka Wolny-Hamkał