Nowości

Blokowiska z PRL mają wiele minusów, ale wciąż przyciągają nowych mieszkańców. Może czasem zbyt dobrze słychać sąsiadów, brakuje miejsc parkingowych, łazienki bywają za ciasne, ale wielu lublinian z sentymentem myśli o beztroskich latach spędzonych na trzepaku przed klatką. Macie czas? Spotkajmy się na ławce przed blokiem, gdzie współczesność miesza się magicznie z historią.

Miała to być architektura, jak głosiło propagandowe hasło: „socjalistyczna w treści, narodowa w formie”, choć nikt nie był w stanie w pełni odpowiedzieć, jak ma się realizować owa „socjalistyczna treść”, ani jaka ma być „narodowa forma”. Okres panowania socrealizmu był krótki – niespełna sześć lat – jednak zostawił on trwały ślad w krajobrazie architektonicznym większości polskich miast.

Łódzkie budynki 1945–1970 to książka przedstawiająca realizacje architektoniczne z lat 1945–1970 z podziałem na trzy fazy: lata powojenne 1945–1948, okres socrealizmu 1949–1956, epokę gomułkowską 1957–1970. 

Zdobił czy szpecił? Informował czy reklamował? Zachęcał do kupna konkretnego towaru czy dbał, by nazwa firmy zachowała się w pamięci pokoleń? Na pewno – przyciągał wzrok. 

Książka Bartosza Stępnia pt. Łódzkie murale. Niedoceniona grafika użytkowa PRL-u poświęcona jest reklamom malowanym na ścianach łódzkich kamienic. 

Monografia ta koncentruje się na jednym z nieprzebadanych dotąd obszarów: artystycznych i wystawienniczych działaniach wokół HIV i AIDS podejmowanych w Polsce w latach 90. XX wieku. Autorka rozwija swoje rozważania wokół pytania o to, w jaki sposób wystawy, a także pokazywane na nich prace, problematyzowały zmieniającą się wraz z przemianami ustrojowymi normatywność.

Publikacja towarzysząca wystawie Izabelli Gustowskiej „Ona i ja” w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu 14.11.2025 – 11.01.2026

Ta książka jest przede wszystkim dla tych, którzy nie mieli szansy tych opowieści posłuchać, oraz dla tych, którzy je słyszeli, ale chcieliby je sobie przypomnieć. Na potrzeby tej książki Piotr pozbierał spisane wcześniej historie – niektóre z nich odnalazł, bo o nich być może zapomniał, inne publikowane były w różnych czasopismach. Nie mogę się doczekać kolejnego spotkania z Piotrem i tego, co opowie nam następnym razem...

Napisana z rozmachem i erudycją książka pozwala spojrzeć na dzisiejszy multikryzys z szerszej i mniej pesymistycznej perspektywy. Jak podkreśla autor: „O ile gniew natury może nas co najwyżej paraliżować, dowodząc naszej słabości i niemocy, o tyle gniew wywołany przez niesprawiedliwość społeczną może pomóc nam zmienić świat”.

Oto 101 opowieści o sztuce ukrytej w twojej codzienności. O pomnikach na osiedlach, mozaikach na dworcach i rzeźbach w parkach, które tylko udają zwyczajność.