Przedwojenna

Polacy nie budują zamków, wytwarzają wokół siebie zamczystość.

Zamek należy do świata architektury i konserwacji zabytków, zamczystość – do sfery opowieści wizualnej. Zamiast być budynkiem, zamek jest w tej optyce obrazem: sylwetą na wzgórzu, zespołem znaków, które pozwalają społecznie rozpoznać go jako zamek.

W tej wielogłosowej książce artyści, filozofowie, fotografowie, historycy sztuki i architekci oglądają zamek ze wszystkich stron, by odpowiedzieć na pytanie: dlaczego zamczystość pociąga nas, Polaków, do tego stopnia, że uważamy ją za wartą grzechu?

Michał Łukasik podąża śladem warszawskiej architektury modernistycznej. Zdjęcia budynków jego autorstwa opowiadają historię przedwojennej Warszawy, jej estetyki. Opowieść uzupełniają eseje historyka sztuki i znawcy modernizmu Jarosława Trybusia oraz esej Aleksandry Boćkowskiej skupiający się na współczesnym użytkowaniu i pielęgnowaniu oryginalnego charakteru tamtych budynków, które przetrwały wojnę.

Autor monografii stara się przybliżyć wszelkie okoliczności tej sprawy i przybliża sylwetkę stosunkowo mało znanego i chyba niesłusznie odsuniętego w niepamięć, znakomitego architekta.