Reportaż

Fotografie. Powieść rzeka z dopływami to pierwsze wydanie gromadzące 206 opowieści, które Janusz Anderman w latach 1998–2010 co miesiąc publikował na łamach „Gazety Wyborczej”.

"Któregoś dnia okaże się, że wszyscy od zawsze byli przeciwko" to zapis tego bolesnego dojścia do prawdy, zapis moralnych zmagań z tym, co znaczy – gdy jest się obywatelem USA i zarazem ojcem – próbować odnaleźć poczucie sensu i nadziei w czasie rzezi, to wreszcie książka-oskarżenie i pisany z bólem serca list o rozstaniu z Zachodem.

„W starym hotelu” to zmysłowy, malarski portret miasta – swoista menażeria złożona z tysięcy drobnych elementów. Mitchell z czułością i precyzją opisuje zwyczajną niezwykłość swoich bohaterów: outsiderów, ekscentryków i ludzi z pogranicza, kreśląc niepowtarzalną panoramę Nowego Jorku. Legendarne portrety Mitchella, przez lata publikowane w „The New Yorker”, zyskały status klasyki amerykańskiego reportażu. 

Autorzy książki zabierają nas w podróż po obecnej i historycznej Palestynie. Krążymy wraz z nimi ulicami Nablusu, Jerozolimy i Jafy. Natykając się na przeszkody i checkpointy, docieramy do rezerwatu przyrody Gamla na okupowanych Wzgórzach Golan i nad brzeg wysychającego Morza Martwego. Zwiedzamy nierzucające się w oczy mauzolea, szukamy śladów wymazanych z mapy wiosek, upamiętnień Nakby i grobów wielkich palestyńskich poetów – Mahmuda Darwisza i Raszida Husajna. Poruszając się po tej coraz bardziej ograniczonej dla Palestyńczyków przestrzeni, przemierzamy całe epoki – od czasów starożytnych po współczesność.

Will Storr, jadąc do Filadelfii, by napisać artykuł o łowcy duchów, nie przypuszcza, że rozpoczyna wieloletnią podróż w świat zjawisk nadprzyrodzonych, podczas której spotka egzorcystów, szamanów i badaczy niewyjaśnionego. Z czasem zacznie podważać własne przekonania, a najbardziej niepokojące okaże się pytanie, czy duchy w ogóle istnieją i czy człowiek jest czymś więcej niż materią.

„Poniemieckie” to słowo, które odruchowo przywodzi na myśl Polskę zachodnią albo Warmię i Mazury. Mało kto zdaje sobie sprawę, że niejedną wieś zamieszkaną dawniej przez Niemców można znaleźć na Mazowszu, Lubelszczyźnie czy w Małopolsce. Niemieckich kolonistów ściągali na wschód Piastowie śląscy, Kazimierz Wielki i Krzyżacy, Rosjanie, Prusacy i Austriacy, a także polscy właściciele i zarządcy majątków.

To historia, która toczy się na naszych oczach, i nikt nie wie, jak się skończy. To historia wielkiej, liczącej ponad dwa tysiące lat kultury, ale i śmierci, rzezi, prześladowań, opowiadana przez zwykłych ludzi.

Patricia Evangelista dokumentowała działania Dutertego od początku jego prezydentury. Jeździła na miejsca zbrodni, przesłuchiwała świadków, rekonstruowała trajektorie lotu pocisków, wyszukiwała informatorów w policji. Tak powstała wybitna reporterska opowieść o świecie, który oszalał, o zabitych i ich bliskich, którzy przeżyli, ale nigdy nie zapomną.

To nie był nikt wyjątkowy. Zwykły chłopak, zbyt słaby, by walczyć na froncie, więc trafił do KL Stutthof. Nie wiadomo, czy kiedykolwiek kogoś zabił. Nie należał do NSDAP. Twierdził, że tylko stał na wieży wartowniczej, że nie wiedział, co się dzieje w krematoriach, a nawet że próbował pomagać więźniom. Ale czy sama praca w obozie nie czyniła go winnym?

Sarah Scoles nie straszy nas jednak wizją nadchodzącej wojny atomowej. Rozmawia z amerykańskimi naukowcami, którzy zajmują się konserwacją i modernizacją bomb, by pokazać, że broń jądrowa istnieje i prawdopodobnie nadal będzie istnieć, a ktoś musi nad nią pracować. Bo największym paradoksem amerykańskiego arsenału nuklearnego jest to, że powstał po to, by – po Hiroszimie i Nagasaki – nie musiał być użyty nigdy więcej.