Humanistyka

Instant klasyk Amy Ireland i Mayi B. Kronic w znakomitym tłumaczeniu Patryka Ciesielczyka.

Technologie wpływają na to, jak pracujemy, uczymy się, budujemy relacje i podejmujemy decyzje. Mówienie o nich często sprowadza się jednak do technicznego żargonu, nauki obsługi kolejnych aplikacji czy ufania w obietnice ich twórców.

Makroskop proponuje szersze spojrzenie. Pokazuje nie tylko, czym są wybrane technologie i cyfrowe zjawiska, lecz także opowiada o tym, jak łączą się one z kulturą, gospodarką, środowiskiem czy społeczeństwem. Pomaga dostrzegać zależności, rozpoznawać uproszczenia i świadomie kształtować własną, bardziej uważną relację z technologią.

„Im więcej dronów unosi się w powietrzu, tym mniej są widoczne” – pisze Przemysław Wielgosz we wstępie do książki Grégoire’a Chamayou. W zachodnich społeczeństwach szybko przywykliśmy do tego, że w prowadzonych obecnie wojnach, konfliktach zbrojnych i tak zwanych operacjach specjalnych wykorzystuje się bezzałogowce wyposażone w śmiercionośne pociski. Słyszymy też o tym, jakoby drony były bronią bardziej humanitarną niż inne.

Ta książka broni literatury, która przeciwstawia się kulturze rozrywki i postmodernistycznej jałowości, która odrzuca to, co nieszkodliwe i ugodowe. José Ovejero ilustruje swoją teorię oryginalną analizą powieści autorów i autorek takich jak Georges Bataille, Elias Canetti, Luis Martín-Santos, Cormac McCarthy, Juan Carlos Onetti, Elfriede Jelinek i Agota Kristof – z których wszyscy są na swój sposób okrutni. Po lekturze ich książek nie da się żyć tak jak wcześniej. To samo spotka każdego, kto przeczyta ten esej.

W centrum książki Marty Lisok znajduje się zapach – medium długo spychane na margines (nie tylko) historii sztuki. To książka o sztuce po epoce dominacji oka: o doświadczeniach, których nie da się łatwo zobaczyć, sfotografować ani zamknąć w obrazie. Zapach działa inaczej – przenika, przywołuje wspomnienia, drażni, miesza porządki. Staje się sposobem mówienia o współzależności i kruchości wspólnego świata.

Tom, który oddajemy w ręce czytelniczek i czytelników, gromadzi różnorodne głosy – dramatopisarek, performerów, aktorek i autorów – którzy nie tylko opowiadają własne historie, ale także podważają utrwalone wyobrażenia o ciele, sprawności i normie. To książka, która wyrasta z potrzeby widzialności i sprawczości, a zarazem z krytycznej refleksji nad mechanizmami wykluczenia obecnymi w teatrze, sztuce i społeczeństwie.

Niniejsa książka powstała w przekonaniu, ze polikryzys, choć stanowi źródło problemów i lęków, otwiera również furtkę do krytycznej refleksji nad przyszłością polskich instytucji sztuki. Przedmiotem zainteresowania uczyniliśmy praktyki, które czynią z nich obszar zaangażowania społecznego i politycznego, upodmiotowienia osób wykluczonych i marginalizowanych, a także testowania nowych modeli organizacji i zarządzania.

Zebrane w tej książce eseje to efekt wieloletniej, osobistej spłaty długu, jaki moja wyobraźnia zaciągnęła w spekulującej teologicznie literaturze. Ale jest to również nostalgiczny protest przeciw wymieraniu języków Księgi, które przez wieki współtworzyły wielkie literackie dzieła.

Jak podczas okupacji wyobrażano sobie odrodzoną Polskę? Książka prof. Kazimierza Przybysza przynosi zaskakujące dziś odpowiedzi na to pytanie. Nowa Polska w wielu programach politycznych miała być krajem z częściowo upaństwowioną gospodarką, planowaniem gospodarczym, radykalną reformą rolną. O przedwojennej dyktaturze niemal wszyscy, nie tylko komuniści, pisali najgorsze rzeczy. Dla wykształconego na "polityce historycznej" ostatnich lat czytelnika każda strona tej książki i każdy dokument to wielka niespodzianka.

Książka Moniki Borys Bezwstydne obrazy. Klasy ludowe w polskiej kulturze popularnej po 1989 roku opowiada o popkulturowych reprezentacjach klas ludowych w odniesieniu do przemian społecznych, politycznych i medialnych, jakie dokonały się i dokonują w ostatnich trzech dekadach w polskiej przestrzeni publicznej.

When did Europe's ghosts return? And how can we dispel them? In Eiscafé Europa, Enis Maci weaves together memory, politics, literature, and history, creating a tapestry of a threadbare continent.

Jak pisze w przedmowie do książki Jakimi istotami jesteśmy? Akeel Bilgrami jest ona zapisem refleksji językoznawcy na temat szerszych implikacji jego pracy naukowej. Dotyczą imponującego spektrum dziedzin wiedzy: lingwistyki teoretycznej, kognitywistyki, filozofii nauki, historii nauki, biologii ewolucyjnej, metafizyki, teorii wiedzy, filozofii języka i umysłu, filozofii moralnej i politycznej. a nawet, pokrótce, idealnej edukacji człowieka.