James Muldoon, Miłość w czasach maszyn

Opowieść o przyszłości, jaką w sferze relacji mogą nam zgotować korporacje spragnione krótkotrwałych zysków, jeśli tylko pozostawimy im wolną rękę.

Dziewczyny AI, syntetyczni powiernicy, chatboty terapeutyczne, przemawiające zza grobu „nekroboty” – generatywna sztuczna inteligencja coraz częściej wciela się w niespotykane dotąd role, przeistaczając się ze zwykłego narzędzia do pracy biurowej w aktora społecznego nowego rodzaju. Jakie konsekwencje dla człowieka i społeczeństwa przyniesie ta zmiana?

Socjolog James Muldoon wiedzie nas meandrami współczesnych relacji człowiek–maszyna, zgłębiając kwestię tego, jak rosnąca powszechność AI wpłynie na stosunki międzyludzkie. Czy przyjaciele krzemowi zastąpią białkowych, czy może staną się ich uzupełnieniem? W swoich rozważaniach autor obnaża uwikłania dużych modeli językowych w mechanizmy późnego kapitalizmu. Firmy oferujące aplikacje AI zarabiają bowiem na szerzącej się epidemii samotności, a u podstaw przyjętego przez nie modelu biznesowego leży paradoks: ich produkty mają pomóc w rozwiązaniu problemu, od którego istnienia uzależnione są ich zyski. Na pierwszym planie książki znajdują się jednak użytkownicy i użytkowniczki sztucznej inteligencji, z którymi autor przeprowadził liczne wywiady i których zawsze przedstawia z empatią, starając się zrozumieć ich motywacje – nawet kiedy działania podejmowane przez te osoby mogą budzić zdumienie, a nawet niepokój. 

Miłość w czasach maszyn to fascynująca i przerażająca zarazem rzecz o tym, jak sztuczna inteligencja zaczyna kształtować nasze pojmowanie miłości i bliskości.