Życie w społeczeństwie

To pierwsze całościowe opracowanie życia i działalności jednego z najwybitniejszych ideologów polskiego agraryzmu - Stanisława Miłkowskiego. To doktryna, która mimo upływu czasu pozostaje aktualną refleksją nad znaczeniem pracy, demokracji, ekologii i wspólnoty w życiu społecznym i politycznym, a jej założenia wciąż inspirują współczesną debatę o przyszłości Polski i wsi.

Ocena ZSRR i stosunek do ZSRR były jedną z najważniejszych różnic dzielących komunistów i socjalistów, nie tylko w Polsce. Socjaliści czy socjaldemokraci (znaczenia tych nazw faktycznie nie odróżniano) od 1918 roku odrzucili model państwa, w którym cała władza należy do jednej partii, nie ma wolności obywatelskich, wolności prasy, swobody związków zawodowych, samorządów, nie istnieją konkurencyjne wybory. Komuniści natomiast twierdzili, że dla zwycięstwa nowego ustroju konieczne jest sparaliżowanie klas posiadających, ich partii, gazet, stowarzyszeń, niekomunistycznych związków zawodowych

Jak to się stało, że jeszcze na początku XXI wieku Ameryka była niekwestionowanym globalnym hegemonem, a dziś jej wpływy wyraźnie zmalały i inne mocarstwa z coraz większą pewnością siebie kontestują jej wpływy? 

Pierwsza taka książka o systemie pomocy społecznej w Polsce. Polskie społeczeństwo starzeje się szybciej, niż chcemy to przyznać. Do 2060 roku osoby po 65. roku życia mogą stanowić nawet 40% populacji. Wiele z nich – z nas – nie uniknie długoterminowej opieki. Ale co tak naprawdę wiemy o miejscach, do których trafiają najciężej chorzy, niesamodzielni, zapomniani?

Co zrobisz, kiedy usłyszysz w nocy wycie syreny?
Skąd będziesz czerpać informacje, jeśli internet przestanie działać?
Czy masz w domu zapas wody, jedzenia i gotówki?
Paraliżujący strach przed wojną sprawia, że staramy się o niej nie myśleć.

Sylwia Czubkowska odsłania skrupulatnie zaplanowane strategie podbicia rynków przez wielkie firmy technologiczne. Ceniona autorka bestsellera Chińczycy trzymają nas mocno i ekspertka w dziedzinie nowych technologii pokonała setki kilometrów, aby zobaczyć, na czym polega zawłaszczanie świata przez big techy. W tej przełomowej książce ujawnia wzorzec, dzięki któremu wielkie korporacje coraz bardziej się wzbogacają i powiększają swoją władzę – a my, jako jednostki, stajemy się coraz bardziej bezbronni.

„Brzydsza córka życia. Eseje o chorowaniu psychicznym” to druga, po Artystce przetrwania, książka Doroty K. Solarskiej wydana wspólnie z wydawnictwem Oficyna Związek Otwarty. Autorka, absolwentka psychologii i dziennikarstwa na UJ, przez dziesięć lat pracowała jako trenerka biznesowa, coach i counsellorka. W 2014 roku zdiagnozowano u niej chorobę afektywną dwubiegunową, która okazała się ciężka w przebiegu. Od tamtej pory maluje i pisze; jej prace wizualne i teksty teatralne wystawiane są głównie w Szwajcarii, gdzie mieszka na stałe.

Laura była moją nauczycielką i mentorką. Jej mottem było: udzielać tyle wsparcia, ile to konieczne, i tak mało, jak to możliwe, by wspierać samodzielność i współzależność. W pracy cechowały ją opanowanie, precyzja i powściągliwość – interweniowała tylko wtedy, gdy było to naprawdę potrzebne. Jej styl, pełen szacunku i równowagi, sprzyjał odkrywaniu nowych doświadczeń i granic w relacji terapeutycznej. Jej podejście i wskazówki wciąż stanowią inspirację dla wielu terapeutów Gestalt. – ze wstępu do wydania polskiego – Nancy Amendt-Lyon

Rozprawa ma charakter zdecydowanie interdyscyplinarny, a w moim głębokim przekonaniu może stanowić ważną inspirację dla humanitarnego aktywizmu w obszarze walki o prawa człowieka, co ma sens nie tylko wąsko polityczny, ale również kulturowy. Praca ma walory nowatorskie i sporo wnosi do polskiego dorobku nauk o kulturze.
— z recenzji Mirosława Pęczaka

Zebrane w książce teksty Michała Rydlewskiego, mimo zróżnicowanego stopnia nasycenia naukowym metajęzykiem, pozostają spójne tematycznie i metodologicznie. Autor koncentruje swoją refleksję na kulturze ponowoczesnej, ze szczególnym uwzględnieniem jej polskiego wymiaru, oraz na kondycji współczesnego społeczeństwa w Polsce. Przedstawione diagnozy i wnioski są trafne, bezkompromisowe i momentami boleśnie szczere.

W ciągu blisko 4,5 mld lat istnienia Ziemi doszło do pięciu wielkich wymierań gatunków, z których najbardziej spektakularnym była zagłada dinozaurów spowodowana uderzeniem asteroidy. Zanikanie gatunków w przeszłości było rozciągnięte w czasie i wywołane naturalnym przyczynami. Teraz natomiast na naszych oczach postępuje w szalonym tempie szóste wymieranie niezliczonych form życia, zarówno na lądzie, jak i w wodzie. 

W Polsce trwa restauracja faszyzmu. Jest ona możliwa dzięki tabuizowaniu historii polskiego antysemityzmu, w tym polskiego pomocnictwa w Zagładzie. Żydów w Polsce już nie ma, „zapadli się w ziemię”. Dlatego polscy odnowiciele faszyzmu potrzebują nowych wrogów. Stały się nimi osoby nieheteroseksualne i transpłciowe, niepasujące do patriarchalnej wizji narodu. Stały się nimi zwabione w pułapkę, torturowane i wydawane na śmierć osoby na granicy polsko-białoruskiej. Oto nowe gatunki „życia niewartego życia”. Dzisiejszy faszyzm polski to szczucie na osoby queerowe i osoby migranckie w imię dobra Narodu. To skazywanie ich na śmierć. To młode osoby queerowe, które targnęły się na swoje życie. To ludzie w drodze, którzy umarli w Puszczy Białowieskiej z zimna, pragnienia lub głodu. Faszyzm już tu jest i zabija.

Miłość, uzdrawiająca chorą Rzecz Pospolitą, jest miłością kosmiczną. Rzeczpospolita okazuje się zaś mikrokosmosem, którym dla tradycji platońsko-arystotelejskiej była zarówno wspólnota polityczna, jak i dusza człowieka. Jest więc – jako wspólnota pierwsza – miejscem, w którym może i powinno zachodzić odwzorowanie ładu natury, osiągane poprzez dążenie do jego pierwszej zasady, czyli dobra.

Patologia transformacji – książka, która wstrząsnęła sumieniem III RP

„Kapitalizm bez etyki to nowa forma kolonializmu” – pisał prof. Witold Kieżun, wybitny ekonomista, powstaniec warszawski i myśliciel, którego głos wciąż rezonuje w polskiej debacie publicznej.

Po raz pierwszy wydana w 2012 roku, Patologia transformacji stała się jednym z najbardziej kontrowersyjnych i przenikliwych głosów krytycznych wobec polskiej drogi do kapitalizmu. Kieżun bezkompromisowo obnażał mechanizmy grabieży majątku narodowego, dominacji międzynarodowego kapitału i błędy elit politycznych, które ukształtowały III Rzeczpospolitą.

Jak pisze w przedmowie do książki Jakimi istotami jesteśmy? Akeel Bilgrami jest ona zapisem refleksji językoznawcy na temat szerszych implikacji jego pracy naukowej. Dotyczą imponującego spektrum dziedzin wiedzy: lingwistyki teoretycznej, kognitywistyki, filozofii nauki, historii nauki, biologii ewolucyjnej, metafizyki, teorii wiedzy, filozofii języka i umysłu, filozofii moralnej i politycznej. a nawet, pokrótce, idealnej edukacji człowieka.