Nowości

Życie i dzieło Philipa K. Dicka nigdy nie miało wnikliwszego i bardziej empatycznego portrecisty niż Emmanuel Carrère. Ten niekwestionowany mistrz eseju biograficznego z bogatego materiału stworzył fascynującą narrację o genialnym pisarzu science fiction, wielkim ekscentryku XX-wiecznej (pop)kultury, a zarazem o historii minionego stulecia. Utrzymując porządek chronologiczny, Carrère opisuje losy swojego bohatera, a zarazem wczytuje się w dzieła powstające w danym okresie.

Opublikowany w 1951 roku Człowiek zbuntowany to słynny esej Alberta Camusa, traktujący o historycznych i metafizycznych źródłach buntu. Niniejsza edycja została przejrzana i poprawiona.

Masa i władza to opus magnum Eliasa Canettiego – dzieło, które austriacki pisarz i noblista pisał przez kilkanaście lat, choć prace nad nim, i zarazem autorska obsesja, rozpoczęły się już w 1927 roku, po tragicznych w skutkach zamieszkach w Wiedniu, których Canetti stał się świadkiem jako student chemii na Uniwersytecie Wiedeńskim. Canetti poruszony doświadczeniem narastających totalitaryzmów i kryzysu w Europie próbował odpowiedzieć na pytanie, dlaczego ludzie łączą się w bezrefleksyjne tłumy oraz, jak rodzą się i reprodukują mechanizmy władzy. Książka opublikowana po raz pierwszy w 1960, po wielu latach wraca w odświeżonym wydaniu, z posłowiem Elizy Kąckiej.

Światoczuły to Hrabal pośród bohaterów swojej prozy, na tle dobrze znanego czytelniczkom i czytelnikom świata przedstawionego, ale też Hrabal nieco inny niż w zbiorowej wyobraźni, wychodzący poza fikcję, zwierzający się z egzystencjalnego smutku i rozczarowania samym sobą.

W swych esejach Mark Fisher próbuje zrozumieć, dlaczego współczesność wydaje się zamknięta w pętli nieustających powrotów, a nowe wizje przyszłości stały się niewyobrażalne. Łączy osobiste doświadczenia z refleksją filozoficzną i dowodzi, że wszechobecna depresja jest syndromem społecznym i politycznym. Szuka śladów utraconych przyszłości w dziełach Davida Peace’a, Johna Le Carré, Christophera Nolana, Joy Division, Buriala czy Stanleya Kubricka.

Czym staje się Estonia, jeśli opowiedzieć ją nie przez historię państwa i miast, lecz przez lasy, mokradła, rzeki, przydomowe ogrody i letnie domy na odludziu?

Satyryczna nowela stylizowana na traktat naukowy autorstwa brytyjskiego pedagoga, teologa i pisarza Edwina A. Abbotta (1838–1926) w nowym, odświeżonym przekładzie Emilii Kiereś. Znaczące dzieło, które prowokuje do refleksji nad percepcją, społeczeństwem i granicami ludzkiego poznania.

Pięć pejzaży Pawła zobrazowanych jest w gatunku kartograficzno-meblarskim. Narrator lub Narratorka obserwuje i zapisuje to, co widzi, właściwie nie nasłuchuje (dzięki Bogu!). Mebluje mapę światów – tam leży coś, a tam dalej leży coś innego. Kreśli wskazówki dotarcia do raju; wystarczy za wioską skręcić po łuku w prawo. Zakłada, co zabawne, że w teorii moglibyśmy chcieć za tą mapą podążać. – z posłowia plfszszsz, grrrt, mmnnnn Marty Michalskiej.

Nowe wydanie Pasażerki Zofii Posmysz to wydarzenie wyjątkowe – pierwsze, które ukazuje się po śmierci autorki i zarazem pierwsze wzbogacone o słuchowisko radiowe. 

Drugi po Coś w rodzaju opowiadania wybór krótkich próz Roberta Walsera, Mikrogramy wybrane, to zapisywane przez autora cienko zaostrzonym ołówkiem i mikroskopijnym pismem na wszystkim, co miał pod ręką, teksty, które w edycji oryginalnej zostały zgromadzone w sześciu tomach.

Książka Anny Cieplak to poruszająca opowieść szczególnie aktualna w kontekście światowego chaosu, której bohaterowie, motywowani ciągłą zmianą, wciąż na nowo poszukują źródeł bezpieczeństwa i ukojenia.

Beata Chomątowska stara się uchwycić specyfikę miejsca, które skupia w sobie niczym w soczewce wielką i małą historię. Bo Dom warszawski to przede wszystkim opowieść o jego mieszkańcach i tej szczególnej sąsiedzkiej więzi, która łączy ludzi dzielących latami wspólną przestrzeń. Nie bez powodu patronuje jej Georges Perec i jego Życie instrukcja obsługi.  

To reportaż o tym, co znaczyło być kobietą w muzycznym środowisku alternatywy lat 80., które domagało się wolności, ale stosowało własną, niepisaną hierarchię. O scenie, która krzyczała „precz z władzą”, ale jednocześnie twardo egzekwowała własną – bo podziemie też.

Powieściowy debiut autora nominowanego do Literackiej Nagrody Nike za reportaż Foucault w Warszawie. Przejmująca opowieść o wstydzie i lęku.

Państwo Ramsay z dziećmi i grupą znajomych spędzają wakacje w letnim domu na szkockiej wyspie Skye. Mały James Ramsay nie może się doczekać wycieczki do latarni morskiej. Czy tam popłyną? „Tak, oczywiście, jeśli jutro będzie ładnie” – zapewnia go matka.