Powieść i opowiadania

Riddley Walker to imponujący popis wyobraźni, wizjonerskiej narracji i psychologicznej głębi. Napisana surowym, sugestywnym językiem, przywołującym skojarzenia z estetyką Mad Maxa, jest jednocześnie wymagająca i olśniewająca – to książka, do której chce się wracać, by za każdym razem odkrywać ją na nowo.

Arcyzabawna nowela autorki Mleczarza. W prozie Anny Burns znajdziemy wszystko: życie i śmierć, życie po śmierci i życie mimo śmierci, miłość, prawdę i oszustwo, bohaterów dobrych, złych oraz takiego, który był przekonany o swojej dobroci – dopóki nie zaczął w to wątpić

Porywający i oryginalny debiutancki zbiór opowiadań, który wnikliwie przygląda się erotycznemu, emocjonalnemu i intelektualnemu życiu starszych kobiet. W trzynastu historiach Jane Campbell ukazuje losy „starych kobiet” w rozmaitych konfiguracjach: pierwszoosobowe narratorki konfrontują się z codziennością, a przede wszystkim z własnym doświadczeniem starzenia i sposobami radzenia sobie z jego wyzwaniami. Autorka zagłębia się w zmysłowy świat bohaterek – ich namiętność, libido i poczucie wartości – jednocześnie rozprawiając się ze stereotypami dotyczącymi wieku.

Powieść Doulatabadiego, która z powodu cenzury czekała w Iranie dekadę na publikację, to całkowite odarcie świętej obrony z wzniosłego religijno-nacjonalistycznego charakteru, jaki się jej przypisuje. To refleksja nad tożsamością narodową w śmiertelnym, pięćdziesięciostopniowym upale irańsko-irackiego pogranicza. To zabójcze pragnienie w trakcie bezsensownej wojny pozycyjnej, gdzie ziemię niczyją stanowi kontener wody. W końcu – to postmodernistyczna metaopowieść o dziennikarzach, pisarzach i wszystkich, którzy w trakcie wojen walczą piórem. Ale czy na pewno powinni?

Śmierć i wiosna przez wielu krytyków uważana jest za największe osiągnięcie literackie Mercè Rodoredy – stylistycznie wysmakowane, niezwykle muzyczne, a przy tym misternie skonstruowane – w którym makabra zderza się z oszałamiająco poetyckim językiem.

Mira lubi chodzić na cmentarz. Obserwuje odwiedzających i dekoruje groby nieznanych osób. Chyba zbyt często towarzyszy jej wstyd; podejrzewa, że coś z nią nie tak. Pewnego dnia jej matka odkrywa coś dziwnego. 

Ailey Pearl Garfield dorasta na Południu Stanów Zjednoczonych. Spędza czas w miasteczku Chicasetta, gdzie przez wiele pokoleń mieszkali jej przodkowie. Każdy zakątek, dom, nagrobek, każdy skrawek pola tej okolicy niesie ze sobą znaczenie, a ziemia Georgii wciąż zdaje się pamiętać liczne zbrodnie, bolesne milczenie i odwagę tych, który zdecydowali się stawić opór potomkom białych osadników.

Finalistka Nagrody Bookera i Women’s Prize for Fiction po raz kolejny zachwyca pisarskim kunsztem. "Wielkim kręgiem" pokazała, że potrafi tworzyć monumentalne powieści. "Kowbojskim tangiem" udowadnia, że jest mistrzynią różnych form opowiadania ludzkich historii i jedną z najważniejszych współczesnych pisarek.

Manod mieszka z ojcem i młodszą siostrą na jednej z odległych walijskich wysp. Jest zmęczona rolą opiekunki, która przypadła jej po śmierci matki. Może powinna zmienić coś w swoim życiu? Gdy na wyspę dociera dwóch angielskich etnografów pragnących zbadać język i zwyczaje miejscowej ludności, Manod postanawia pozyskać ich przychylność i wydostać się z wyspy. Ale czy nie zdradza w ten sposób lokalnej społeczności?

Tamta Melaszwili należy do gruzińskiej literackiej ekstraklasy, a "Kos kos jeżyna" uznawana jest za najlepszą powieść w dotychczasowym dorobku tej autorki. Filmowa adaptacja książki w reżyserii Elene Naveriani spotkała się z aplauzem międzynarodowej krytyki i przyjęto ją owacją na stojąco podczas Directors’ Fortnight 2023 w Cannes.

W 11% przecinają się losy czterech kobiet: długowłosej zaklinaczki węży Medei, młodej kapłanki Wikki, lekarki Evy i Cichej, która mieszka w niemal opuszczonym klasztorze. Każda skrywa swą tajemnicę, a jedna z nich nie jest tym, kim się wydaje.

Kiedy X – kontrowersyjna artystka, pisarka, performerka – zostaje znaleziona martwa w swojej pracowni, zrozpaczona wdowa postanawia odtworzyć jej zagadkową i pełną tajemnic przeszłość. Pisze więc biografię absolutną zmarłej ukochanej.

Nostalgia, prozatorski debiut Mircei Cărtărescu, uchodzi za jedno z kluczowych dzieł rumuńskiego postmodernizmu. Pierwotnie opublikowana w 1989 roku pod tytułem Sen, w rozszerzonej wersji z 1993 roku stała się książką kultową młodego pokolenia dorastającego w cieniu komunizmu.

Po śmierci Echa plastikowy kij unosi się do góry, a ucieczka przestaje być opcją. Jedynym schronieniem jest stopklatka, odporna na to, co ma za chwilę nastąpić. Urodzona w niej Misti Marina wlewa do wnętrza stopklatki czas. W wąskiej szparze, która zmieści parę oczu, rozwija się mikrokosmos. Dziewczynka zaczyna rozumieć że wszystko, co zaproponuje Strefie II, okaże się prawdziwe. I Wielka Woda, i dziecięcy gang, i opuszczający Misti Marinę Kapitan.