Powieść i opowiadania

Gdy w miasteczku pojawiają się obcy, a w tajemniczych okolicznościach zaczynają ginąć kolejne osoby, atmosfera się zagęszcza: wrogowie domagają się zapłaty, stare winy wracają, a wokół Szweda i jego pasierbicy Tamary dzieją się rzeczy, których nie sposób wyjaśnić. Mówi się nawet o tym, że ludzie widują zjawy.

To mroczna historia o winie i karze, o miłości na całe życie i trudnym uczuciu do dziecka, które nie chce być kochane. O żałobie i obietnicach, których nie wolno łamać. Nawet po śmierci.

Pierwszy tom cyklu, który stał się międzynarodową sensacją – prawa do jego wydania kupiły 33 kraje. Zachwycająca powieść nominowana do Międzynarodowej Nagrody Bookera, okrzyknięta najlepszą książką roku przez „New Yorkera” i zdobywczyni Literackiej Nagrody Nordyckiej. Lektura tej książki sprawi, że czas stanie w miejscu, a ty nawet tego nie zauważysz.

John-Calum Macleod, syn Johna, powraca do domu po długiej nieobecności, by zaopiekować się swoją babcią. Młody mężczyzna jest pełen obaw – co, jeśli powrót na smagane wiatrem wzgórza jest tak naprawdę skazaniem samego siebie na wieczną stagnację?

Nocne historie laureata Nagrody Goncourtów Laurenta Mauvigniera to pełen zwrotów akcji literacki thriller – autor buduje napięcie z wielką precyzją. Warstwa po warstwie odsłania kolejne oblicza przemocy, jakiej doświadczają bohaterowie, stawiając pytanie, czy można uciec od własnej przeszłości.

Olśniewająca rezydencja, przed nią okazała fontanna ze złotym posągiem. W środku mahoniowe łoże, a na nim wszechwładny K.J. Boone, dziś bezradny w obliczu śmierci. Nagle znikąd w jego sypialni pojawia się Jill Blaine. Młoda kobieta ma przeprowadzić Boone’a na drugą stronę i przynieść mu ukojenie. A przecież sama, umierając, zostawiła za sobą nierozwiązane sprawy.

Kiedy powstaje przełomowy lek całkowicie eliminujący ból, nie wszyscy uznają go za błogosławieństwo. Tajemnicza sekta zaczyna głosić, że cierpienie stanowi istotę człowieczeństwa. Wkrótce dochodzi do krwawego zamachu, w którym giną twórcy leku.

Dwanaście lat po tragedii ktoś zaczyna brutalnie zabijać osoby związane z tamtymi wydarzeniami, a dawno pogrzebana sprawa wraca do życia. W samym centrum śledztwa krzyżują się losy dwojga bohaterów: Tae, skazanego za udział w zamachu terrorystycznym oraz Gyeong, córki zamordowanych naukowców. Co połączy skrzywdzoną kobietę i człowieka, który zniszczył jej świat? I kto tak naprawdę stoi za kolejnymi zbrodniami?

Amerykańskie Południe stanęło w ogniu: rezydencje plantatorów płoną, a dawny porządek obraca się w popiół. W samym środku tego chaosu rządzi Rosa Millard – sprytniejsza od armii żołnierzy Babcia. Robi wszystko, by przetrwać i chronić wnuków – białego Bayarda i czarnego Ringo. Gdy świat rozpada się na kawałki, podniosłe hasła o honorze tracą na znaczeniu. Liczy się tylko ten, kto przechytrzy los. Nawet jeśli do walki stanie w krynolinie i z parasolką w dłoni.

Para zakochanych, Asle i Alida, przybywa do Bjørgvin, by znaleźć miejsce, w którym mogliby znaleźć pracę i zacząć wszystko od nowa. Alida jest w zaawansowanej ciąży, Asle zaś zrobi wszystko, by nie musiała spędzić nocy w deszczu na przejmującym zimnie. Nikt jednak nie chce udzielić schronienia podejrzanej parze, spodziewającej się w dodatku nieślubnego dziecka.

We dwoje snują się bez końca po bjørgvińskich uliczkach, zmuszeni do stawienia czoła obojętności i zamkniętym drzwiom, a ich miłość – w tym gniewnym dialogu z tradycją biblijnej przypowieści – zostaje poddana próbie, przy której blakną wspomnienia o dawnym szczęściu.

Tove Ditlevsen otwarcie zaczerpnęła z własnych doświadczeń i uczyniła z Lise swoje alter ego. Pokój Vilhelma stał się dzięki temu w dwójnasób poruszającą (auto)powieścią o miłości, szaleństwie i strachu, o czułości, złości i zdradzie. Ta ostatnia książka autorki ukazała się jesienią 1975 roku, po jej pierwszej próbie samobójczej. Ditlevsen odebrała sobie życie pół roku później, a Pokój Vilhelma stanowi niezwykle mocne zamknięcie jej literackiego dorobku.

Ji-won w snach widzi oczy, niebieskie i apetyczne. Marzy o tym, by je zjeść. Takie oczy ma George. Mężczyzna, który zasłużył na karę. Brutalnie pomysłowa literacka perełka, która zahipnotyzuje czytelników.

Jesień 1989 roku. Dwa dni po upadku muru berlińskiego małżeństwo pięćdziesięciolatków – Inge i Walter Bischoffowie – porzuca cały dobytek i wyrusza w podróż życia ze wschodnioniemieckiej Gery na Zachód. Tymczasem ich dwudziestokilkuletni syn Carl ze skrzynką narzędzi w bagażniku i z głową pełną wierszy i wyobrażeń o „poetyckiej egzystencji” ucieka do Berlina, gdzie przyłącza się do grupy artystów, odszczepieńców, anarchistów i dzikich lokatorów, którzy prowadzą piwniczny pub, szemrane interesy i partyzancką walkę o pustostany. W podziemnej knajpce niczym w łodzi podwodnej Carl dryfuje wśród chaosu na zakręcie historii, nie tracąc nadziei, że ponownie spotka jedyną kobietę, którą kochał.

Na greckiej wyspie przesyconej dziedzictwem antyku samotna trzydziestolatka burzy relację łączącą matkę z nastoletnią córką. Fascynacja seksualna i podziw dla Heleny – szykownej, dojrzałej artystki – przywodzą bezimienną narratorkę do Ermupoli; tam córka Heleny, Olga, początkowo wydaje się jedynie trudną do zniesienia humorzastą nastolatką, przeszkodą w swobodnym dostępie do uwielbianej kobiety. Jednak nieprzewidywalne siły ego i pożądanie biorą górę, sprowadzając narratorkę na niebezpieczną ścieżkę i zacierając granice między kochanką a ukochaną, dzieckiem a dorosłym, obcą osobą a kimś intymnie bliskim. W miarę upływu miesięcy delikatna sieć powiązań między trzema kobietami staje się coraz bardziej napięta, a złowieszcze konsekwencje ich uwikłania zaczynają wyłaniać się tuż za horyzontem kończącego się lata.

Frenetyczny, imponujący językowym bogactwem i literackimi nawiązaniami strumień świadomości, Iliada naszych czasów, powieść porównywana przez krytyków z dziełami Jamesa Joyce’a, Ezry Pounda i Gustave’a Flauberta.