Powieść i opowiadania

Miasto otwarte, opublikowane w 2011 roku, to pierwsza powieść Teju Cole’a, która z miejsca zapewniła autorowi światowy rozgłos, a sama zyskała status kultowej. Krytycy zestawiali melancholijne pisarstwo Cole’a z twórczością W.G. Sebalda, Waltera Benjamina, a także Jamesa Joyce’a. Salman Rushdie określił go mianem jednego z najbardziej utalentowanych pisarzy swojego pokolenia.

Na zbiór składa się poemat i siedem opowiadań zainspirowanych twórczością Edwarda Dwurnika. To literatura osnuta wokół dwóch tytułowych emocji o kluczowym znaczeniu dla malarza, który pokazywał, w jaki sposób społeczeństwo wytwarza wizje awansu i deklasacji, sukcesu i kompromitacji. W dialog z obrazami Dwurnika wchodzą najciekawsze głosy młodego pokolenia, znane z krytycznego spojrzenia na zmieniające się style życia i hierarchie społeczne, a także pamięć o korzeniach.

Świata jest za dużo to powieść konstelacyjna i panoptykalna. Jest w niej wszystko, co  w twórczości Olgi Tokarczuk budzi najwyższy podziw. Dolny Śląsk, zwłaszcza Wrocław  i Wałbrzych, stają się w niej sceną jednego z największych w historii Europy eksperymentów społecznych. Autorka, opisując jego istotę, podąża jednak dalej, poza Ziemie Zachodnie. W tej barwnej, napisanej z niespotykanym rozmachem powieści wędrujemy wraz z bohaterami po Lwowie, Drohobyczu i Buenos Aires, wzdłuż Dniestru i Odry, przez góry i niziny, kilkadziesiąt i kilkaset lat temu, i dzisiaj.

Krótkie formy Carvera łączy bezwzględna diagnoza społeczeństwa i minimalistyczne mistrzostwo. To jedne z najlepszych opowiadań, jakie napisano w Ameryce w XX wieku, i ponadczasowe świadectwo rozpadającego się świata.

Drugi tom międzynarodowego fenomenu o Tarze Selter, uhonorowanego Nagrodą Literacką Rady Nordyckiej. Tara podróżuje przez Europę, próbując zrozumieć świat bez przemijania i odkryć, czy jest w nim miejsce na bliskość.

Kenia, 1953 rok. Trwa powstanie Mau Mau. Ernest Hemingway wraca na ostatnie w swoim życiu safari. Tuż po Noblu, u szczytu sławy, razem z czwartą żoną Mary osiada u stóp Kilimandżaro. Afryka wciąga go bez reszty. W centrum wydarzeń jest pozornie prosta historia: Mary za wszelką cenę chce upolować lwa, który terroryzuje okoliczne wioski, a Ernest coraz mocniej fascynuje się młodą Afrykanką Debbą.

Ta’izz, rok 2009. W mieście, którego mieszkańcom doskwierają przerwy w dostawach prądu i brak wody, a fanatyczni muzułmańscy fundamentaliści poczynają sobie coraz śmielej, trwają przygotowania do obchodów Święta Zwycięstwa. Zwycięstwa Jemeńczyków nad Jemeńczykami w bratobójczej wojnie między Północą i Południem, które zjednoczyły się zaledwie kilka lat przed jej wybuchem. Wojna domowa 1994 roku przyniosła ostateczną klęskę przywódcom Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu, socjalistycznego eksperymentu w regionie, w którym o polityce nadal decydują układy plemienne. Jedni uszli za granicę, inni padli ofiarą represji, jeszcze inni zaadaptowali się do nowej rzeczywistości.

Rok 1932, nad świat nadciąga złowróżbny cień. Kończy się era amerykańskiej prohibicji, szaleje wielki kryzys. Młody Hicks McTaggart, niegdyś osiłek i łamistrajk, zapalony tancerz, a dziś prywatny detektyw z Milwaukee, dostaje w firmie nowe, podejrzane zlecenie i bilet w jedną stronę - za Atlantyk, gdzie ma odnaleźć zbiegłą dziedziczkę fortuny zbitej na serach twardych. Prowadzona w maniakalnym tempie akcja, która przenosi czytelnika z Milwaukee i Chicago do Budapesztu i ostępów Siedmiogrodu, to wirujący karnawał, pełen zdarzeń paranormalnych i postaci, przy których bledną sylwetki bohaterów z Jamesa Bonda. Dodatkowe atrakcje, takie jak przemytnicza łódź podwodna z cesarsko-królewskiej floty wojennej czy wyścigi węgierskich i sowieckich motocyklistów, to jednak tylko tło wielkiego fresku najnowszej historii, zarówno tej z pierwszych stron gazet, jak i tej zawsze starannie ukrytej przed wzrokiem postronnych.

Catherine Lacey brawurowo i dowcipnie prowadzi nas przez historię Mary, bawiąc się elementami satyry na współczesność i fantastyki naukowej. Jej książka to błyskotliwa refleksja nad teraźniejszością i próba odnalezienia odpowiedzi na fundamentalne pytania: czym jest tożsamość? Czym jest miłość? Czy naprawdę można poznać drugiego człowieka? I czy w dzisiejszym świecie nadal można po prostu się zakochać?

Relacja Hugona z dziadkiem jest skomplikowana. Obaj są utalentowanymi samotnikami i mają pecha w miłości, ale przede wszystkim stanowią swoje przeciwieństwa. Willem Adema uosabia radykalnie prawicowe, tradycyjne i kapitalistyczne poglądy, podczas gdy jego wnuk coraz częściej wybiera drogę sztuki i medytacji, zatem Hugo czuje się wyobcowany – zarówno w swoich czasach, jak i w gronie całej swojej konserwatywnej rodziny. Poczucie izolacji się pogłębia, gdy umiera jego ukochana opiekunka, Beth. Hugo odnajduje zaginione przed laty pamiętniki dziadka, które rzucają zaskakujące, nowe światło na jego wojenne losy, i postanawia wykorzystać je w swoim najnowszym projekcie artystycznym. W tym samym czasie Loïs wystawia zdjęcia, na których uwieczniła go nago. Dawna muza wykorzystała go, uprzedmiotowiła i wywlokła na widok publiczny – to zdrada, z którą Hugo z trudem się godzi Mimo to nie rezygnuje z własnego projektu, który ukazuje dziadka jako zbrodniarza wojennego. Dzieło to stanie się jego artystycznym powrotem, ale doprowadzi też do nieodwracalnego zerwania z rodziną.

Pewnej nocy zadzwoniła do mnie mama. Płakała. Powiedziała, że mężczyzna, z którym mieszkała, jest pijany i znęca się nad nią psychicznie. Prawda była taka, że ten sam scenariusz powtarzał się od lat: mężczyzna pił, a pod wpływem alkoholu atakował ją, nie szczędząc jej niezwykle brutalnych słów.