Pedro Paramo to historia Juana Preciado, który na łożu śmierci obiecuje matce, że spotka się ze swoim ojcem, tytułowym Pedrem Páramo, w miasteczku Comala. Miasteczko okazuje się miastem duchów, zamieszkanym zarówno przez żywe, jak i widmowe postacie, które ujawniają Juanowi szczegóły dotyczące egzystencji ziemskiej i życia pozagrobowego, w tym historię jego ojca. Powieść została przetłumaczona na ponad 30 języków. PIW-owską edycję niemal wszystkich próz Rulfa dopełniają tom opowiadań Równina w płomieniach, a także nieznany dotąd w całości po polsku zbiór Złoty kogut.

Juan Rulfo (1917–1986) – meksykański pisarz, scenarzysta, fotograf. Uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy latynoamerykańskich XX wieku; wywarł wpływ na wielu późniejszych pisarzy, w tym na Gabriela Garcíę Marqueza. Ukończył siedem lat szkoły podstawowej, a następnie uczęszczał do seminarium duchownego, będącego odpowiednikiem szkoły średniej. Chciał studiować prawo na Universidad Nacional Autónoma de México, ale zamiast tego podjął pracę urzędnika. Uczęszczał jednak na zajęcia z literatury jako wolny słuchacz. Pracował również jako brygadzista i agent handlowy. Debiutował w 1953 roku zbiorem realistycznych opowiadań El Llano en llamas, opisujących życie na meksykańskiej wsi w okresie rewolucji meksykańskiej. Kolejną powieść, Pedro Páramo, wydał dwa lata później, a ostatnią, El gallo de oro, w 1980 roku.