Katalog

W Polsce trwa restauracja faszyzmu. Jest ona możliwa dzięki tabuizowaniu historii polskiego antysemityzmu, w tym polskiego pomocnictwa w Zagładzie. Żydów w Polsce już nie ma, „zapadli się w ziemię”. Dlatego polscy odnowiciele faszyzmu potrzebują nowych wrogów. Stały się nimi osoby nieheteroseksualne i transpłciowe, niepasujące do patriarchalnej wizji narodu. Stały się nimi zwabione w pułapkę, torturowane i wydawane na śmierć osoby na granicy polsko-białoruskiej. Oto nowe gatunki „życia niewartego życia”. Dzisiejszy faszyzm polski to szczucie na osoby queerowe i osoby migranckie w imię dobra Narodu. To skazywanie ich na śmierć. To młode osoby queerowe, które targnęły się na swoje życie. To ludzie w drodze, którzy umarli w Puszczy Białowieskiej z zimna, pragnienia lub głodu. Faszyzm już tu jest i zabija.

Miłość, uzdrawiająca chorą Rzecz Pospolitą, jest miłością kosmiczną. Rzeczpospolita okazuje się zaś mikrokosmosem, którym dla tradycji platońsko-arystotelejskiej była zarówno wspólnota polityczna, jak i dusza człowieka. Jest więc – jako wspólnota pierwsza – miejscem, w którym może i powinno zachodzić odwzorowanie ładu natury, osiągane poprzez dążenie do jego pierwszej zasady, czyli dobra.

Patologia transformacji – książka, która wstrząsnęła sumieniem III RP

„Kapitalizm bez etyki to nowa forma kolonializmu” – pisał prof. Witold Kieżun, wybitny ekonomista, powstaniec warszawski i myśliciel, którego głos wciąż rezonuje w polskiej debacie publicznej.

Po raz pierwszy wydana w 2012 roku, Patologia transformacji stała się jednym z najbardziej kontrowersyjnych i przenikliwych głosów krytycznych wobec polskiej drogi do kapitalizmu. Kieżun bezkompromisowo obnażał mechanizmy grabieży majątku narodowego, dominacji międzynarodowego kapitału i błędy elit politycznych, które ukształtowały III Rzeczpospolitą.

Klasyka, która zainspirowała George’a Lucasa do stworzenia Gwiezdnych wojen i stała się fundamentem współczesnej kultury popularnej. Joseph Campbell w Bohaterze o tysiącu twarzy odkrywa uniwersalny schemat opowieści — monomit — a także głęboką prawdę o człowieczeństwie. Pokazuje, że wszystkie mity, legendy i współczesne narracje mówią w gruncie rzeczy o tym samym: o podróży bohatera, która nadaje sens i nadzieję naszemu życiu.

Co łączy Magdalenę Abakanowicz, Jaśminę Wójcik, Wilhelma Sasnala i… ciebie? Sztuka! Twoja sztuka.

„Mój świat, moja sztuka” to niezwykła książka do tworzenia, rysowania, eksperymentowania, która zaprasza dzieci do świata sztuki. Nie znajdziecie w niej długich opisów dzieł czy zamkniętych poleceń. Zamiast tego – ponad 100 reprodukcji prac wybitnych polskich artystek i artystów XX i XXI wieku, które stają się punktem wyjścia do rysowania, wymyślania, malowania i twórczego myślenia. Książka hybryda - połączenie albumu i szkicownika.

Albert Camus prowadził notatniki w latach 1935-1959. Konfrontuje się w nich nieustannie ze światem i samym sobą. Ciekawy wszystkich i wszystkiego, opowiada anegdoty, notuje pomysły i komentuje swoją twórczość. Od wpisów lapidarnych do krótkich szkiców. Pełno przemyśleń i rozmyślań, obrazków, filozoficznych zapisków, listów, zalążków utworów, notatek z lektur, namysłów nad twórczością, życiem, światem. Notatniki to świadectwo pragnienia harmonii, do której dąży „poprzez najbardziej strome ścieżki”. 

Krytyk sztuki, historyk, wykładowca i prezenter radiowy James Hall zagłębia się w historię autoportretu. Koncentrując się na takich artystach jak Dürer, Gentileschi, Van Gogh i Kahlo, pisze z wielką świeżością i energią o tej niezmiennie popularnej, ludzkiej i często osobliwej formie sztuki.

Odczytane z rękopisów listy, po raz pierwszy publikowane wyklejanki i drobiazgowe przypisy Ryszarda Krynickiego składają się na fascynujący, bogaty i wielowymiarowy portret literackiej przyjaźni Wisławy Szymborskiej i Stanisława Barańczaka. Książka jest efektem pracy w archiwum Wisławy Szymborskiej zdeponowanym w Bibliotece Jagiellońskiej, gdzie znajduje się około 80 listów Stanisława Barańczaka do Wisławy Szymborskiej.

Są najliczniejszymi mieszkańcami Ziemi – na jednego człowieka przypada ich około 200 milionów. Najmniejsze mierzą ułamek milimetra, największe mogą mieć nawet pół metra długości. Znajdziecie wśród nich takie, których życie trwa tylko jeden dzień, i takie, które dożywają pięćdziesiątki. Piękne i straszne. Przerażająco żarłoczne i zadowalające się odrobiną nektaru. Pustelników i członkinie perfekcyjnie zorganizowanych społeczności. Śmiertelnie niebezpieczne i te, bez których zginęlibyśmy z głodu lub utonęli w gnijących liściach. Chcecie je bliżej poznać?

Jak pisze w przedmowie do książki Jakimi istotami jesteśmy? Akeel Bilgrami jest ona zapisem refleksji językoznawcy na temat szerszych implikacji jego pracy naukowej. Dotyczą imponującego spektrum dziedzin wiedzy: lingwistyki teoretycznej, kognitywistyki, filozofii nauki, historii nauki, biologii ewolucyjnej, metafizyki, teorii wiedzy, filozofii języka i umysłu, filozofii moralnej i politycznej. a nawet, pokrótce, idealnej edukacji człowieka. 

Co jedzą Dziubdziusie? Apetyczna książeczka w zabawnej serii o wybrednej grupie maluchów.

Misia zajada miodek, Kwasia wciąga makaron z dżdżownic, Żabcia siorbie zupę z much, Konia przeżuwa siano… A gdy spojrzą na posiłek sąsiada, leci im ślinka, albo wręcz przeciwnie – od razu tracą apetyt. Bo to, co dla jednego jest pysznością, dla drugiego byłoby nie do przełknięcia.