Sztuka

Marc Chagall, malarz wspomnień i snów, poeta koloru, był uwikłany w najtragiczniejsze wydarzenia XX wieku: dwie wojny światowe, rewolucję, czystki i wysiedlenia. W epoce, kiedy wielu wybitnych artystów uciekało od rzeczywistości w abstrakcję, on przetwarzał swoje bolesne doświadczenia w bezpośrednie, a zarazem symboliczne obrazy przemawiające do każdego człowieka. W oparciu o nieznane materiały archiwalne Jackie Wullschläger przybliża postać wielkiego artysty, ale przede wszystkim człowieka – ambitnego, czarującego, podejrzliwego, zabawnego, pełnego sprzeczności, obsesyjnie zdeterminowanego, by tworzyć sztukę o wyjątkowym pięknie i emocjonalnej głębi.

Czym jest Street Art? Kto ją tworzy? Dlaczego artyści porzucają zaciszne pracownie i wychodzą ze swoją twórczością na ulicę? Kiedy grafitti jest dziełem sztuki, a kiedy aktem zwykłego wandalizmu? Kto za tym stoi? – na te i wiele innych pytań odpowiada Alessandra Mattanza w albumie prezentującym dwudziestu największych streetartowców świata. W niepowtarzalnych wywiadach ujawnia sekrety stojące za ich wielką przygodą oraz prezentuje najsłynniejsze na świecie dzieła.

Street Art. Polska to nie jest opracowanie teoretyczne ani nie rości sobie pretensji do stawiania diagnoz. To raczej niepowtarzalne spotkanie z artystami i artystkami, którzy zgodzili się podzielić z autorem swoimi osobistymi przemyśleniami, odczuciami i marzeniami. Powstała z kilkudziesięciu rozmów z polskimi twórcami książka prezentuje ich sylwetki, a także ich najsłynniejsze i ulubione dzieła. To zatem zaproszenie na jedyne w swoim rodzaju osobiste spotkanie z Cekasem, Chazmem 718, Czarnobylem, Egonem Fietke, Etnograffem, Graffunkiem, Jay Popem, Krik Kongiem, Lumpem, M-city, NeSpoon, Oteckim, Natalią Rak, Sainerem, SC Szymanem, Seikonem, Sepem, Someartem, Moną Tusz, Zbiokiem, a także nieodżałowanym, zmarłym w 2019 roku, Tonem.

„Książka uświetniająca okrągłą 80. rocznicę powstania Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi z powodzeniem unika najważniejszego chyba zagrożenia, jakie zazwyczaj ciąży nad tego rodzaju publikacjami. Nazbyt często bowiem przybierają one formę opasłych ksiąg pamiątkowych: kronik, które wyrażają ambicję objęcia swym zasięgiem wszystkiego, co ważne. […] Książka, którą Czytelnik trzyma w dłoniach, oparta jest tymczasem na tyleż radykalnym, ileż odświeżającym założeniu. Jej twórcy nie boją się dużych cięć i opowiadają historię Szkoły punktowo: z jednej strony zarysowuje się perspektywa, która pokazuje współczesność i potencjalną przyszłość uczelni, z drugiej zaś teksty o charakterze historycznym wyraźnie ciążą ku heroicznemu okresowi założycielskiemu i samym początkom formowania instytucji (1945–1950).” 

Tom, który oddajemy w ręce czytelniczek i czytelników, gromadzi różnorodne głosy – dramatopisarek, performerów, aktorek i autorów – którzy nie tylko opowiadają własne historie, ale także podważają utrwalone wyobrażenia o ciele, sprawności i normie. To książka, która wyrasta z potrzeby widzialności i sprawczości, a zarazem z krytycznej refleksji nad mechanizmami wykluczenia obecnymi w teatrze, sztuce i społeczeństwie.

Wystawa najnowszych obrazów Tymka Borowskiego pochodzących z lat 2024-2025, w których artysta rozwija wątki od jakiegoś czasu obecne w jego malarstwie. Ich głównym motywem są pojedyncze napisy, słowa, zdania jak również dłuższe fragmenty niezrozumiałego z pozoru tekstu powstałe w wyniku szybkiego, bezmyślnego wpisywania ciągu dowolnych znaków na klawiaturze. Mogą kojarzyć się z automatycznie wygenerowanymi hasłami, wymyślonymi na szybko nazwami plików lub bezładem myśli, gdy nie potrafimy się jasno wyrazić.

Historia XVI i XVII-wiecznych tapiserii, związana z antwerpskim środowiskiem malarzy, kartonistów, tapisjerów i kolekcjonerów, to cel napisania tej książki.

Publikacja „Hedera helix” stanowi artystyczny zapis wielowątkowych poszukiwań wokół motywu bluszczu pospolitego, będącego punktem wyjścia do rozważań nad relacją natury, architektury i ludzkiej obecności. Książka jest efektem interdyscyplinarnego projektu badawczego, łączącego perspektywę botaniczną z refleksją z zakresu teorii sztuki i projektowania.

„Fitoglosje. Słownik roślinno-ludzkich spoufaleń” to publikacja wieńcząca interdyscyplinarny projekt badawczy „Postindustrialny słownik roślinno-ludzki”. Książka stanowi próbę uchwycenia i nazwania zawiłych relacji łączących mieszkańców Górnego Śląska z florą porastającą tereny poprzemysłowe.

Jerzy Jaworowski (1919–1975) zaprojektował kilkaset okładek oraz wiele serii wydawniczych dla PIW-u, Wydawnictw Artystycznych i Filmowych, Iskier oraz – Czytelnika. Należał do zespołu redakcji graficznej tej oficyny obok wybitnych twórców: Jana Samuela Miklaszewskiego, Jana Młodożeńca, Mariana Stachurskiego, Andrzeja Heidricha i Jana Bokiewicza.