Nowości

Lewy bilet Thomasa Pynchona po mistrzowsku udaje wypełniony ekscentrycznymi przygodami (i dancigowymi piosenkami!) czarny kryminał z epoki, lecz w istocie prowokuje swoich czytelników do konfrontacji z naszą współczesnością. Tak jak bohaterowie tej powieści żyjemy pośród bezliku narzucanych z zewnątrz sensów, sprzecznych i być może nieprawdziwych. Zamiast im ufać, możemy jednak - niczym oni - wybrać chaos, anarchię, próbę wyjścia z mrocznych zakamarków Systemu. Tam, gdzie być może czeka światło.

Kastor i Polluks to kronika zbiorowego losu pierwszych powojennych i ostatnich przedwojennych osadników wsi Szwederswo (później Szalejów) na Dolnym Śląsku, a zarazem tableau, które skupia w sobie pojedyncze żywoty maluczkich, prowadzących proste, choć pełne wyzwań życie w tej nowej rzeczywistości, nieukształtowanej jeszcze i meandrującej jak wałęsające się po wsi psy.

„Im więcej dronów unosi się w powietrzu, tym mniej są widoczne” – pisze Przemysław Wielgosz we wstępie do książki Grégoire’a Chamayou. W zachodnich społeczeństwach szybko przywykliśmy do tego, że w prowadzonych obecnie wojnach, konfliktach zbrojnych i tak zwanych operacjach specjalnych wykorzystuje się bezzałogowce wyposażone w śmiercionośne pociski. Słyszymy też o tym, jakoby drony były bronią bardziej humanitarną niż inne.

Wychuchane panienki z miasta i szefowe młodocianych gangów, dziarscy harcerze i niepoprawne łobuzy, wychowankowie domów dziecka i dziewczyny z zakładów poprawczych, nastoletni detektywi i ekscentryczne młode damy. Rodzeństwa zamieniające się rolami, dzieci rozwikłujące sekrety swoich opiekunów, dziewczęta podróżujące w czasie, zapracowani rodzice stosujący zimny chów, młodzież ze wsi i z miast, z domów dostatnich i takich, w których brakuje wszystkiego. To tylko ułamek barwnego asortymentu powieści młodzieżowych z PRL-u, a poddaje go analizie wysoko wykwalifikowana w tym obszarze czytelniczka – Olga Wróbel.

Waldkauz jest historią pełną tajemnic, historią o męskiej przyjaźni i powinnościach względem najbliższych, o odkupieniu, miłości i o tym, co kryje się w ciemnościach oddzielonych od naszego świata tylko cienką, półprzepuszczalną błoną. Wilhelm Pisulla zna mowę ptaków i rozmawia z utopcami, ale nawet on nie potrafi odnaleźć pożartego przez bestię wojny syna.

Życie i dzieło Philipa K. Dicka nigdy nie miało wnikliwszego i bardziej empatycznego portrecisty niż Emmanuel Carrère. Ten niekwestionowany mistrz eseju biograficznego z bogatego materiału stworzył fascynującą narrację o genialnym pisarzu science fiction, wielkim ekscentryku XX-wiecznej (pop)kultury, a zarazem o historii minionego stulecia. Utrzymując porządek chronologiczny, Carrère opisuje losy swojego bohatera, a zarazem wczytuje się w dzieła powstające w danym okresie.

Opublikowany w 1951 roku Człowiek zbuntowany to słynny esej Alberta Camusa, traktujący o historycznych i metafizycznych źródłach buntu. Niniejsza edycja została przejrzana i poprawiona.

Masa i władza to opus magnum Eliasa Canettiego – dzieło, które austriacki pisarz i noblista pisał przez kilkanaście lat, choć prace nad nim, i zarazem autorska obsesja, rozpoczęły się już w 1927 roku, po tragicznych w skutkach zamieszkach w Wiedniu, których Canetti stał się świadkiem jako student chemii na Uniwersytecie Wiedeńskim. Canetti poruszony doświadczeniem narastających totalitaryzmów i kryzysu w Europie próbował odpowiedzieć na pytanie, dlaczego ludzie łączą się w bezrefleksyjne tłumy oraz, jak rodzą się i reprodukują mechanizmy władzy. Książka opublikowana po raz pierwszy w 1960, po wielu latach wraca w odświeżonym wydaniu, z posłowiem Elizy Kąckiej.

Światoczuły to Hrabal pośród bohaterów swojej prozy, na tle dobrze znanego czytelniczkom i czytelnikom świata przedstawionego, ale też Hrabal nieco inny niż w zbiorowej wyobraźni, wychodzący poza fikcję, zwierzający się z egzystencjalnego smutku i rozczarowania samym sobą.

W swych esejach Mark Fisher próbuje zrozumieć, dlaczego współczesność wydaje się zamknięta w pętli nieustających powrotów, a nowe wizje przyszłości stały się niewyobrażalne. Łączy osobiste doświadczenia z refleksją filozoficzną i dowodzi, że wszechobecna depresja jest syndromem społecznym i politycznym. Szuka śladów utraconych przyszłości w dziełach Davida Peace’a, Johna Le Carré, Christophera Nolana, Joy Division, Buriala czy Stanleya Kubricka.

Czym staje się Estonia, jeśli opowiedzieć ją nie przez historię państwa i miast, lecz przez lasy, mokradła, rzeki, przydomowe ogrody i letnie domy na odludziu?

Satyryczna nowela stylizowana na traktat naukowy autorstwa brytyjskiego pedagoga, teologa i pisarza Edwina A. Abbotta (1838–1926) w nowym, odświeżonym przekładzie Emilii Kiereś. Znaczące dzieło, które prowokuje do refleksji nad percepcją, społeczeństwem i granicami ludzkiego poznania.

Pięć pejzaży Pawła zobrazowanych jest w gatunku kartograficzno-meblarskim. Narrator lub Narratorka obserwuje i zapisuje to, co widzi, właściwie nie nasłuchuje (dzięki Bogu!). Mebluje mapę światów – tam leży coś, a tam dalej leży coś innego. Kreśli wskazówki dotarcia do raju; wystarczy za wioską skręcić po łuku w prawo. Zakłada, co zabawne, że w teorii moglibyśmy chcieć za tą mapą podążać. – z posłowia plfszszsz, grrrt, mmnnnn Marty Michalskiej.

Nowe wydanie Pasażerki Zofii Posmysz to wydarzenie wyjątkowe – pierwsze, które ukazuje się po śmierci autorki i zarazem pierwsze wzbogacone o słuchowisko radiowe. 

Drugi po Coś w rodzaju opowiadania wybór krótkich próz Roberta Walsera, Mikrogramy wybrane, to zapisywane przez autora cienko zaostrzonym ołówkiem i mikroskopijnym pismem na wszystkim, co miał pod ręką, teksty, które w edycji oryginalnej zostały zgromadzone w sześciu tomach.