Katalog

Emma Holten przygląda się myśli ekonomicznej – od epoki oświecenia po współczesność – by wyjaśnić, jak powstał system, który uznaje za wartościowe przede wszystkim to, co można sprzedać i wycenić, a tym samym ignoruje pracę opiekuńczą i troskę o innych. Tymczasem to właśnie te niewidzialne z perspektywy ekonomistów działania stanowią fundament funkcjonowania społeczeństwa i całej gospodarki.

Ekonomia dobra wspólnego przesuwa punkt ciężkości z naprawiania zawodności rynku na wspólne wyznaczanie celów. Mariana Mazzucato pokazuje, że gospodarka to pole zbiorowego projektowania wartości publicznej, a nie neutralny mechanizm wymagający jedynie drobnych korekt państwa. Dobro wspólne, o którym pisze autorka, nie jest ani sumą prywatnych korzyści, ani techniczną kategorią dóbr publicznych. Jest politycznym zobowiązaniem do kształtowania rynków wokół celów społecznie uznanych za ważne: zdrowia, sprawiedliwości, klimatu, wiedzy i dostępu. To propozycja nowego języka ekonomii politycznej XXI wieku dla tych, którzy chcą myśleć o państwie jako instytucji tworzącej przyszłość wspólnie i odpowiedzialnie.

Drugi numer Tekstów Drugich w 2026 roku poświęcony jest relacjom między humanistyką, uniwersytetem i społeczeństwem w czasach kryzysów oraz intensywnych przemian społecznych. Tematem przewodnim tomu jest mobilizacja rozumiana zarówno jako odpowiedź na wyzwania polityczne, wojenne i kulturowe, jak i jako zdolność akademii do współtworzenia wspólnoty, wiedzy oraz przestrzeni zaangażowania społecznego.

Brda. Wczasy z fabryki to opowieść o jednym z najbardziej rozpoznawalnych projektów architektury wypoczynkowej PRL-u: drewnianym domku letniskowym typu Brda. Książka prowadzi czytelnika od bydgoskich zakładów Stolbudu, przez narodziny prywatnej rekreacji w Polsce lat 70., po eksport, gospodarkę niedoboru i późniejszy zmierzch prefabrykowanych domków, które na trwałe wpisały się w krajobraz polskich ośrodków wczasowych i działek.

Autor łączy teorię relacji z obiektem, psychologię ego i analizę charakteru, tworząc model  rozumienia psychopatologii oraz leczenia utrwalonych wzorców psychicznych. Dawne mechanizmy obronne mogą w dorosłości osłabiać afekt, cielesność, spontaniczność, potrzeby i zdolność do bliskości. Dlatego wymagają celowej,  wielowymiarowej pracy klinicznej nad obronami, zachowaniem, poznaniem, relacjami i spójną tożsamością. W tym sensie psychoterapia jest cudem ciężkiej pracy.

Pismo naukowe poświęcone architekturze i urbanistyce. Nie ogranicza się do akademickich podsumowań i prezentacji projektów. Jego treść związana jest zarówno z tematami o dużym stopniu ogólności, jak i komentarzem do spraw najbardziej aktualnych. Kwartalnik nie ma stałej struktury - każdy numer opisuje inne zjawisko, a autorami mogą zostać wszyscy zainteresowani. Stanowi platformę dialogu, która pozwala środowiskom zainteresowanym przestrzenią lepiej zrozumieć zarówno techniczne jak i społeczno-kulturowe zagadnienia związane z architekturą i zdefiniować jej najistotniejsze problemy.

Denis Johnson, autor Syna Jezusa i Aniołów, napisał powieść o Wietnamie porównywalną rozmachem z Łowcą jeleni i Czasem apokalipsy. W wielowątkowej, obejmującej dwie dekady narracji łączy epicką skalę z niezwykłą czułością wobec ludzi uwikłanych w przemoc, złudzenia i moralny chaos. A nowy przekład Tomasza S. Gałązki świetnie oddaje wielość rejestrów tej prozy: jej brutalność, absurd, melancholię i nadzieję, że komuś mimo wszystko uda się ocaleć.

Autobiografia czerwonego jest powieścią-poematem, rozszczelniającą ramy gatunkowe i wyrastającą z praktyki przekładu literackiego, napisaną po Homerze i Stezychorze, po Emily Dickinson i Gertrude Stein – dowcipną, inteligentną, niepowtarzalną.

Utwory Mała księga i Wariacje pocztowe należą do szczytowych osiągnięć artystycznych Kazimierza Brandysa. Oba dzieła powstały w zbliżonym czasie (1968–1971) w reakcji na antysemicką i antyinteligencką kampanię lat 1967–1968.

„Pamiętnik mówiony” Aleksandra Wata to żywy, meandryczny zapis wspomnień, które stanowią niezwykle cenne świadectwo historii Rzeczypospolitej oraz rodzimej kultury ubiegłego stulecia. Urodzony w 1900 roku pisarz obserwował rewolucję rosyjską i odzyskanie przez Polskę niepodległości, przeżył dwie wojny światowe, był więźniem politycznym i emigrantem, ponadto czynnie współtworzył życie literackie.

Bernhard, Bolaño, Coetzee, Knausgård, Modiano, Sebald, Vila-Matas, Zambra i wielu, wielu innych – bohaterów tej książki pozornie łączy mało, czasem niemal nic. Pozornie, bo Arkadiusz Żychliński wskazuje wspólny mianownik, którego jako czytelnicy przyzwyczajeni do idei kultur narodowych i gatunkowych granic zwykliśmy nie zauważać: wszyscy pisarze są obywatelami republiki literatury, wszyscy próbują pochwycić rzeczywistość w pajęczą sieć słów. A kiedy język drży na jednym jej krańcu, nie pozostaje to bez echa ani w centrum, ani na literackich rubieżach.