Fotografia

Pod koniec życia, w 1977 roku, Roland Barthes (1915–1980), klasyk współczesnej francuskiej humanistyki (m.in. Mitologie, Fragmenty dyskursu miłosnego, Imperium znaków, Stopień zero pisania), zaczął po śmierci matki pisać książkę o fotografii. Osobistym motywem była próba odnalezienia „istoty” zmarłej Henriette Barthes w fotografiach, które po niej pozostały. Paradoksalnie autor odnajduje to, czego szuka, w zdjęciu matki z jej dzieciństwa, z okresu, w którym jej nie znał, przewrotnie zaś – zdjęcia tego czytelnikowi nie pokazuje, uważając, że byłoby dla niego banalne. Dowodzi to, jak subtelne rozważania i doświadczenia podjął w tej bardzo prywatnej książce o nowym zjawisku w sztuce, którego naturę stara się wyjaśnić (tytułowy chambre claire, dosł. „jasny pokój”, nawiązuje w formie gry słów do chambre noire, „ciemnia”, dosł. „ciemny pokój”, a zarazem chodzi odpowiednio o camera lucida i camera obscura). Inaczej niż malarstwo, fotografia ma u podłoża pewien niewymyślony fakt, mgnienie owego „to było”, „zdjęcie” obrazu z rzeczywistości. Jako odmiana pamięci wprowadza w czas i cały dramat egzystencji. Barthes rozważa „zdjęcie” od strony studium, dociekliwości, analizy, i punctum, owego „ukłucia”, o jakie fotografia przyprawia widza. Czytelnik znajdzie w książce wiele takich puncta w zamieszczonych przez autora reprodukcjach klasycznych dzieł, które dodatkowo czynią z tych rozważań mały album, przyczynek do subiektywnej historii fotografii.

Z ogromną radością dzielę się z Państwem efektami pracy uczestniczek i uczestników kilkumiesięcznych mistrzowskich warsztatów fotograficznych Reinterpretacje, które miałem przyjemność poprowadzić na zaproszenie Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego w Warszawie. Od samego początku przyświecał nam cel, by spojrzeć na teatr w nowy sposób, dotrzeć do osób, przestrzeni i przedmiotów, które na co dzień są niedostępne albo w ogóle nie kojarzą się z teatrem, a są z nim związane.

Książka fotograficzna Velvet flowers & melting views prezentuje wybór zdjęć Moniki Proniewskiej i Marty Szewczyk, twórczyń kolektywu artystycznego Magic Wands.

Czekaliśmy na tę książkę kilka lat! I jest. Kolekcja kanonicznych zdjęć i opowieści Chrisa Niedenthala. Podkreślamy: także opowieści...

Porywającą wizualna narracja budowy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, budynku zaprojektowanego przez Thomasa Phifera. Autorka towarzyszyła procesowi budowy przez cały okres jego trwania. Album wypełniony jej artystycznymi fotografiami jest kontemplacją nad formą i strukturą rodzącej się architektury. Ukazuje istotę procesu twórczego i wspólną nadzieję na powstanie długo oczekiwanego budynku.

Album towarzyszy wystawie, która od 18 października będzie prezentowana w Domu Spotkań z Historią. Jej kuratorzy – Katarzyna Broniarek-Niemczycka oraz dziennikarz i wydawca Filip Niedenthal – stanęli przed dużym wyzwaniem. Wybierali spośród tysięcy zdjęć, tworząc spójną opowieść, bez propagandowego kontekstu, z fotografii wykonanych często przy okazji oficjalnych wydarzeń i uchwyconych w sytuacjach rodzinnych, intymnych. Pokazują, że Romuald Broniarek był i nie tylko sprawnym fotoreporterem, lecz także spostrzegawczym i wrażliwym obserwatorem codzienności.

Głównym celem publikacji „Nieoswojone pojęcia. Słownik pojęć postfotograficznych” było stworzenie opracowania, w formie zbliżonej do słownika, zawierającego zbiór pojęć stosowanych w dyskursie postfotograficznym

Architekt z wykształcenia, płetwonurek, myśliwy, narciarz i fotograf – człowiek o wielu pasjach. Na pytanie o zawód, odpowiada: fotograf. Twierdzi, że został nim przez przypadek. A jednak zawsze podróżował z aparatem, zawsze gotowy do naciśnięcia spustu migawki. Zrobił zdjęcia do ponad 500 okładek „Przekroju”, sfotografował ponad 800 spektakli teatralnych, zgromadził tysiące zdjęć w swoim archiwum. Jednak to, co wydaje się nam najważniejsze w postawie Plewińskiego, wymyka się liczbom. Jego dorobek fotograficzny splata się z biografią i barwną osobowością; to nieustająca ciekawość świata i ludzi, stała chęć przeżycia czegoś nowego i poczucie humoru.

Prezentujemy sto warszawskich zdjęć Siemaszki, różnorodnych tematycznie i formalnie, robionych z lotu ptaka i z perspektywy przechodnia. Są to wysmakowane czarno-białe kadry ukazujące nową architekturę, jak chociażby bliskie geometrycznej abstrakcji nocne zdjęcie wiaty na peronie dworca Warszawa Powiśle, panoramy i widoki odbudowanej Starówki i nowego Centrum (czasem w kolorze), zdjęcia starej Pragi i nowych osiedli mieszkaniowych, a także uliczne fotografie, takie jak słynne ujęcie „ulewy na Puławskiej”, na którym bosonoga dziewczyna unosi się nad trotuarem.

Wokół ciebie wszędzie są zdjęcia, a ty nie wiesz, w jaki sposób zostały wynalezione? Nie przejmuj się! Fotografia dla dzieci to pierwsza publikacja na rynku wydawniczym, która dokładnie ci to wyjaśni. 

Fotograficzno-tekstowa opowieść o fascynującym życiu i twórczości Sylwestra „Krisa” Brauna, autora słynnego zdjęcia wybuchu na Prudentialu, jednego z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych fotografów powstania warszawskiego. Dokumentację zniszczeń miasta rozpoczął już w 1939 roku. Swoją działalność fotoreporterską kontynuował podczas zrywu 1944, a następnie po powrocie do Warszawy w 1945 roku.

„Dopływy, drgania, powidoki i pieśni na brzegach” to książka, która jest podróżą w głąb rzeki, opowieścią o jej nurcie, osobowości i intensywnym życiu.

Publikowane w książce zdjęcia to jedynie niewielki wybór z obszernego archiwum fotografki, którego opracowanie Fundacja Archeologia Fotografii rozpoczęła w 2019 roku.

The tale, set on a Christmas eve in the building of this famous restaurant with no heating, is narrated by its founder Karol. Although dead for 30 years, he never left the place he established in the early 1950s.

Książka ukazująca przekrojowo dekadę fotograficznej twórczości Omuleckiego.