Fotografia

Czekaliśmy na tę książkę kilka lat! I jest. Kolekcja kanonicznych zdjęć i opowieści Chrisa Niedenthala. Podkreślamy: także opowieści...

Porywającą wizualna narracja budowy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, budynku zaprojektowanego przez Thomasa Phifera. Autorka towarzyszyła procesowi budowy przez cały okres jego trwania. Album wypełniony jej artystycznymi fotografiami jest kontemplacją nad formą i strukturą rodzącej się architektury. Ukazuje istotę procesu twórczego i wspólną nadzieję na powstanie długo oczekiwanego budynku.

Album towarzyszy wystawie, która od 18 października będzie prezentowana w Domu Spotkań z Historią. Jej kuratorzy – Katarzyna Broniarek-Niemczycka oraz dziennikarz i wydawca Filip Niedenthal – stanęli przed dużym wyzwaniem. Wybierali spośród tysięcy zdjęć, tworząc spójną opowieść, bez propagandowego kontekstu, z fotografii wykonanych często przy okazji oficjalnych wydarzeń i uchwyconych w sytuacjach rodzinnych, intymnych. Pokazują, że Romuald Broniarek był i nie tylko sprawnym fotoreporterem, lecz także spostrzegawczym i wrażliwym obserwatorem codzienności.

Głównym celem publikacji „Nieoswojone pojęcia. Słownik pojęć postfotograficznych” było stworzenie opracowania, w formie zbliżonej do słownika, zawierającego zbiór pojęć stosowanych w dyskursie postfotograficznym

Architekt z wykształcenia, płetwonurek, myśliwy, narciarz i fotograf – człowiek o wielu pasjach. Na pytanie o zawód, odpowiada: fotograf. Twierdzi, że został nim przez przypadek. A jednak zawsze podróżował z aparatem, zawsze gotowy do naciśnięcia spustu migawki. Zrobił zdjęcia do ponad 500 okładek „Przekroju”, sfotografował ponad 800 spektakli teatralnych, zgromadził tysiące zdjęć w swoim archiwum. Jednak to, co wydaje się nam najważniejsze w postawie Plewińskiego, wymyka się liczbom. Jego dorobek fotograficzny splata się z biografią i barwną osobowością; to nieustająca ciekawość świata i ludzi, stała chęć przeżycia czegoś nowego i poczucie humoru.

Prezentujemy sto warszawskich zdjęć Siemaszki, różnorodnych tematycznie i formalnie, robionych z lotu ptaka i z perspektywy przechodnia. Są to wysmakowane czarno-białe kadry ukazujące nową architekturę, jak chociażby bliskie geometrycznej abstrakcji nocne zdjęcie wiaty na peronie dworca Warszawa Powiśle, panoramy i widoki odbudowanej Starówki i nowego Centrum (czasem w kolorze), zdjęcia starej Pragi i nowych osiedli mieszkaniowych, a także uliczne fotografie, takie jak słynne ujęcie „ulewy na Puławskiej”, na którym bosonoga dziewczyna unosi się nad trotuarem.

Wokół ciebie wszędzie są zdjęcia, a ty nie wiesz, w jaki sposób zostały wynalezione? Nie przejmuj się! Fotografia dla dzieci to pierwsza publikacja na rynku wydawniczym, która dokładnie ci to wyjaśni. 

Fotograficzno-tekstowa opowieść o fascynującym życiu i twórczości Sylwestra „Krisa” Brauna, autora słynnego zdjęcia wybuchu na Prudentialu, jednego z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych fotografów powstania warszawskiego. Dokumentację zniszczeń miasta rozpoczął już w 1939 roku. Swoją działalność fotoreporterską kontynuował podczas zrywu 1944, a następnie po powrocie do Warszawy w 1945 roku.

„Dopływy, drgania, powidoki i pieśni na brzegach” to książka, która jest podróżą w głąb rzeki, opowieścią o jej nurcie, osobowości i intensywnym życiu.

Publikowane w książce zdjęcia to jedynie niewielki wybór z obszernego archiwum fotografki, którego opracowanie Fundacja Archeologia Fotografii rozpoczęła w 2019 roku.

The tale, set on a Christmas eve in the building of this famous restaurant with no heating, is narrated by its founder Karol. Although dead for 30 years, he never left the place he established in the early 1950s.

Książka ukazująca przekrojowo dekadę fotograficznej twórczości Omuleckiego.

Album zawiera niepublikowane dotąd fotografie ostatnich modernistycznych budek, znalezionych od Lublany po Warszawę i od Belgradu po Berlin, które przetrwały społeczno-polityczną transformację Europy Środkowo-Wschodniej pod koniec XX. wieku.

Autorzy wydawnictwa nie skupiają się na tradycyjnych zagadnieniach preegzystencji zarejestrowanych ludzi, przedmiotów czy sytuacji. Zachęcają do zaangażowania wyobraźni i potraktowania prezentowanych zdjęć jako nowych, otwartych, autonomicznych światów. Pozwalają sobie nie trzymać się faktów i głośno mówić o natrętnych skojarzeniach, również tych z kosmosu.

Wszyscy zaproszeni autorzy to wnikliwi interpretatorzy materialnej rzeczywistości.