Sztuka

Styl zakopiański był fenomenem w historii polskiej architektury i sztuki użytkowej. Jego twórca – Stanisław Witkiewicz – na przełomie XIX i XX wieku, w Zakopanem – małej wówczas wiosce pod Tatrami – formułował teoretyczne zasady swej nowej idei i projektował piękne, drewniane wille, obiekty sakralne i rzemiosło artystyczne. Z Witkiewiczem współdziałali przedstawiciele polskiej elity kulturalnej owego czasu, a także górale – cieśle i snycerze, którzy wprowadzali w życie koncepcje artysty. To do ich właśnie góralskiej architektury i sztuki ludowej nawiązał Witkiewicz, tworząc swoje projekty i dążąc do przekształcenia swych wizji w polski styl narodowy.

Najnowszy „Bestiariusz japoński”, napisany i zilustrowany przez Witolda Vargasa, autora bestsellerowych Bestiariuszy słowiańskich, stanowi drugą część opowieści o bóstwach, demonach i duchach z Kraju Kwitnącej Wiśni. Jest to niezwykle rzetelne opracowanie, które w ciekawy sposób przybliża polskim czytelnikom postaci i historie znane z japońskich baśni i legend.

Zestaw czterech miniaturowych albumów poświęconych twórczości malarzy – kapistów: Jana Cybisa, Józefa Czapskiego, Artura Nachta-Samborskiego i Zygmunta Waliszewskiego. Każdy z albumów prezentuje ponad 60 reprodukcji obrazów każdego z malarzy.
Zestaw opakowany w eleganckie etui.

Kultura chińska jest niezwykle bogata w historie i opowieści wypełnione bóstwami, bestiami, chochlikami, a nawet zombie. Wielowiekowa tradycja chińska zdaje się być niewyczerpaną kopalnią wiedzy na temat mitologicznej strony życia Chińczyków, czego wyrazem jest prezentowany czytelnikom „Bestiariusz chiński” autorstwa znawczyń tematyki, sinolożek: Ewy Paśnik-Tułowieckiej oraz Joanny Grzybek. Książka przedstawiać będzie demoniczne bóstwa, mityczne hybrydy i niebezpieczne bestie (czyli niezwykłe i straszne zwierzęta np. smok i feniks, zouwu czy qilin) yaoguai (czyli wszelkiego rodzaju demony, chochliki, duchy i chińskie zombie), a także bohaterów dwóch klasycznych powieści chińskich Xiyouji czyli Wędrówki na Zachód i Fengshen yanyi czyli Inwestytury Bogów (XVI w.). Bogactwu warstwy narracyjnej towarzyszyć będzie równie ciekawa i zachwycająca warstwa ilustracyjna autorstwa Rafała Jankowskiego.

Zestaw czterech miniaturowych albumów poświęconych twórczości malarzy – symbolistów Młodej Polski: Jacka Malczewskiego, Józefa Mehoffera, Stanisława Wyspiańskiego i Witolda Wojtkiewicza. Każdy z albumów prezentuje ponad 60 reprodukcji obrazów każdego z malarzy.
Zestaw opakowany w eleganckie etui.

Fotografia tatrzańska liczy już blisko 150 lat. Najstarsze fotografie, wykonane w archaicznych już dzisiaj technikach, przedstawiają góry i Zakopane. Bardzo szybko Tatry stały się przedmiotem fascynacji licznych fotografów artystów i amatorów, a efektem tego są wspaniałe przykłady zdjęć gór, mieszkających w nich ludzi i zakopiańskiej architektury. Zdjęcia te, dotąd niepublikowane, złożyły się na album „Tatry Fotografie Tatr i Zakopanego 1859-1914”, ukazujący zapisany na kliszy obraz gór sprzed wielu lat.

Piotr/Pierre Sobotta (ur. w 1940 roku) – artysta malarz, inżynier architekt, lekkoatleta i rekordzista Polski w skoku wzwyż, olimpijczyk. Niezwykle bogata biografia Sobotty znajduje odzwierciedlenie w jego zróżnicowanym dorobku, tworzonym w różnych mediach. Artysta od wielu lat zafascynowany jest malarstwem. Stworzył ponad sto pięćdziesiąt obrazów, których tematyką są najczęściej projekcje zdarzeń. Swoje oryginalne dzieła, wysmakowane estetycznie i kolorystycznie, buduje z wkomponowanych w geometryczne formy ludzkich postaci. Są one dla Sobotty częścią obrazu (nie jego przedmiotem), który jest niczym więcej niż dziełem samym w sobie.

Publikacja w popularnej serii „Malarstwo” poświęcona jest twórczości Józefa Brandta (1841–1915), jednego z najwybitniejszych polskich malarzy batalistycznych XIX wieku, który znacząco wpłynął na rozwój polskiego malarstwa historycznego.

Brandt doskonalił swój warsztat w Paryżu i Monachium, między innymi pod kierunkiem Franza Adama. W stolicy Bawarii szybko zyskał uznanie niemieckich kolekcjonerów i krytyków, przewodził też polskiej kolonii artystycznej w Monachium, wspierając młodych twórców. Zafascynowany siedemnastowieczną historią Polski, przedstawiał na płótnie życie codzienne polskich sarmatów i mieszkańców Kresów Wschodnich, polowania i bitwy oraz ważne wydarzenia polityczne mające miejsce w I Rzeczypospolitej.

Jan Matejko to jeden z najwybitniejszych polskich malarzy, wielokrotnie nagradzany i odznaczany; był członkiem wielu towarzystw artystycznych, akademii i instytucji naukowych. W 1878 roku uzyskał od społeczności Krakowa, w imieniu całego narodu, berło – symbol panowania w dziedzinie sztuki. Zarówno jego olbrzymich rozmiarów wizje historiozoficzne, jak i mniejsze ilustracje dziejów budziły duże zainteresowanie, kształtując wyobraźnię i świadomość historyczną Polaków. Matejko jest autorem ponad 300 obrazów i 3000 rysunków.

Zeszyt do kolorowania z dziełami Stanisława Ignacego Witkiewicza. To propozycja skierowana do wszystkich miłośników kolorowanek oraz sztuki polskiej, którzy nie tylko podziwiają dzieła największych malarskich mistrzów, ale także sami chętnie sięgają po plastyczne przybory. Zeszyt zawiera ilustracje 15 reprodukcji, 14 szkiców obrazów malarza. Obok zdjęcia danego dzieła umieszczono szablon do samodzielnego pokolorowania. Dzięki temu każdy kolorujący będzie mógł w swojej wersji zbliżyć się do oryginału lub przeciwnie – nadać obrazkowi własne barwy, zmieniając jego dotychczasowy charakter.

Katalog został wydany z okazji dwumiejscowej wystawy What you see is not here tomorrow Radka Brousila w galerii KRUPA w Londynie i Wrocławiu, 14 marca - 3 maja 2025.

W eseju “On the Concept of History” (1940) Walter Benjamin przywołuje niezwykłą scenę z  Rewolucji Lipcowej w 1830 roku, kiedy to paryscy powstańcy strzelali do tarcz zegarów na  wieżach, jakby próbowali zatrzymać sam czas. Świadek tych wydarzeń, cytowany przez  Benjamina, porównał rewolucjonistów do biblijnego Jozuego, który zatrzymał czas, prosząc  Boga o powstrzymanie ruchu słońca. Strzelanie do zegarów – najbardziej wszechobecnych i  powszechnych symboli zachodniego, nowoczesnego czasu – można zrozumieć jako próbę radykalnego zerwania z dominującym porządkiem rzeczy. Jako akt ikonoklastyczny świadczy o  konstytutywnym związku między urządzeniami do mierzenia czasu a sposobami, w jakie czas  jest postrzegany i przeżywany, czyniąc z reprezentacji czasu polityczne pole bitwy.

Książka Leonardo. Zbliżenia, której autorem jest Stefano Zuffi, daje możliwość bliższego oglądu arcydzieł mistrza włoskiego renesansu. Pracom, reprodukowanym także we fragmentach pozwalających dostrzec nawet najdrobniejsze elementy, towarzyszą zwięzłe komentarze, dzięki którym możemy lepiej zrozumieć treści dzieł i ich aspekty formalne. 

Publikacja towarzyszy wystawie Lary i penaty. O budowaniu poczucia bezpieczeństwa w architekturze w Pawilonie Polskim na 19. Międzynarodowej Wystawie Architektury w Wenecji.

Muzyka polska po Szymanowskim to historia muzyki polskiej II połowy XX wieku, opowieść o tym, z jakimi trudnościami mierzyli się kompozytorzy od lat 40. do końca lat 90. Autor nierozerwalnie wiąże twórczość kompozytorską z wydarzeniami, które w tym czasie miały miejsce w Polsce i poza jej granicami. Pokazuje źródła powstawania utworów, sukcesy ich prawykonań oraz późniejsze losy. Ale przede wszystkim zagłębia się w samą istotę dzieł powstałych w tym czasie, analizując dogłębnie techniki kompozytorskie, inspiracje oraz dobór instrumentów i głosów.

Album prezentuje unikalne fotografie autorstwa Adama Hawałeja, który towarzyszył próbom zespołu teatralnego przygotowującego się do premiery Kartoteki rozrzuconej w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Poznajemy w ten sposób nową twarz Tadeusza Różewicza – nie tylko poety, pisarza i dramaturga, ale także reżysera, wcielającego swoje literacko-teatralne koncepcje w sceniczne życie. W wywiadzie otwierającym książkę autor zdjęć tak podsumowuje swoją pracę: Ponieważ obchodzimy stulecie urodzin Różewicza, często sięgam do zdjęć, które miałem możliwość mu zrobić. Przy tej okazji odkrywam również siebie jako fotografa. Myślę, że przy »Kartotece rozrzuconej«, mimo trudnych warunków technicznych, niewiele mi umknęło. Fotograf żyje chwilą. To, co udaje mu się pochwycić w locie, jest niepowtarzalne i szybko zaciera się w pamięci. Przyjemnie jest myśleć, że dzięki zdjęciom, zrobionym podczas prób »Kartoteki rozrzuconej«, tamte chwile nadal żyją, choć dziś są już częścią historii: mojej z Różewiczem, ale także teatru i literatury.