Życie w społeczeństwie

Turystyka masowa w formie, jaką znamy z ostatnich dziesięcioleci, przerodziła się w zjawisko silnie patologiczne i destrukcyjne, mające coraz mniej wspólnego z tym, czym powinna być podróż.

Książka Sunaury Taylor z jednej strony uświadamia nam, że bez wyzwolenia zwierząt nie uda się doprowadzić do wyzwolenia osób z niepełnosprawnością, z drugiej zaś jest mocnym głosem przeciwko stygmatyzacji niepełnosprawności, która w dominującej narracji przedstawiana jest jako zjawisko negatywne, w najlepszym razie dające okazję pełnosprawnym jednostkom do rozwijania empatii i przejawiania troski, zaś osobom postrzeganym przez społeczeństwo jako „kalekie” do przekraczania siebie i walki.

Tcherneva bezpardonowo, przejrzyście i kompetentnie udowadnia, że bezrobocie nie jest żadną nieuniknioną koniecznością i zjawiskiem 'naturalnym'

Komiks stanowiący próbę walki ze stereotypami dotyczącymi płci.

Książka ucząca dojrzałości i szacunku nie tylko w relacji rodzic-dziecko, ale także w tej między człowiekiem, a otaczającym go światem. To przewodnik dla rodziców, jak być empatycznym i cierpliwym towarzyszem dla nastolatka w samodzielnym budowaniu Ja.

Praca powstała podczas lipcowych protestów przeciwko reformie sądownictwa proponowanej w 2017, a ostatecznie wprowadzonej w 2018 roku przez rząd Prawa i Sprawiedliwości (PiS).

Jak pogodzić rozbudowę miast, w których skupia się życie coraz większej liczby ludzi, z jednoczesnym zachowaniem przyjaznej i funkcjonalnej przestrzeni dla mieszkańców? To jedno z kluczowych pytań, jakie stawiają Jan Gehl i Birgitte Svarre, a w publikacji "Jak studiować życie w przestrzeni publicznej" starają się znaleźć na nie odpowiedź popartą interdyscyplinarnymi badaniami.

Nathan Jurgenson, młody badacz społeczeństwa, stawia pytanie o to, jak rozumieć fotografię w epoce mediów społecznościowych i zalewających nas zewsząd nowych obrazów: niekończących się selfie, postarzanych widoków, zdjęć jedzenia i znikających w sieci fotek.

Polsko-angielska publikacja Niebo nad Krakowem. LGBT mówi towarzyszy dronowemu pokazowi Krzysztofa Wodiczko na Rynku Głównym w Krakowie.

Eseje odpowiadające na wyzwania antropocentrycznego "dzisiaj", wkraczające w tematykę posthumanizmu.

Opowieść o tym, jak Argentynki odzyskały prawo do aborcji.

Magdalena Moskal pisze o wszystkim, co pozostaje wciąż poza sferą zainteresowania mediów, instytucji oraz państwa: o pracy opiekuńczej, o trosce, o mentalnym i emocjonalnym obciążeniu matek. 

"Słowo partia będzie tu używane w znaczeniu, jaki ma na kontynencie europejskim. W krajach anglosaskich odnosi się ono do zupełnie innego zjawiska, którego korzenie sięgają głęboko w angielską tradycję i którego nie da się przeszczepić na inny grunt(...)"

W 150 rocznicę Komuny Paryskiej, rok po Tęczowej Nocy, po protestach Strajku Kobiet, w serii Tikn publikujemy jej mowę, wygłoszoną przed sądem po pierwszej znanej w historii demonstracji pod czarnym sztandarem – w solidarności ze wszystkimi walecznymi anarchoqueerami, queerami, kobietami prześladowanymi dzisiaj przez polskie państwo.

Dlaczego płacimy za oszukiwanie samych siebie? Czy robot może emocjonalnie złamać człowieka? Jak wielkie firmy wykorzystują naszą samotność?