Czasopisma

Kwartalnik wydawany przez Instytut Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i Fundację Augusta hrabiego Cieszkowskiego. Jego misją jest rozwój i upowszechnianie myśli humanistycznej, szczególnie filozoficznej, międzynarodowa wymiana myśli, budowa europejskiej wspólnoty naukowej i zacieśnianie współpracy pomiędzy krajami UE na gruncie szeroko pojętej humanistyki. W środku znajdziemy solidną porcję esejów, polemik i recenzji, teksty poświęcone historii filozofii polskiej oraz prezentacje najważniejszych autorów i myślicieli.

Osoby autorskie 7no: Lech Kalita, Riccardo Lombardi, Siarhei Papou, Bartosz M. Puk, Marek Gajowy, Katarzyna Szaulińska, Agnieszka Glińska, Anna Dyduch-Maroszek, Anna Zajenkowska, Dawid Bieńkowski, Agnieszka Chrzczonowicz-Stępień, Dominika Kiss-Orska, Lawrence Grobel, dr Gonzo

„Światy wokół siebie” to hasło przewodnie pierwszego drukowanego rocznika Mint Magazine. Tytuł nawiązuje do wiersza Erny Rosenstein „Człowiek” i stanowi motyw przewodni rozmów zamieszczonych w tym wydaniu. Jak widać w podcastach i cotygodniowych internetowych wydaniach Mint, to właśnie dyskusje są w centrum działań magazynu.

Nie chodzimy po twardej ziemi. Powłoka naszej planety zawsze była w ruchu: zderzały się płyty kontynentalne, wypiętrzały góry i nowe archipelagi, wybuchały wulkany. Od kilku dekad procesy ziemskie jednak przyspieszają: powłoki pękają, pojawiają się osuwiska, nieustannie podnoszą się temperatura i poziom oceanów, lodowce topnieją, rzeki występują z brzegów lub wysychają. Grunt się chwieje i zapada, a coraz więcej dowodów naukowych wskazuje na to, że sposoby, w jakie budujemy, konsumujemy i korzystamy z zasobów, zagrażają życiu na naszej planecie.

Pojęcie bezformia – choć zastosowane jako narzędzie / zasada / siła / właściwość sztuki awangardowej w realiach konkretnej wystawy i choć wprowadzone przez Bataille’a przed niemal stuleciem, a więc siłą rzeczy w oderwaniu od zjawisk, które mogłoby dziś określać – objawia swój „sposób użycia” również jako słowo określające współczesną wiedzę o awangardzie w literaturze, którą od dekady na gruncie polskiej humanistyki cechuje szczególne wzmożenie. Mam na myśli przede wszystkim książki z serii „Awangarda/Rewizje” wydawanej przez Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego i tworzone przez środowisko Ośrodka Badań nad Awangardą UJ, w skrócie i nieoficjalnie zwane OBAWĄ, której wielu członków i członkiń gościmy na łamach tego numeru.

Żyjemy pod presją radykalnej zmiany naszego doświadczenia czasu. To znaczy tego, w jakich kategoriach myślimy o przyszłości – godzin, dni, miesięcy czy lat, a może realizacji jeszcze bardziej odległych życiowych celów? O teraźniejszości – jako chwili, polu, a może środowisku, w którym żyjemy? O przeszłości – jako spełnionej i niezmiennej rzeczywistości? Jako oparciu czy przekleństwie? Jako otwartej możliwości nowych jej wersji? Mam przekonanie, że jest to zmiana tyleż oczywista, co nieuświadamiana. Oczywista, bo przez wielu refleksyjnie doświadczana, lecz przez większość wypierana czy przesłaniana niewczesnymi już wyobrażeniami wziętymi głównie ze słownika nowoczesności.

Pismo naukowe poświęcone architekturze i urbanistyce. Nie ogranicza się do akademickich podsumowań i prezentacji projektów. Jego treść związana jest zarówno z tematami o dużym stopniu ogólności, jak i komentarzem do spraw najbardziej aktualnych. Kwartalnik nie ma stałej struktury - każdy numer opisuje inne zjawisko, a autorami mogą zostać wszyscy zainteresowani. Stanowi platformę dialogu, która pozwala środowiskom zainteresowanym przestrzenią lepiej zrozumieć zarówno techniczne jak i społeczno-kulturowe zagadnienia związane z architekturą i zdefiniować jej najistotniejsze problemy

IDioMY nr. 6 "Nie wiem"

„Teksty Drugie. Teoria literatury, krytyka, interpretacja” to dwumiesięcznik literaturoznawczy wydawany od 1990 przez Instytut Badań Literackich PAN we współpracy ze Stowarzyszeniem Pro Cultura Litteraria, obecnie także Uniwersytetem Jagiellońskim i Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Nowy numer „Autoportretu. Pisma o dobrej przestrzeni” koncentruje się na zjawisku przedmieść i przestrzeni między miastem a wsią, które socjologowie nazywają międzymiastem.