Czasopisma

Nie chodzimy po twardej ziemi. Powłoka naszej planety zawsze była w ruchu: zderzały się płyty kontynentalne, wypiętrzały góry i nowe archipelagi, wybuchały wulkany. Od kilku dekad procesy ziemskie jednak przyspieszają: powłoki pękają, pojawiają się osuwiska, nieustannie podnoszą się temperatura i poziom oceanów, lodowce topnieją, rzeki występują z brzegów lub wysychają. Grunt się chwieje i zapada, a coraz więcej dowodów naukowych wskazuje na to, że sposoby, w jakie budujemy, konsumujemy i korzystamy z zasobów, zagrażają życiu na naszej planecie.

Pojęcie bezformia – choć zastosowane jako narzędzie / zasada / siła / właściwość sztuki awangardowej w realiach konkretnej wystawy i choć wprowadzone przez Bataille’a przed niemal stuleciem, a więc siłą rzeczy w oderwaniu od zjawisk, które mogłoby dziś określać – objawia swój „sposób użycia” również jako słowo określające współczesną wiedzę o awangardzie w literaturze, którą od dekady na gruncie polskiej humanistyki cechuje szczególne wzmożenie. Mam na myśli przede wszystkim książki z serii „Awangarda/Rewizje” wydawanej przez Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego i tworzone przez środowisko Ośrodka Badań nad Awangardą UJ, w skrócie i nieoficjalnie zwane OBAWĄ, której wielu członków i członkiń gościmy na łamach tego numeru.

Żyjemy pod presją radykalnej zmiany naszego doświadczenia czasu. To znaczy tego, w jakich kategoriach myślimy o przyszłości – godzin, dni, miesięcy czy lat, a może realizacji jeszcze bardziej odległych życiowych celów? O teraźniejszości – jako chwili, polu, a może środowisku, w którym żyjemy? O przeszłości – jako spełnionej i niezmiennej rzeczywistości? Jako oparciu czy przekleństwie? Jako otwartej możliwości nowych jej wersji? Mam przekonanie, że jest to zmiana tyleż oczywista, co nieuświadamiana. Oczywista, bo przez wielu refleksyjnie doświadczana, lecz przez większość wypierana czy przesłaniana niewczesnymi już wyobrażeniami wziętymi głównie ze słownika nowoczesności.

Pismo naukowe poświęcone architekturze i urbanistyce. Nie ogranicza się do akademickich podsumowań i prezentacji projektów. Jego treść związana jest zarówno z tematami o dużym stopniu ogólności, jak i komentarzem do spraw najbardziej aktualnych. Kwartalnik nie ma stałej struktury - każdy numer opisuje inne zjawisko, a autorami mogą zostać wszyscy zainteresowani. Stanowi platformę dialogu, która pozwala środowiskom zainteresowanym przestrzenią lepiej zrozumieć zarówno techniczne jak i społeczno-kulturowe zagadnienia związane z architekturą i zdefiniować jej najistotniejsze problemy

IDioMY nr. 6 "Nie wiem"

„Teksty Drugie. Teoria literatury, krytyka, interpretacja” to dwumiesięcznik literaturoznawczy wydawany od 1990 przez Instytut Badań Literackich PAN we współpracy ze Stowarzyszeniem Pro Cultura Litteraria, obecnie także Uniwersytetem Jagiellońskim i Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Nowy numer „Autoportretu. Pisma o dobrej przestrzeni” koncentruje się na zjawisku przedmieść i przestrzeni między miastem a wsią, które socjologowie nazywają międzymiastem.

Osoby autorskie no5 Jessica Benjamin, Andrzej Leder, Rafał Pniewski, Elżbieta Sala-Hołubowicz, Jacek Mądry, Kinga Kocjan, Dawid Bieńkowski, Arletta Kubicka, Magdalena Kicińska, Zuzanna Kowalczyk, Sabina Grzymowicz, Bartosz M. Puk, Marek Gajowy, Anna Mochalska, Piotr Adamski, Nadia Kostrzewa

Nie próżnujemy! Październikowy #156 numer #NN6T już dostępny!

Numer towarzyszy wystawie "Ideobranie" w Rondo Sztuki i podsumowuje nasz kilkuletni projekt Laboratorium badań nad szczęściem. Życie po komfortocenie.

Kwartalnik EMPIRIA, czyli w poszukiwaniu nowego empiryzmu, pomiędzy obrazem a pojęciem, na przecięciach sztuki i teorii.

Nowy numer Tekstów Drugich poświęcony jest fenomenowi głosu i dźwiękowości literatury.