Literatura piękna

Ulla Donner tworzy opowieść przenikniętą uniwersalnymi prawdami i rytmem życia, a jednocześnie bardzo nam bliskimi współczesnymi niepokojami. „Naturalna komedia”, uznana najlepszym szwedzkim komiksem 2023 roku, nawiązuje do poematu Dantego Alighieri i podróży przez zaświaty.

Kiedyś pogadam poważnie z motłochem. A potem opowiem człowiekowi o człowieku, zaśpiewam piosenkę w języku potocznym, nauczę tańca życia, w który włączone jest bębnieniem i gwizdaniem całe ciało człowieka z wszystkimi swymi cudownymi funkcjami.

Dina Muhammad w trzech opowieściach pokazuje Egipt, w którym dżiny można kupić w kiosku, a brutalna codzienność miesza się z baśnią i humorem. Komiks porusza kwestie emocji, opresji państwa i społeczno-ekonomicznych skutków życzeń, łącząc satyrę, realizm i magię w jednej historii.

Sean Phillips, twórca korespondencyjnej gry Trace Italian, żyje w izolacji po ciężkim wypadku i kreuje fantastyczne światy, które zacierają granicę między rzeczywistością a wyobraźnią. Gdy dwoje graczy próbuje przenieść grę do realnego świata i dochodzi do tragedii, Sean musi zmierzyć się z konsekwencjami i własną przeszłością.

Wygoda to opowieść o tożsamości, utracie i asymilacji, o niedopasowaniu zarówno do większości, jak i do mniejszości. Prawda i fikcja współistnieją tu na równych zasadach, a Podlasie jawi się jako mniej magiczne niż zwykle.

Czy da się uciec od swojego pochodzenia? Jak pragnienie awansu społecznego wpływa na kolejne pokolenia? I czy nasze życie mogą kształtować ci, którzy odeszli, zanim się urodziliśmy? Wokół tych pytań krążą rozważania noblistki Annie Ernaux w trzech autobiograficznych prozach składających się na zbiór Bliscy. Zbierając słowa, gesty i wydarzenia z życia ojca, matki i siostry, rekonstruuje ich losy i odbija je w lustrze własnych doświadczeń.

„Odrzucenie” Tony’ego Tulathimutte’a to powieść, która z chirurgiczną precyzją i ostrym jak skalpel humorem ukazuje ludzi zmagających się z samotnością, odrzuceniem oraz wpływem cyfrowego świata – jego zasadami, obsesjami i deformującą siłą, która tylko potęguje poczucie wyobcowania i zniekształca osobowości.

Jacqueline Harpman, autorka "Ja, która nie poznałam mężczyzn", podejmuje grę z klasyczną powieścią Virginii Woolf "Orlando".

Samanta Schweblin jak zawsze kieruje czytelnika nieoczywistymi, surrealistycznymi ścieżkami, przedstawia niezwykłą interpretację domu jako niekoniecznie bezpiecznej przystani. Siedem opowiadań, siedem domów, a w każdym czegoś brakuje – człowieka, prawdy, wspomnienia. 

Wykluczenie to przejmująca historia matki i autystycznego dziecka. Powieść, choć wydana w Austrii w 1989 r., nie straciła na aktualności ani pod względem tematyki, ani walorów formalnych.