Sztuka

Album towarzyszy wystawie, która od 18 października będzie prezentowana w Domu Spotkań z Historią. Jej kuratorzy – Katarzyna Broniarek-Niemczycka oraz dziennikarz i wydawca Filip Niedenthal – stanęli przed dużym wyzwaniem. Wybierali spośród tysięcy zdjęć, tworząc spójną opowieść, bez propagandowego kontekstu, z fotografii wykonanych często przy okazji oficjalnych wydarzeń i uchwyconych w sytuacjach rodzinnych, intymnych. Pokazują, że Romuald Broniarek był i nie tylko sprawnym fotoreporterem, lecz także spostrzegawczym i wrażliwym obserwatorem codzienności.

Głównym celem publikacji „Nieoswojone pojęcia. Słownik pojęć postfotograficznych” było stworzenie opracowania, w formie zbliżonej do słownika, zawierającego zbiór pojęć stosowanych w dyskursie postfotograficznym

Amy Licence otwiera drzwi do ich awangardowego salonu i pokazuje nieszablonowe życie Bloomsburczyków. Pozycja obowiązkowa dla tych, którzy – tak jak oni, nie boją się żyć na przekór.

Architekt z wykształcenia, płetwonurek, myśliwy, narciarz i fotograf – człowiek o wielu pasjach. Na pytanie o zawód, odpowiada: fotograf. Twierdzi, że został nim przez przypadek. A jednak zawsze podróżował z aparatem, zawsze gotowy do naciśnięcia spustu migawki. Zrobił zdjęcia do ponad 500 okładek „Przekroju”, sfotografował ponad 800 spektakli teatralnych, zgromadził tysiące zdjęć w swoim archiwum. Jednak to, co wydaje się nam najważniejsze w postawie Plewińskiego, wymyka się liczbom. Jego dorobek fotograficzny splata się z biografią i barwną osobowością; to nieustająca ciekawość świata i ludzi, stała chęć przeżycia czegoś nowego i poczucie humoru.

Prezentujemy sto warszawskich zdjęć Siemaszki, różnorodnych tematycznie i formalnie, robionych z lotu ptaka i z perspektywy przechodnia. Są to wysmakowane czarno-białe kadry ukazujące nową architekturę, jak chociażby bliskie geometrycznej abstrakcji nocne zdjęcie wiaty na peronie dworca Warszawa Powiśle, panoramy i widoki odbudowanej Starówki i nowego Centrum (czasem w kolorze), zdjęcia starej Pragi i nowych osiedli mieszkaniowych, a także uliczne fotografie, takie jak słynne ujęcie „ulewy na Puławskiej”, na którym bosonoga dziewczyna unosi się nad trotuarem.

Poradnik, który powinien powstać już dawno temu! Właśnie stałeś się właścicielem wymarzonego, starego domu. „Zabytkowy dom” – to brzmi dumnie! Tylko… i co dalej?

Kafka idzie do kina jest pierwszą książką omawiającą związki autora Procesu z kinematografią

Oto opowieść o dojrzewaniu awangardy artystycznej w przedwojennym Lwowie

Michał Piepiórka śledzi zmiany w kulturowych narracjach, które objawiają się w filmach podejmujących temat transformacji gospodarczej. Analizuje zarówno fabuły uznane, jak i popadające w zapomnienie ofiary tzw. filmoznawczej rzeźni. Często to właśnie te drugie mówią nam o Polsce, także dzisiejszej, rzeczy nowe i zaskakujące.

Książka Marty Ryczkowskiej nie tylko uzupełnia istotny brak w polskim piśmiennictwie, jakim jest kompleksowe i wyczerpujące opracowanie twórczości Josepha Beuysa, ale także porządkuje wpływy, tematy, konteksty, zainteresowania oraz informacje biograficzne na temat życia artysty.

Album zawiera autorski wybór materiałów z miesięcznika „Ty i Ja” ułożonych według działów: Moda, Ciało, Film, Literatura, Mieszkanie, Kulinaria, Reklama, Różności i Wiedza oraz współczesne teksty: Aleksandry Boćkowskiej, Justyny Jaworskiej, Marcina Wichy oraz Julii Libery i Agaty Szydłowskiej.

Pionierska książka "Artystki i surrealizm" Whitney Chadwick to najbardziej wszechstronne omówienie życia, myśli i dzieł niezwykłych kobiet, które stały się ważną częścią ruchu surrealistycznego.

Wyprawę kina „w stronę wirtualności” – w stronę nowych sposobów jego tworzenia, rozumienia i egzystencji w czasach przemian technologii medialnych – śledzić będziemy przede wszystkim przez pryzmat wybranych praktyk artystycznych trojga twórców: Petera Greenawaya (wielokrotnie powtarzającego tezę o „śmierci” tradycyjnego kina i o narodzinach nowego sposobów obrazowania), Lynn Hershman Leeson (amerykańskiej artystki „kina rozszerzonego”) i Mike’a Figgisa, który w swoich autotematycznych filmach snuł refleksję o różnych rodzajach obrazów filmowych i o kinie epoki cyfrowej.

Książka podejmuje zagadnienie muzyki ambient jako gatunku muzycznego oraz kategorii opisowej współczesnej kultury muzycznej. Stanowi syntezę perspektyw poznawczych, możliwych do wykorzystania przy analizie ambientu oraz historyczny przegląd praktyk artystycznych związanych z ambientem, oraz szeroko pojętą muzyką tła.