Pauza

Na greckiej wyspie przesyconej dziedzictwem antyku samotna trzydziestolatka burzy relację łączącą matkę z nastoletnią córką. Fascynacja seksualna i podziw dla Heleny – szykownej, dojrzałej artystki – przywodzą bezimienną narratorkę do Ermupoli; tam córka Heleny, Olga, początkowo wydaje się jedynie trudną do zniesienia humorzastą nastolatką, przeszkodą w swobodnym dostępie do uwielbianej kobiety. Jednak nieprzewidywalne siły ego i pożądanie biorą górę, sprowadzając narratorkę na niebezpieczną ścieżkę i zacierając granice między kochanką a ukochaną, dzieckiem a dorosłym, obcą osobą a kimś intymnie bliskim. W miarę upływu miesięcy delikatna sieć powiązań między trzema kobietami staje się coraz bardziej napięta, a złowieszcze konsekwencje ich uwikłania zaczynają wyłaniać się tuż za horyzontem kończącego się lata.

Doggerland to intensywny, precyzyjnie skonstruowany dramat rodzinny zgłębiający granice pomiędzy prawdą a kłamstwem, sztuką a komercją, dziedzictwem a walką o przetrwanie. Agnes Ravatn, z właściwą sobie precyzją i wnikliwością psychologiczną, tworzy powieść ponadczasową i niezwykle aktualną – historię o tym, co tracimy, co dziedziczymy oraz jak wiele trzeba poświęcić, by ocalić zarówno literaturę, jak i samych siebie.

"Rozmowy są nagrywane" to porywająca, zjadliwie zabawna i niezwykle aktualna satyra obyczajowa, która z chirurgiczną precyzją analizuje absurdy współczesnego środowiska pracy, rzucając jednocześnie światło na głęboko ukryte pokłady ludzkiej samotności. Katharina Volckmer, autorka o odważnym i bezkompromisowym stylu, zaprasza czytelników do londyńskiego call center, miejsca, gdzie codzienność przeplata się z komizmem i narastającym poczuciem wyobcowania.

Ingrid i Jan są małżeństwem z długim stażem. Mieszkają w pięknym domu w Oslo, mają dwóch dorosłych synów i poczucie stabilizacji, życiowej i zawodowej. 

Porywający i oryginalny debiutancki zbiór opowiadań, który wnikliwie przygląda się erotycznemu, emocjonalnemu i intelektualnemu życiu starszych kobiet. W trzynastu historiach Jane Campbell ukazuje losy „starych kobiet” w rozmaitych konfiguracjach: pierwszoosobowe narratorki konfrontują się z codziennością, a przede wszystkim z własnym doświadczeniem starzenia i sposobami radzenia sobie z jego wyzwaniami. Autorka zagłębia się w zmysłowy świat bohaterek – ich namiętność, libido i poczucie wartości – jednocześnie rozprawiając się ze stereotypami dotyczącymi wieku.

W swojej najnowszej powieści Nina Lykke pokazuje nam z typowym dla siebie sarkastycznym poczuciem humoru ostro zarysowany portret uprzywilejowanej wyższej klasy średniej, elity świata literackiego, w której wszystko jest dozwolone – o ile trzymasz się niewypowiadanych głośno, z góry ustalonych w tej grupie zasad. No bo przecież: nie jesteśmy tu dla przyjemności.

„Londyn”otrzymał Betty Trask Prize oraz Geoffrey Faber Memorial Prize. W powieści Szalaya czytelnik odnajdzie wątki inspirowane filmem „Glengarry Glen Ross” i serialami o biurowym życiu nie tylko Anglosasów. Autor nie stroni od krytyki konsumpcjonizmu czy satyry, opisując grzechy i smutki współczesności, udowadnia, jak ważną częścią naszej tożsamości okazuje się praca.

Helga Mork jest pisarką, która próbuje ustalić z samą sobą, o czym chce napisać następną książkę. Przede wszystkim interesują ją wściekłe kobiety żyjące w małych, zimnych domkach położonych daleko od cywilizacji. Autorka przechodzi menopauzę i pogodziła się z życiem w samotności w domu przy małej uliczce wysoko na wzgórzu. Rozmawia głównie ze swoją przyjaciółką Iriną, która mieszka daleko i utrzymuje Helgę w ryzach za pomocą regularnych, sarkastycznych wiadomości tekstowych.

Czytane osobno, każde z tego elektryzującego zbioru opowiadań Lauren Groff to wielkie zwycięstwo: utwór odważny, sprawnie napisany i tętniący życiem. Czytane razem, historie te tworzą porywającą, niezwykłą całość.

Ośmioro tłumaczy przyjeżdża z różnych stron świata do położonego w Puszczy Białowieskiej domu należącego do słynnej pisarki Ireny Rey.

Samanta Schweblin jak zawsze kieruje czytelnika nieoczywistymi, surrealistycznymi ścieżkami, przedstawia niezwykłą interpretację domu jako niekoniecznie bezpiecznej przystani. Siedem opowiadań, siedem domów, a w każdym czegoś brakuje – człowieka, prawdy, wspomnienia.