Krytyka Polityczna

Losy tytułowego „statku widmo” są dla historyka Iana Kumekawy osią opowieści o wielkich przemianach gospodarczych i politycznych ostatnich pięciu dekad: transformacji przemysłu energetycznego, rozwoju rynków offshore, stref wolnej bankowości i wyspiarskich rajów podatkowych, wyzysku siły roboczej oraz masowym wzroście liczby więźniów, przetrzymywanych nawet poza granicami kraju. Ta fascynująca mikrohistoria pokazuje, jak elementy powstającego neoliberalnego porządku, w którym regulacje są dla naiwniaków, stworzyły globalną gospodarkę.

Polska zbuntowana pozwala zrozumieć korzenie polskiej niepokorności oraz mechanizmy oddolnej samoorganizacji i solidarności, które do dziś kształtują nasze społeczeństwo. To opowieść o tym, że prawa obywatelskie i socjalne nie zostały nam dane, lecz musiały zostać wywalczone przez pokolenia zbuntowanych przodków.

Autorka, nauczycielka z dwudziestoletnim stażem, kreśli poruszający obraz stanu polskiej oświaty – od niskich zarobków i wypalenia pedagogów, po masową ucieczkę klasy średniej do szkół prywatnych. Szkoła przetrwania to nie tylko diagnoza systemu, który utknął między nostalgią za pruskim modelem, a wyzwaniami ery sztucznej inteligencji i TikToka. To wnikliwa analiza tego, jak szkoła radzi sobie (lub nie) z polikryzysem: od braku zaufania w instytucje po kryzys psychiczny młodzieży. Autorka nie tyle wskazuje problemy trapiące polski system edukacji, ale szuka też konstruktywnej nadziei w polskiej tradycji – od Komisji Edukacji Narodowej po idee Janusza Korczaka i Jacka Kuronia.

Autorka oddaje głos kurierom-migrantom z Indii, Pakistanu czy Uzbekistanu, którzy dowożą nam posiłki, sami mierząc się z radykalną samotnością i wyzyskiem. Książka demaskuje mit „wolności i elastyczności”, pokazując, jak algorytmiczny nadzór karze za każdą minutę słabości, awarię roweru czy odmowę nieopłacalnego kursu.

Pierogów już nie robię to poruszająca i pełna empatii książka, która wnikliwie przedstawia codzienność osób pracujących w szarej strefie sektora opieki. Joanna Mikulska ukazuje historie opiekunek, sprzątaczek i imigrantek, których losy splatają się w trudnych realiach współczesnych systemów pracy i migracji. Oddaje też głos tym, którzy decydują się na zatrudnienie pomocy, pokazując, że koszty związane z funkcjonowaniem w szarej strefie ponoszą obie strony.

Emma Holten przygląda się myśli ekonomicznej – od epoki oświecenia po współczesność – by wyjaśnić, jak powstał system, który uznaje za wartościowe przede wszystkim to, co można sprzedać i wycenić, a tym samym ignoruje pracę opiekuńczą i troskę o innych. Tymczasem to właśnie te niewidzialne z perspektywy ekonomistów działania stanowią fundament funkcjonowania społeczeństwa i całej gospodarki.

W książce Za późno na przebudzenie 

W książce „Za późno na przebudzenie” Slavoj Žižek rysuje nową drogę dla radykalnej polityki emancypacyjnej, która mogłaby zawrócić ludzkość z drogi ku samozagładzie. Pokazuje dlaczego liberalna lewica nie jest w stanie zaproponować rozwiązania oraz obnaża podstępną propagandę faszystowskiej prawicy, która zawłaszcza niegdyś postępowe idee. Žižek w swoim bezkompromisowym stylu diagnozuje obecną geopolitykę. I pokazuje, jak dla zmiany przyszłości musimy skupić się najpierw na zmianie przeszłości.

rysuje nową drogę dla radykalnej polityki emancypacyjnej, która mogłaby zawrócić ludzkość z drogi ku samozagładzie. Pokazuje dlaczego liberalna lewica nie jest w stanie zaproponować rozwiązania oraz obnaża podstępną propagandę faszystowskiej prawicy, która zawłaszcza niegdyś postępowe idee. Žižek w swoim bezkompromisowym stylu diagnozuje obecną geopolitykę. I pokazuje, jak dla zmiany przyszłości musimy skupić się najpierw na zmianie przeszłości.

To jedna z tych książek, które naprawdę powinien przeczytać każdy. Ta wyjątkowa historia Stanów Zjednoczonych opowiedziana jest z perspektywy jej ofiar: rdzennych amerykanów, czarnych, robotników, kobiet, imigrantów i biednych.

Howard Zinn ze skrupulatnością i swadą opisał wszystko to, o czym Amerykanie czasem woleliby nie pamiętać, ale o czym zapomnieć nie powinniśmy nigdy. Ludową historię Stanów Zjednoczonych czyta się jak kryminał.

Książka została poprzedzona wstępem Artura Domosławskiego.

Czy dramaty Szekspira mogą być kluczem do zrozumienia współczesnego świata – bezwzględnego dążenia ludzi do władzy i bogactwa, fatalnej skłonności do przemocy? Maciej Gdula przekonuje, że tak. W jego odczytaniu Szekspir, świadomy destrukcyjnych sił człowieka, uczy nas jednak przede wszystkim, jak uniknąć tragedii. Największy pisarz wszech czasów sprzeciwia się sceptycyzmowi i podejrzliwości, by przedłożyć nad nie siłę, dzięki której ludzie zdolni są przebaczać, wyzwalać się ze strachu i odbudowywać relacje z innymi.

Przez dekady kierunek integracji europejskiej wydawał się wyznaczony przez precyzyjny, neoliberalny dogmatyzm: wspólny rynek, zacieranie granic i budowa technokratycznej potęgi. Dziś jednak ten metaforyczny kompas sprawia wrażenie nie tylko rozregulowanego, ale wręcz utraconego. W przestrzeni publicznej pojawiają się głosy o braku demokratycznej legitymacji Brukseli, czy uleganie lobbingowi korporacyjnego, ale jednocześnie usłyszeć można o postępie w zakresie praw pracowniczych, obronności czy ochrony klimatu.

Książka Artura Troosta to wnikliwa analiza skomplikowanej relacji między europejską lewicą a Unią Europejską. Autor szczegółowo opisuje ewolucję postaw progresywnych ugrupowań, przechodząc od historycznego udziału w budowie wspólnoty, przez obecne rozczarowanie jej neoliberalnym kursem, aż po wizje przyszłych reform.

Ta książka to nie solowa aria, lecz zespół kobiecych głosów: bibliotekarek, żołnierek, aktywistek i prawniczek.

Kiedy Rosja rozpoczęła inwazję na pełną skalę, Wiktoria Amelina, ukraińska powieściopisarka i poetka stała się badaczką zbrodni wojennych. Dokumentowała ruiny szkół, ośrodków kultury oraz zbierała zeznania ocalałych i świadków okrucieństw. Jej zapiski odzwierciedlają osobiste przeżycia terroru, ale niosą ze sobą głębokie przesłanie: konieczność widzenia poszczególnych istot ludzkich, nieodwracania wzroku od cierpienia.

Dominika Lasota, jedna z najbardziej rozpoznawalnych działaczek młodego pokolenia, udowadnia, że strach nie musi prowadzić do apatii – może stać się paliwem do realnej zmiany. Odwagi! to unikalne połączenie osobistego reportażu z praktycznym podręcznikiem wpływania na rzeczywistość. Autorka prowadzi czytelnika przez swoją drogę: od zlęknionej jedenastolatki czekającej na koniec świata w 2012 roku, po jedną z liderek zmiany, która potrafi spojrzeć w oczy politykom i żądać od nich odpowiedzialności.