Girls and Queers to the Front

Jakie lekcje wynosimy z pankroka? W debiutanckiej książce poetyckiej Sylwia Chutnik czujnie przygląda się codzienności: napiętym mięśniom, potłuczonej porcelanie, wierszom czytanym, gdy wali się świat, i żałobie, obecnej w zapachu wody brzozowej na poduszce. Podmiotka rozmawia z sąsiadkami, z powiatowymi lesbijkami, z babcią – z kobietami, których nikt nie chciał słuchać. W Pobitych garach odnajdujemy głos znany z prozy i publicystyki Chutnik – wnikliwy, uważny, dowcipny – jednocześnie spowija go zupełnie nowa wrażliwość. To poezja po przejściach, poezja rozczarowań, ale też małych powszednich zachwytów. Chutnik pisze o sile wspólnoty, o kociej sierści, o kotwicy i syrence wydziaranej niebieskim tuszem na skórze dziadka. I niby handpokowe tatuaże zdobiące ciało, wierszom towarzyszą ilustracje Julek Sierańska. Pobite gary to wreszcie opowieść o życiu wbrew – na przekór patriarchatowi i homofobii. Chutnik jest kłirówą i ma obowiązki kłirowe!

Żar, dym, płomienie – oto obrazy, które stały się punktem wyjścia dla 12 numeru zina Girls and Queers to the Front. FIRE to feministyczno-queerowa antologia w formie zina, prawie 250 stron, które próbują uchwycić istotę ognia: jego destrukcyjną moc, ale i potencjał odrodzenia. O ogniu, cieple i rozpaleniu opowiadają m.in. Apo Leandre, coco sofia fitterman, Kinga Skwira, Maja Gomulska, Marek Tomasz Jezior, Nadia Markiewicz, Natalka Suszczyńska, Patricia Puentes, Sasha Pohorelov, Torrey Peters, Sylwia Chutnik.

Ogień to historia wielu stuleci, ale też teraźniejszość, to zarówno symbol władzy, jak i buntu. To wielka metafora społeczna i polityczna, ale i motyw małych, intymnych narracji. To polowania na czarownice, płonące stosy, wojna, koktajle Mołotowa, palone radiowozy, to świat trawiony katastrofą klimatyczną. Wreszcie: pożądanie, namiętności i ciepło wspólnoty. Kto opowiada o ogniu, a kto jest ogniem opowiadany? Podsumowując 10 lat działań inicjatywy GQTTF, mamy nadzieję, że zin FIRE stanie się iskrą, która roznieci poczucie sprawczości i da napęd do dalszego działania.

Anouk Herman zamyka poprzedni etap twórczości i otwiera nowy, gdzie surrealistyczne poczucie humoru, mitologia PRL, śląska metafizyka codzienności i miłość do betonowej architektury splatają się w spisaną wierszem gotycką powieść. Oto poezja zrodzona z fascynacji światem wokół, zainspirowana kulturą internetu, muzyką popularną i przeczuciami nieśmiertelności. Podmiotki i podmiocia w „Silesian Gothic” przeskakują między wymiarami i zwiedzają miejsca, które zniknęły z powierzchni ziemi na długo przed ich narodzinami.

„Zniszczona Cindy” Eileen Myles, traktuje pracę Cindy Sherman jako punkt wyjścia do rozważań o tym, co to znaczy mieć queerowe ciało w heteronormatywnej rzeczywistości.

Powstałe na przestrzeni ostatniej dekady teksty poetyckie Mai Demskiej zanurzone są w gęstej, schyłkowej atmosferze. Świat pędzi ku zagładzie i raczej niewiele da się z tym zrobić. Można próbować zapomnieć, uciekać w tytułowe udawanie ludzi - przebierać w wachlarzu tożsamości z nadzieją na odnalezienie własnej; można po prostu zabijać czas, balansując między rozpaczą a euforią.

Publikacja tworzona przez feministyczno-queerową inicjatywę Girls and Queers to the Front, działającą w Warszawie od 2015 roku. Queer Erotica Zine: Chapter 3 to archiwum queerowego pożądania.

"...a Diablica gruchnie basem" duetu SIKSA to punkowe libretto i rozpisana na głosy, squeerowana legenda.