Katalog

NIEWIDZIALNE MIASTO. Fenomen społeczny ignorowany przez władze miejskie i badaczy społeczeństwa. Są to codzienne i prozaiczne działania mieszkańców, którzy przeobrażając przestrzeń, współkształtują miasto, odciskając swoje piętno w jego architekturze, ikonosferze oraz przestrzennej i funkcjonalnej organizacji. Takie na pozór nieważne aktywności wypełniają miasto tym, czego potrzebują sami mieszkańcy oraz ożywiają je i tworzą zeń przestrzeń życia.

Concéntrico has become an influential international platform, reshaping perceptions of urban life through innovative design. This richly illustrated book documents transformative temporary installations by over eighty architects, artists, and designers from around the globe.

Dlaczego pierwsze ciasta w proszku nikomu nie przypadły do gustu i co spowodowało, że w końcu odniosły globalny sukces? Czy zwyczajny uchwyt na kubek sprawił, że niektóre samochody lepiej się sprzedawały? I z jakiego powodu gałki oraz przyciski są lepsze od ekranów dotykowych? 

Publikacja przyjmuje formę wizualno-tekstowej „spowiedzi”, w której Everyman — dotąd funkcjonujący jako neutralny tester obiektów i sytuacji — zostaje wysunięty na pierwszy plan i zyskuje własny głos. To gest odwrócenia perspektywy, próba spojrzenia od strony tego, charakterystycznego dla praktyki Poor Designu, anonimowego mężczyzny w szarym garniturze.

Michaił Bakunin urodził się w rodzinie rosyjskiej arystokracji. W wieku 26 lat przeprowadził się do Europy zachodniej, gdzie w związku ze swoimi poglądami popadł w konflikt z rosyjską ambasadą. Został mu odebrany tytuł szlachecki i skazano go zaocznie na ciężkie roboty na Syberii za działalność wywrotową.

Gomułka powiedział kiedyś: “o studentów trzeba dbać jak o pieczarki: trzymać w ciemni i karmić gó***m”. Czy studentom cokolwiek się należy, czy powinni dziękować władzy za to, że łaskawie coś od niej otrzymują?

Zdjęcia Pawła Pierścińskiego opowiadają o świerkowym lesie, kępie traw, starorzeczu Wisły i zapomnianych ruinach zamku. O krajobrazach, które wydają się nam wszystkim dziwnie znajome.

In her autobiographical photobook Running to the Sun, artist Antonina Gugała weaves images of moments in time paced to the clock of parenting (an alternately hustling or stalling mechanism) with capsular prose texts detailing motherhood envisioned and navigated through various forms of isolation and societal rupture. And all while molding an evolving identity as artist-researcher and mother-of-two attempting to balance generative practices of creation and caregiving.

The Edge of the Vessel at the Height of My Mouth gathers together twenty-five of artist Alicja Bielawska’s colored-pencil drawings of (jugs) (vases) (vessels) combined with self-reflective poetry and prose fragments about jugularity in her ceramics work—part of a constellated practice melding sculpture, installation, textiles, ceramics, and drawing.