Katalog

„Nie mówię żegnaj” opowiada o ludobójstwie w 1948 roku na wyspie Czedżu. Opisuje nie tylko wydarzenia historyczne, ale także przedstawia w przejmujący portret trzech kobiet oraz wpływ, jaki na nie miała doznana przemoc i strata. Przede wszystkim jednak stawia ważne pytania dotyczące pamięci zbiorowej czy odpowiedzialności historycznej.

Gołębie zabite przez matkę w parniku, granie w gałę na betonie, zbieranie kurek na sprzedaż i ciągłe poczucie bycia nie u siebie.

W pierwszym sezonie i tomie „Zmierzchów” przedstawiałam zupełne podstawy. Teraz przyszedł czas na przejście poziom wyżej. Przeczytasz więcej o ciele, seksualności, o tym, jak uwalniać siebie od determi­nizmów kultury i wychowania.

Wydawnictwo EMG ma przyjemność zapowiedzieć dziewiąty tom serii „Architektura jest najważniejsza”: „Architektura utracona”.

Wyjątkowa bohaterka. Niepowtarzalne emocje. Triumfalny powrót Zadie Smith

Książka zbiera najciekawsze i najważniejsze eseje Susan Sontag dotyczące emancypacji. Znajdziemy tu przede wszystkim poruszający tekst na temat podwójnych standardów, jakimi nasza kultura operuje w odniesieniu do starzenia się kobiet i mężczyzn, refleksje na temat kategorii piękna, a także słynną polemikę z Adrienne Rich dotyczącą eseju poświęconego Leni Riefenstahl

Na debiutancką książkę prozatorską Piotra Sommera składa się siedem opowiadań, których pierwszoplanowym bohaterem jest małe miasteczko pod Warszawą widziane oczami zmieniającego się w czasie narratora.

„Dziecko bez” to książka, w której nieustannie powracamy do przestrzeni rozciągającej się pomiędzy tymi dwoma pojęciami, do pozornych podobieństw i głębokiej różnicy osadzającej się w napięciu na linii czułość – bliskość. Sajkowski mierzy odległości i ujawnia dystans – w tym prawdopodobnie ten najtrudniejszy do uchwycenia, bo wewnętrzny, spekulatywny, niewyraźny, wynikający z konfrontacji z „oznaczaniem” ciała, tożsamości i oczekiwań. Owa problematyczna i problematyzowana bliskość odmienia się tutaj przez różne (wszystkie?) przypadki.

Publikacja Chcemy całego życia jest kontynuacją wystawy pod tym samym tytułem w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie. Książka i wystawa – zainspirowane tytułowym postulatem pisarki Zofii Nałkowskiej (1884–1954) – prezentują sztukę stanowiącą materialny dowód międzypokoleniowej solidarności feministycznej.

Niezatapialne to ujmujący przepływ poetyckiej wrażliwości, refleksji na temat relacji ludzko-pozaludzkich, odwołań do nauk Czarnego feminizmu oraz spekulacji o świecie wolnym od wyzysku i militaryzmu.

Badanie dotychczas pomijanych zjawisk mówi więcej o naszej kulturze i historii, niż myślimy. Opowieści powstałe po katastrofach elektrowni w Czarnobylu i Fukushimie pokazują, jak koncepcje kulturowe determinują postrzeganie środowiska oraz ich wzajemne powiązania, oddziaływania i zależności. 

Łącząc refleksję teoretyczną z elementami autobiograficznymi, książka ta jest manifestem, który zachęca wszystkie osoby sprzeciwiające się nierównościom i niesprawiedliwości do wspólnego działania na rzecz budowy lepszego świata.

Ostatnia wieczerza. Deathstyle’owa książka kulinarna, autorstwa zespołu Nagrobki, czyli gdańskich artystów Adama Witkowskiego i Macieja Salamona, to próba zmierzenia się z tematem śmierci. Punktem wyjścia są odpowiedzi uzyskane w ankiecie dotyczącej wyobrażeń na temat własnej stypy i pogrzebu. Wśród indagowanych osób, przyjaciół i znajomych Nagrobków, znalazły się między innymi postaci ze świata kultury i sztuki (Bolesław Chromry, Jacek Dehnel, Marta Frej, Magdalena Grzebałkowska, Grzegorz Kwiatkowski, Marcin Liber, Jakobe Mansztajn, Dorota Masłowska, Maria Peszek, Anna Piekutowska, Anka i Wilhelm Sasnal, Bogna Świątkowska, Mikołaj Trzaska, Katarzyna Warzecha by wymienić tylko kilka osób spośród ponad czterdziestu).

„Światła miasta. Historia katowickich neonów” to książka poświęcona fenomenowi neonowych reklam, które kształtowały wizerunek Katowic od lat 50. do współczesności. Książka kompleksowo przedstawia historię i znaczenie katowickich neonów, ukazując ich rozwój na tle zmian społecznych i urbanistycznych. Publikacja opiera się na bogatym materiale archiwalnym – dokumentach, fotografiach oraz wspomnieniach, oferując szeroki kontekst kulturowy.