Historia

Niniejsza publikacja opiera się właśnie na projekcie szkoły dla osieroconych i zubożałych dziewcząt, który Louise von Krockow opublikowała w 1800 r. w Królewcu. Pierwszy tom to reprint tegoż wydania, zaś drugi tom stanowi tłumaczenie traktatu na język polski. W trzecim tomie znajduje się opis postaci oświeceniowej Autorki w kręgu jej rodziny, przyjaciół i intelektualnych inspiracji. 

Kolejny tom z serii „20 lat XX wieku” pokazuje barwny świat fotografii, radia, filmu, czasopism oraz początki telewizji – mediów, które w latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego stulecia zawładnęły sercami szerokiej publiczności.

"Każda cecha i każdy etap pracy Grzegorza Konata odznacza się bardzo wysoką jakością wynikającą zarówno z autora wiedzy teoretycznej, znajomości przedmiotu, poważnego traktowania faktów, jak i z samego pierwotnego wyboru tematu badań. (…) Analizy autora są wnikliwe, poważne i zaczynają się od nastawienia sceptycznego, a następnie zmierzają do uzasadnionych ustaleń. Teraz tak, niestety, nieczęsto się pisze (…). Konat odnawia rangę naukowości i powagę naukowego tekstu.

dr hab. Paweł Kozłowski, prof. Uniwersytetu Warszawskiego

Ta przełomowa książka szczegółowo opowiada o nauce, ludziach i realiach społeczno-politycznych. Umiejętności Rhodesa w tworzeniu fascynujących portretów biograficznych dorównuje jedynie jego rygorystyczna wiedza. Książka nagrodzona Pulitzerem, National Book Award i Nagrodą Krajowego Stowarzyszenia Krytyków Książki (NBCCA).

Fascynujące opowieści o kobietach z obrazów dopisują ważny rozdział do historii sztuki i emancypacji. Ich wkład do światowej kultury jest nie do przecenienia.

Historia sztuki ujęta przez biografie najsłynniejszych artystek i muz.

Historia nowoczesności i jej wpływu na życie codzienne mieszkańców od czasów dyliżansu po informatyzację.

„Hasłem naszym mizeria, okryciem nędza, napojem łzy”. Myśląc o historii niewolnictwa, niejednokrotnie nie pamiętamy o historii polskich chłopów i chłopek. Ale jak inaczej nazwać ich darmową pracę pod ciągłą groźbą kary cielesnej?

„Oni” byli obcy; byli drapieżcami i było ich bardzo niewielu. Z tych trzech powodów nie zajmowano się ich historią, nie upamiętniano i nie traktowano jako ofiar nazistowskiego systemu. Ocaleńców przemilczano. W Polsce „takich” ludzi miało nie być.

Amerykański profesor, jak każdy historyk, ma swoje jasno określone poglądy, jednak pisze z miejsca, w którym historia nie jest wykorzystywana do reprezentowania interesów jednej grupy; jego opowieść uwzględnia punkt widzenia wszystkich warstw społecznych – zarówno elit, jak tych, którzy są i byli przez te elity wykluczani, choć to głównie tym ostatnim – chłopom, robotnikom i mniejszościom etnicznym – oddaje głos.

Z dziedzictwem kłopotliwym niełatwo się pogodzić. Nawet zabliźnione, jest śladem krzywdy, przemocy, zbrodni. Osiemdziesiąt lat, jakie od wojny upłynęły, pozwoliły jednak badaczom spojrzeć na nie „bez gniewu i bez upodobania”. A jednocześnie postawić ważne pytanie: czy jako społeczeństwo jesteśmy w stanie przejść od emocji do debaty, od kontrowersji do namysłu, zastanowić się, dlaczego i na jakich zasadach można uchronić również tak dramatyczne świadectwo historii jak pozostawione przez hitlerowców w Polsce dziedzictwo nienawiści.