Księży Młyn

Blokowiska z PRL mają wiele minusów, ale wciąż przyciągają nowych mieszkańców. Może czasem zbyt dobrze słychać sąsiadów, brakuje miejsc parkingowych, łazienki bywają za ciasne, ale wielu lublinian z sentymentem myśli o beztroskich latach spędzonych na trzepaku przed klatką. Macie czas? Spotkajmy się na ławce przed blokiem, gdzie współczesność miesza się magicznie z historią.

Miała to być architektura, jak głosiło propagandowe hasło: „socjalistyczna w treści, narodowa w formie”, choć nikt nie był w stanie w pełni odpowiedzieć, jak ma się realizować owa „socjalistyczna treść”, ani jaka ma być „narodowa forma”. Okres panowania socrealizmu był krótki – niespełna sześć lat – jednak zostawił on trwały ślad w krajobrazie architektonicznym większości polskich miast.

Łódzkie budynki 1945–1970 to książka przedstawiająca realizacje architektoniczne z lat 1945–1970 z podziałem na trzy fazy: lata powojenne 1945–1948, okres socrealizmu 1949–1956, epokę gomułkowską 1957–1970. 

Zdobił czy szpecił? Informował czy reklamował? Zachęcał do kupna konkretnego towaru czy dbał, by nazwa firmy zachowała się w pamięci pokoleń? Na pewno – przyciągał wzrok. 

Książka Bartosza Stępnia pt. Łódzkie murale. Niedoceniona grafika użytkowa PRL-u poświęcona jest reklamom malowanym na ścianach łódzkich kamienic. 

Miastoprojektanci. Łódzcy architekci w czasach PRL-u to historia wybranych architektów, tytułowych „miastoprojektantów”.

Opracowanie prezentujące zagadnienia z zakresu estetyki czasów Polski Ludowej. W tej bogato ilustrowanej książce autor, Bartosz Stępień, kompleksowo opisał ponad 60 realizacji. Efektem jego kilkuletniej pracy badawczej jest katalog mozaik, sgraffito, płaskorzeźb ceramicznych i metalowych oraz malowideł zrealizowanych na terenie Łodzi.