Powieść i opowiadania

Pierwsza połowa XX wieku, góry w Idaho. Robert Grainier, prosty, wrażliwy i nieco przesądny robotnik, wynajmuje się do budowy linii kolejowych, naprawy mostów czy robót w lesie. Do pracy jeździ, kiedy praca jest, do domu wraca, gdy kończą się tygodnie znoju. Ten rytm przerywa tragedia – ogień trawi dom, giną ukochane żona i córeczka.

Od kilku lat wynajmuje mieszkanie w bloku z wielkiej płyty. Tak małe, że wystarczą trzy kroki, aby je przemierzyć wzdłuż i wszerz. A chciałby przecież mieć większy rozmach: oglądać mgły wstające nad kanałami Wenecji, jeść lody na piazza del Campo w Sienie, pozować do zdjęć z rozpiętym w tle światowym krajobrazem. Tymczasem większość czasu spędza w magazynie bez okien, rozkłada towar, kasuje zakupy.

Aidan Higgins portretuje schyłek przedwojennej formacji kulturowej, tworząc elegię dla modernizmu i odpowiedź na Yeatsowską wizję angielsko-irlandzkiej historii. 

Kiedyś pogadam poważnie z motłochem. A potem opowiem człowiekowi o człowieku, zaśpiewam piosenkę w języku potocznym, nauczę tańca życia, w który włączone jest bębnieniem i gwizdaniem całe ciało człowieka z wszystkimi swymi cudownymi funkcjami.

Sean Phillips, twórca korespondencyjnej gry Trace Italian, żyje w izolacji po ciężkim wypadku i kreuje fantastyczne światy, które zacierają granicę między rzeczywistością a wyobraźnią. Gdy dwoje graczy próbuje przenieść grę do realnego świata i dochodzi do tragedii, Sean musi zmierzyć się z konsekwencjami i własną przeszłością.

Wygoda to opowieść o tożsamości, utracie i asymilacji, o niedopasowaniu zarówno do większości, jak i do mniejszości. Prawda i fikcja współistnieją tu na równych zasadach, a Podlasie jawi się jako mniej magiczne niż zwykle.

„Odrzucenie” Tony’ego Tulathimutte’a to powieść, która z chirurgiczną precyzją i ostrym jak skalpel humorem ukazuje ludzi zmagających się z samotnością, odrzuceniem oraz wpływem cyfrowego świata – jego zasadami, obsesjami i deformującą siłą, która tylko potęguje poczucie wyobcowania i zniekształca osobowości.

Jacqueline Harpman, autorka "Ja, która nie poznałam mężczyzn", podejmuje grę z klasyczną powieścią Virginii Woolf "Orlando".

Samanta Schweblin jak zawsze kieruje czytelnika nieoczywistymi, surrealistycznymi ścieżkami, przedstawia niezwykłą interpretację domu jako niekoniecznie bezpiecznej przystani. Siedem opowiadań, siedem domów, a w każdym czegoś brakuje – człowieka, prawdy, wspomnienia. 

Wykluczenie to przejmująca historia matki i autystycznego dziecka. Powieść, choć wydana w Austrii w 1989 r., nie straciła na aktualności ani pod względem tematyki, ani walorów formalnych.

 Lochy Watykanu to powieść z wątkiem kryminalnym, ale przede wszystkim wspaniale ukazany satyryczny obraz europejskiego mieszczaństwa u schyłku XIX wieku. Z jednej strony religijność niepodlegająca żadnym wahaniom i pytaniom, z drugiej bunt, niezależność sądu, wolność myśli.

Najobszerniejszy oraz pierwszy w historii tom opowiadań i miniatur Franza Kafki w układzie chronologicznym. Czytelnik znajdzie tu takie perły, jak Kolonia karna, Wyrok, Przemiana, Jama czy Budowa chińskiego muru, ale też mniej znane utwory, na czele z Troską ojca rodziny, Prometeuszem, Milczeniem syren, Prawdą o Sanczo Pansie.

Tom czwarty "Opowieści niesamowitych" to kolejna porcja kilkunastu klasycznych nowel grozy, tym razem autorów piszących po angielsku: brytyjskich, amerykańskich, irlandzkich i walijskich. Straszą w nich wampiry, duchy, czarownicy, demony i wróżki podmieniające dzieci, a także przeraźliwe siły z innego świata i koszmary tkwiące w ludzkiej głowie; gotycka makabra sąsiaduje z psychologiczną subtelnością, a nawet czarnym humorem. 

Siódmy tom z serii „Opowieści niesamowite” przenosi czytelnika do Włoch, które mogą się poszczycić wieloma autorami świetnych krótkich form prozatorskich, takich jak Massimo Bontempelli, Luigi Pirandello, Dino Buzzati, Alberto Moravia, Anna Maria Ortese, Giuseppe Tomasi di Lampedusa, Juan Rodolfo Wilcock, Tommaso Landolfi czy Antonio Tabucchi. Włosi rozumieją niesamowitość bardzo szeroko, bowiem „niesamowite” po włosku to nie tylko „mrożące krew w żyłach”, ale też fantastyczne, cudowne, baśniowe, a nawet wywodzące się wprost z mitologii.