Katalog

Dwóch młodych mężczyzn i uczucie, które nigdy nie powinno się narodzić – Douglas Stuart, autor głośnego, nagrodzonego Bookerem „Shuggiego Baina”, powraca z nową znakomitą powieścią.
Protestant Mungo i katolik James dorastają na jednym z robotniczych osiedli Glasgow, w świecie zdominowanym przez przemoc, alkoholizm i uliczne walki gangów. Powinni być śmiertelnymi wrogami, jednak wbrew przeciwnościom losu zaprzyjaźniają się, a z czasem zakochują. Swoją miłość muszą starannie ukrywać przed światem, zwłaszcza przed starszym bratem Munga, szefem jednego z gangów. Mungo i James marzą o wyrwaniu się z szarego, brutalnego świata, w którym nie ma dla nich – ani dla ich uczuć – miejsca.
„Młody Mungo” to porywająca i czuła opowieść o dorastaniu, więzach rodzinnych, znaczeniu męskości i skali przemocy, z jaką spotykają się ci, których społeczeństwo nazywa odmieńcami. To także historia ryzyka wiążącego się z kochaniem kogoś za bardzo i na przekór wszystkiemu.

Biblioteka to miejsce pełne opowieści. Co może się wydarzyć, gdy jedna z nich stanie się rzeczywistością?

Lucy jest z pozoru zwyczajną bibliotekarką w prowincjonalnym amerykańskim miasteczku. Prowadzi spokojne życie w otoczeniu książek i dziecięcych opowieści. Do czasu aż podejmuje decyzję, która wywróci ten porządek do góry nogami. Dziesięcioletni Ian, jej ulubiony podopieczny, wyróżnia się na tle rówieśników – inteligentny, błyskotliwy, uwielbia czytać wszystko, co wpadnie mu w ręce. Chłopiec dorasta jednak w dusznym świecie zakazów i rygorystycznych zasad narzuconych przez matkę.
Gdy pewnego dnia Ian ucieka z domu i ukrywa się w bibliotece, Lucy staje przed dylematem: odwieźć chłopca do rodziców czy wyruszyć z nim w nieznane? Czy ucieczka będzie ratunkiem, czy uwikła ich oboje w poważniejsze tarapaty? Żadna decyzja nie wydaje się dobra, czas mija, a samochód Lucy niepostrzeżenie oddala się od domu Iana…

Nie ma przed czym uciekać to pełna humoru opowieść o wolności, odwadze i odpowiedzialności za innych. Debiutancka powieść Rebekki Makkai dziś tylko zyskała na aktualności.

180 stron do codziennej autorefleksji, 70 ćwiczeń rozwojowych oraz przestrzeń do pisania, rysowania i odkrywania siebie na swój własny sposób. Zwolnij i rozpocznij podróż w nieco innym kierunku - nie na przód, ale tym razem w głąb siebie. Tu nie ma końca. 

Wiek i etap w życiu nie ma tu znaczenia. „Dziennik Autorefleksji” to przestrzeń, którą wypełnisz treściami odpowiednimi dla Ciebie i miejsca, w którym aktualnie się znajdujesz. Myśląc o samorozwoju, nie zapominajmy o seniorach. Dziennik będzie wyjątkowym towarzyszem naszych mam i babć.

Obserwowanie siebie i swoich emocji przez cały dzień, pozwoli Ci zrozumieć co najbardziej wpłynęło na Twoje samopoczucie, jakie sytuacje dały Ci najwięcej radości, za co czujesz się wdzięczna oraz czego nauczył Cię miniony dzień. Doświadczenia jednego dnia przygotują Cię lepiej na kolejny. I tak codziennie. Przez całe życie. Regularna autorefleksja i systematyczna praca z odpowiednimi pytaniami pozwoli Ci przyjrzeć się samej sobie w sferze zdrowia, pracy, finansów, relacji międzyludzkich, czasu dla siebie oraz własnego rozwoju. Ten dziennik to przewodnik w Twojej wyjątkowej podróży do uważnego, świadomego życia z pasją.

• Wygodny format pomniejszone A5 (19cm x 14,8cm) – Pomimo 396 stron, dziennik jest lekki i wygodny do noszenia ze sobą i korzystania o każdej porze i w dowolnym miejscu.
• Wysokiej jakości kremowy papier Ecobook 80g - Kremowy odcień relaksujący dla oczu; miękki i odpowiednio gruby papier, tak aby zapiski nie prześwitywały na drugą stronę. Papier zapewnia komfortową powierzchnię do pisania piórem, długopisem, szkicowania ołówkiem a nawet rysowania kredkami czy pastelami.
• Przyjemna w dotyku okładka wykonana z lnu - Twarda oprawa pomoże uchronić cenne strony w środku dziennika.
• Detale w czerni - Czarna wyklejka, czarne tasiemki, czarne nici - to introligatorskie perełki. Prosty, elegencki i minimalistyczny design, z którym możesz zrobić, co zechcesz.
• Idealny na prezent - Elegancko zapakowany dziennik będzie wyjątkowym prezentem dla każdej kobiety. Bez względu na wiek, treści zawarte w dzienniku będą ogromną wartością dla kobiet, znajdujących się w różnych życiowych momentach.
• Polska produkcja.

• Zobacz także: Notes uważności oraz Sezonownik 2022

Na świecie kończą się zasoby, więc dwie siostry uczą się samodzielnego życia w lesie. Czy uda im się wymyślić nową, lepszą rzeczywistość?

Nic nie jest tak jak dawniej. Świat, który znamy, uległ całkowitej degeneracji: nie ma prądu ani benzyny, pociągi przestały kursować, samoloty nie odrywają się od ziemi. Krążą za to niepokojące plotki, więc ludzie zaczynają uciekać. Siedemnastoletnia Nell i osiemnastoletnia Eva od zawsze mieszkały w rodzinnym domu w leśnej głuszy. Kiedy cywilizacja upada, a rodzice umierają, dziewczyny są zdane na siebie. Zostaje im tylko pasja do tańca i literatury. W obliczu nieznanego siostry muszą dorosnąć i zaufać otaczającym je lasom pełnym nieprzebranych bogactw.

Bimini, lata trzydzieste XX wieku. Rytm życia malarza Thomasa Hudsona wyznaczają morskie fale i huragany. Przez większą część roku mężczyzna jest odseparowany od swoich trzech synów, nauczył się więc żyć i pracować tak, by nie czuć dojmującej samotności. W końcu chłopcy przybywają na wyspę na letnie wakacje. Pod wpływem wspólnie spędzonych szczęśliwych dni Hudson wraca myślami do przeszłości i rozważa podjęte dawniej decyzje. Tuż po wyjeździe synów otrzymuje tragiczną wiadomość.

Piotr Rawicz, Wydrążony róg, przeł. Mateusz Kwaterko 5
Piotr Sadzik, Wielkie rajzy w koncentraku 36
Piotr Rawicz, Zapiski kontrrewolucjonisty, przeł. Mateusz Kwaterko 48
Anna Langfus, Bagaże z piasku, przeł. Mateusz Kwaterko 7 3
Janina Katz, Opowiadania, przeł. Bogusława Sochańska 99
Paweł Mayewski, Opowiadania, przeł. Maciej Libich 1 1 7
Maciej Libich, Pośród ślepych plam 1 39
Paweł Mayewski, Podróż i litość, przeł. Maciej Libich 1 46
Jerzy Pietrkiewicz, Zielenią płynie żółć, przeł. Teresa Tyszowiecka blasK! 17 5
Antoni Zając, W nieznanym kraju, w obcym języku 218
Tadeusz Rittner, Pokój do czekania, przeł. Maja Sowińska 233
Maja Sowińska, Rittnerów dwóch 256
Stanisław Przybyszewski, Msza żałobna, przeł. Małgorzata Łukasiewicz 262
Eliza Kącka, Przybycie Przybysza 301
Wincenty Korab Brzozowski, Stance, przeł. Tomasz Swoboda 313
Marie Krysinska, Prozy, przeł. Natalia Wawrzyniak 323
Natalia Wawrzyniak, Kuzynka Baudelaire’a 334
Marie Krysinska, Wiersze, przeł. Natalia Wawrzyniak 342
Agata Bielik-Robson, Prorocki Grohów Marka Bieńczyka 354
Jakub Ekier, Nikt nie sprawdzi 370
noty o autorach 391
Copyright Information, Acknowledgments & Photo Credits 397
Marcin Wicha (1972–2025)
Tomek Frycz 398
Piotr Sommer 399
Marcin Szuster 399

Kamyk Puzyny

Szymon Adamczak Przybyszka Magda

Uszy Elfa. Z Magdą Szpecht rozmawia Magda Stojowska

Zuzanna Berendt Robić użytek z teatru

Odbijemy się jeszcze przy spadaniu

Ewe Benbenek Juices

Anna Zawadzka Mapa

Sara Manasterska Prawdziwa historia

Po bandzie

Marek Beylin Czytajcie po nic

Co najmniej dwa głosy

Agnieszka Jelonek Norman Freeman

Musimy porozmawiać. Rozmowa z Agnieszką Jelonek

Teatry w telewizji

Mateusz Górniak M Jak miłość

Jacek Kozłowski Moment reality

Justyna Drath Kabiny są otwarte

Igor Piotrowski Ostatnia niedziela życia

Magda Piekarska Teatr Telewizji: tego jeszcze nie grali

Bajki zwierzęce

Justyna Drath Twarze za rogiem

Varia

Przez całą naszą opowieść widoczne będą trzy splatające się nici przewodnie: słynna formuła Heraklita: „Natura lubi się ukrywać” i jej losy przez wieki; pojęcie tajników natury; wreszcie – obraz zasłoniętej Natury, przedstawionej jako Artemida-Izyda. Historia, którą opowiemy, zaczyna się więc symbolicznie w Efezie, w Azji Mniejszej, około roku 500 przed naszą erą, w dniu, kiedy – jak przekazuje tradycja – jeden z najdawniejszych myślicieli Grecji, Heraklit, w świątyni słynnej Artemidy Efeskiej złożył księgę, prawdopodobnie bez tytułu, w której podsumował całą swoją wiedzę. W księdze tej znajdowała się zagadkowa sentencja, trzy krótkie greckie słowa: φύσις κρύπτεσθαι φιλεῖ, tradycyjnie przekładane formułą: „Natura lubi się ukrywać”, choć wedle wszelkiego prawdopodobieństwa Heraklit nigdy nie miał na myśli takiego znaczenia.

Historia o przemocy, miłości, wykorzenieniu i nadziei.

Wiedeń, rok 1938. Ojciec Samuela Adlera, sześcioletniego żydowskiego chłopca, znika podczas nocy kryształowej, a rodzina traci wszystko. Zdesperowana matka wsadza Samuela do pociągu, który zabierze go z nazistowskiej Austrii do Anglii. Chłopiec, ze skrzypcami pod pachą, rozpoczyna nowe życie. Już zawsze towarzyszyć mu będą ciężar samotności i niepewność.

Arizona, rok 2019. Siedmioletnia Anita Díaz wraz z matką uciekają przed niebezpieczeństwem w Salwadorze. Ich przybycie do Stanów Zjednoczonych zbiega się z wdrożeniem nowej, bezwzględnej polityki rządu, przez którą na granicy zostają rozdzielone. Samotna i przestraszona, z dala od wszystkiego, co zna, Anita ucieka do Azabaharu, magicznego świata, który istnieje tylko w jej wyobraźni. Tymczasem młoda pracownica opieki społecznej i odnoszący sukcesy prawnik walczą o zjednoczenie dziewczynki z matką i zapewnienie jej lepszej przyszłości.

"Wiatr zna moje imię" to powieść o poświęceniach, jakie czasami muszą ponieść rodzice, o zaskakującej zdolności dzieci do snucia marzeń, która pozwala im przetrwać najgorsze, i o nieustającej nadziei, która rozświetla nawet najciemniejsze chwile.

W jednym z rolniczych miast na kalifornijskiej prowincji przecinają się losy dwóch mężczyzn. Przypadkowy sparing w klubie YMCA skłania młodszego z nich, by spróbować szczęścia w boksie, a starszego do wznowienia szybko przerwanej kariery. Ernie i Billy, tak jak wielu innych, dali się skusić obietnicą lepszego życia, ucieczki od harówki za marny grosz, od miłosnych rozczarowań, szarzyzny obskurnych spelun. Zmagania na ringu jednak tylko na chwilę pozwalają zapomnieć o codzienności. Leonard Gardner bez sentymentów i efekciarskich klisz przedstawia ciemne oblicze sportu i zwykłej, szarej Ameryki.

Bohaterka ma 57 lat. Mieszka na drugim piętrze budynku, w którym zostały już tylko kobiety. Ma trzech dorosłych synów, ale jest sama. Myśli, że jest sama. Sypia pod stolikiem do kawy. Jest na długim zwolnieniu lekarskim z powodu traumy i wyniszczającego PTSD, „panie doktorze, nie mogę być w żadnym z miejsc”. Ale się nie poddaje. Trwa dzięki czterem przyjaciółkom, które jej pomagają, które ją akceptują, i które podtrzymują ją na duchu, nawet gdy jest wściekła, nierozsądna i nieszczęśliwa. Co tydzień jeździ autobusem do terapeuty, który pomaga jej zrozumieć, co naprawdę się wydarzyło. Jeździ, ponieważ musi nauczyć się, jak wychodzić z wszechogarniającego mroku.

Kim jest Jaga Babażyna? Starzejącą się aktorką, a może reżyserką inscenizującą spektakl grozy? Kogo gra w swoim życiu? A może to życie z nią pogrywa? A jeśli tak, to w którym ze światów?

Brawurowa powieść Weroniki Murek to historia o teatrze życia, w którym nie wiadomo, kto jest lalką, a kto pociąga za sznurki. Pełna intryg nicujących rzeczywistość, wydarzeń, które wymykają się wszelkim regułom, i niepokoju, który czai się tuż-tuż, w garderobie pośród kostiumów, pod stołem czy przy zejściu do metra.

W małym miasteczku na Florydzie rozpoczyna się kolejne lato. Po chorobie, która znika tak samo tajemniczo, jak się pojawiła, wydaje się, że wszystko powoli wraca do normy: panuje nieznośny upał, padają ulewne deszcze, co kilka dni pojawiają się nowe zapadliska pochłaniające całe ogrody, po okolicy włóczą się ponure, bezdomne koty. Niby jest normalnie, jak dawniej, ale jednak nie.