Katalog

Kopciuszek idzie na wojnę, czyli historia kołem się toczy to bajka o buncie w świecie bajek i jego nieoczekiwanych konsekwencjach.

Dzieci z jeziora to bajka o chłopcu, który spędzał lato ze swoim ojcem i o tym, że cały świat zbudowany jest z cząstek. To także opowieść o prawdziwej przyjaźni.

Polatucha Ko od początku wyglądała i zachowywała się inaczej niż Brązowe Wiewiórzyce. One były brązowe lub ciemnobrązowe, a ona miała błękitną grzywkę. Ale przede wszystkim, w przeciwieństwie do nich, umiała latać, co najbardziej denerwowało mieszkańców Miasta Brązowych Wiewiórzyc. Pewnego dnia Ko opuściła Miasto i udała się w pełną wyzwań podróż do Lasu Latających Wiewiórek.

"Marcin i pełnia w Zoo" to bajka o chłopcu, który miał taki kłopot, że często mylił ludzi z innymi ludźmi.

Książka Moniki Borys Bezwstydne obrazy. Klasy ludowe w polskiej kulturze popularnej po 1989 roku opowiada o popkulturowych reprezentacjach klas ludowych w odniesieniu do przemian społecznych, politycznych i medialnych, jakie dokonały się i dokonują w ostatnich trzech dekadach w polskiej przestrzeni publicznej.

Po śmierci Echa plastikowy kij unosi się do góry, a ucieczka przestaje być opcją. Jedynym schronieniem jest stopklatka, odporna na to, co ma za chwilę nastąpić. Urodzona w niej Misti Marina wlewa do wnętrza stopklatki czas. W wąskiej szparze, która zmieści parę oczu, rozwija się mikrokosmos. Dziewczynka zaczyna rozumieć że wszystko, co zaproponuje Strefie II, okaże się prawdziwe. I Wielka Woda, i dziecięcy gang, i opuszczający Misti Marinę Kapitan.

Druga książka poetycka Gustawa Owczarskiego.

Przemówienia, covery i featuringi Pawła Stasiewicza to cykl poetycki; utwór o wspólnotowym charakterze i rozproszonym autorstwie.

Czasem, żeby wyjść poza egologię, wystarczy z pewną lekkością potraktować życie. Kamilowi Kawalcowi udało się odszukać ton, który nadaje książce taką lekkość. Ten rosół jest słodki jak woda w bursztynie. Weźmy w nawias oświeceniowy rozsądeczek i zabawmy się ten ostatni raz. Zaprośmy do zabawy komary, psy, skórki, wiosła i pieśćmy własne i cudze sadełko. Na końcu I tak będziemy turlakami. Ktoś będzie nas turlać i turlać - i to będzie dobre. O tym turlaniu się w zieleni, wilgoci opowiada książka Kamila.
— Agnieszka Wolny-Hamkał

Will Storr, jadąc do Filadelfii, by napisać artykuł o łowcy duchów, nie przypuszcza, że rozpoczyna wieloletnią podróż w świat zjawisk nadprzyrodzonych, podczas której spotka egzorcystów, szamanów i badaczy niewyjaśnionego. Z czasem zacznie podważać własne przekonania, a najbardziej niepokojące okaże się pytanie, czy duchy w ogóle istnieją i czy człowiek jest czymś więcej niż materią.

Witajcie w Muzeum Anatomii. Ta książka pozwoli wam zajrzeć do wnętrza niezwykle złożonego mechanizmu, jakim jest organizm człowieka. Odkryjecie budowę komórek, tkanek, narządów i układów, a także zrozumiecie procesy w nim zachodzące, takie jak trawienie czy oddychanie. Dowiecie się, ile krwi przepływa każdego dnia przez tętnice i żyły, co utrzymuje zęby na swoim miejscu, dzięki czemu potrafimy robić miny, jak powstaje głos oraz jaką rolę ucho odgrywa w utrzymaniu równowagi. Prześledzicie również przebieg ciąży i dojrzewania oraz poznacie działanie mózgu, żołądka i serca.

Kiedy w 1963 roku ukazało się pierwsze wydanie tej książki, wzbudziło ono zarówno niepokój, jak i zachwyt. Jedni i drudzy reagowali podobnie, bo nikt wcześniej nie przedstawił w literaturze dziecięcej tak otwarcie trudnych emocji, zwłaszcza złości. Nikt też nie wykorzystał w tak mistrzowski sposób siły obrazów nierozerwalnie splecionych ze słowem. Szybko stało się jasne, że mamy do czynienia z przełomem. Maurice Sendak przekroczył dotychczasowe granice i zapoczątkował nowy rozdział w historii książki obrazkowej.

O Polesiu zazwyczaj pisano tak, jakby nie różniło się od innych regionów. Tymczasem wszystko wyglądało tam inaczej – siano zbierano, stojąc po kolana w błocie, na pińskim targu handlowano bezpośrednio z łodzi, a centralna część Polesia na kilka miesięcy w roku zamieniała się w śródlądowe morze. Sławomir Łotysz podjął się próby ponownego opisania międzywojennej historii tej krainy, przyjmując za punkt wyjścia wszechobecne mokradła. Jak dowodzi, plany ich osuszenia stanowiły w tym okresie główny element polityki państwa wobec ziem wschodnich, ponieważ dopiero odwodnienie Polesia otwierało drogę do jego kolonizacji.

W swojej najnowszej powieści Nina Lykke pokazuje nam z typowym dla siebie sarkastycznym poczuciem humoru ostro zarysowany portret uprzywilejowanej wyższej klasy średniej, elity świata literackiego, w której wszystko jest dozwolone – o ile trzymasz się niewypowiadanych głośno, z góry ustalonych w tej grupie zasad. No bo przecież: nie jesteśmy tu dla przyjemności.