Katalog

Wyznania to jeden z największych bestsellerów współczesnej literatury japońskiej. Debiut, który rozpoczął wielką literacką karierę Kanae Minato i rozbudził modę na psychologiczne thrillery. Wydane w 2008 roku Wyznania szturmem zdobyły listy bestsellerów i nagrodę Hon’ya Taishō (Booksellers Award), a Minato przyniosło tytuł królowej gatunku.

Ogórek grający w hokeja? Co za pomysł! Przezabawna kartonikowa książeczka mistrzyni absurdalnego humoru Elise Gravel doprowadzi każdego malucha do wybuchów śmiechu. 

Pierwsza w Polsce książka o konwersjach osób nieheteronormatywnych.

Poznajcie Tutu – sympatycznego posiadacza czterech łap, wielkich oczu i długiego czarnego ogona. Właśnie rusza w zwariowaną gonitwę. Hop! Z roweru na kajak, z lotni na samolot, ze statku na motorówkę, z auta na koparkę, z karetki na radiowóz, z pociągu do wyścigówki… Nie ma chwili do stracenia – trzeba korzystać z każdej okazji do przesiadki. Za kim Tutu tak goni? Przekonajcie się sami!

Zaklęte w jantarze / Trapped in Amber Carlosa Mortona to historycznie pierwsza oryginalna sztuka chicanx napisana i wystawiona w Polsce.

O Powstaniu Warszawskim napisano mnóstwo książek. Jedno z najtragiczniejszych wydarzeń polskiej historii obrosło w dzienniki i wspomnienia, analizy i komentarze. Poświęcono mu setki utworów literackich. A jednak głos Jana Kurdwanowskiego przebija się przez tę polifonię. Co więcej, wydaje się bardziej sugestywny i w jakimś sensie bardziej autentyczny od innych.

W numerze #44 wracamy do relacji między awangardą i muzyką popularną. Zapuszczamy się na tereny muzyki nominalnie funkcjonującej jako „pop”, ustawianej w opozycji nawet do wielu nurtów muzyki popularnej (na czele z rockiem). Interesuje nas wszystko co w popie „dziwne”, nieoczywiste, budzące bezradność niemożności zaszufladkowania, domagające się owego przedrostka „avant”. Wsłuchujemy się (a także wpatrujemy) również w eksperymenty z wykorzystaniem popu jako materiału, czy odniesienia przez rozmaite awangardy. To numer o dwóch wektorach eksperymentów z dźwiękiem, słowem, kompozycją. Dużo w nim blichtru, przesytu, queerowania, gier, odniesień. Znajdzie się tu nawet i szczypta konfabulacji.

Przestając wiedzieć. Fenomenologia i etyka psychoterapii jest zbiorem tekstów opublikowanych w latach 90. we francuskich czasopismach psychoterapeutycznych oraz wygłoszonych wykładów. Jest zestawieniem, który wytrąca z wygody, z utartych formuł myślenia o terapii, pobudza do refleksji, rodzi wątpliwości względem znanych prawd, jest manifestem przeciw ortodoksyjności myślenia, zachętą do ciągłych poszukiwań. Książka ma charakter teoretyczny, który jednak ma duże znaczenie dla sposobu prowadzenia praktyki psychoterapeutycznej. Ze zbioru esejów Blaize’a wyłania się idea przewodnia, ukryta w metaforze „zawieszenia wiedzy”, którą odczytać można jako próbę ujawniania fenomenologicznego rdzenia psychoterapii Gestalt.

Dziennik kuracjusza to spisywane na gorąco relacje o tych ludzkich słabościach, których w uzdrowisku wyleczyć się nie da.

Fifty stories woven around selected objects from the Museum of Warsaw – from the robes of Mazovian dukes to a Palace of Culture-shaped headdress worn by drag queen Shady Lady. One tale seamlessly transitions into another, together creating a captivating history of Warsaw – the eponymous “slice of the world”, where languages, goods, and customs of people arriving from different countries intertwined and mingled from the very beginning.

Bogato ilustrowana publikacja, powstała według koncepcji artysty, zawiera dokumentację fotograficzną jego autorstwa całego projektu, którego etapem końcowym była wystawa w Zachęcie w dniach 29 listopada 2014 – 1 lutego 2015. Teksty kuratorki wystawy Andy Rottenberg i znanego niemieckiego krytyka sztuki Ulricha Loocka przybliżają ideę projektu w kontekście całej twórczości artysty.

Słoneczny szkielet to najgłośniejsza powieść Mike’a McCormacka – autora należącego do pierwszej ligi współczesnych irlandzkich pisarzy, o którym przez lata krytycy lubili się wyrażać, że jest „haniebnie niedoceniany”.

Nieśmiertelny to znakomity obraz polskiej zbiorowości, a zarazem czuły portret kobiety, która chce dla siebie całego życia. I wie, że czasu na to życie zostało jej niewiele.

Proza Clemensa J. Setza niejedno pytanie pozostawia bez odpowiedzi. W czasach dominacji literatury faktu i prozy autobiograficznej, te igrające z realnością i odmawiające prostych diagnoz opowiadania są na wagę złota.