Biografie i dzienniki

Kingsnorth przekonuje, że świat jaki znamy zmierza ku końcowi, podczas gdy my chcemy żyć tak jak do tej pory, łudząc się, że wystarczy jedynie odejść od paliw kopalnych czy wspierać „ekorozwój”.

Pierwsza publikacja w całości poświęcona Janinie Turek – mieszkance krakowskiego Podgórza oraz autorce prowadzonego w tajemnicy nieprzerwanie w latach 1943–2000 Dziennika.

Agnieszka Osiecka szeroko jest znana ze swojej twórczości poetyckiej, nie wszyscy jednak wiedzą, że jej pasją była także fotografia.

„Dom w Zalesiu – i jego pobocza” to opowieść o sztuce: to w Zalesiu po raz pierwszy pojawił się słynny niebieski pasek Edwarda Krasińskiego, tu Anka Ptaszkowska i Mariusz Tchorek napisali Teorię Miejsca, manifest, który wszedł do podręczników historii sztuki.

Książka dotyczy jednego roku z życia Mirona Białoszewskiego: od czerwca 1975 do czerwca 1976.

Rewolucyjna biografia Mikołaja Kopernika.

Daniel i Danuta Olędzcy – jedna z najbardziej niezwykłych par w świecie polskiej architektury. W odróżnieniu od Kardaszewskich, Piechotków czy Brukalskich, oboje odnieśli znaczące sukcesy, nie rezygnując przy tym z własnej indywidualności.

Intymna eksploracja życia i twórczości Joan Didion, jednej z najbardziej wpływowych pisarek i dziennikarek XX wieku. Ilustrowana zdjęciami opowieść o miejscach, ludziach i przedmiotach, które ją inspirowały.

W latach 90. telewizja była odkryciem, objawieniem, oknem na świat, a jej najjaśniej świecące gwiazdy kojarzymy do dzisiaj wszyscy. Poznajcie jej kulisy od podszewki!

Dodatki filmowe Andrzeja Barańskiego to nie tylko inna historia twórczości reżysera, to również fragment innej historii kina polskiego; historii, w której wiodącą rolę odgrywa współpraca artysty z Wytwórnią Filmów Oświatowych w Łodzi.

„Współczesna natura” to dziennik Dereka Jarmana, obejmujący okres od stycznia 1989 roku do września 1990 roku.

Kontynuacja świetnie przyjętej przez czytelników "Jak u Barei, czyli kto to powiedział."

„Michał Kalecki był najbardziej oryginalnym polskim ekonomistą rangi światowej. Gdyby nie jego przedwczesna śmierć w 1970 roku, byłby bardzo poważnym kandydatem do Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii.” – prof. Jerzy Osiatyński

Łódź osobista. Zapis intymnej relacji z rodzinnym miastem. 

Dwurnik o sztuce potrafił mówić trzeźwo, bez egzaltacji, ale przebijająca z jego słów pasja, nie pozwalała wątpić, że twórczość stanowiła treść jego życia. Mawiał, że jest robotnikiem sztuki. Był nim bez dwóch zdań.