Biografie i dzienniki

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska – kobieta naznaczona miłością i wpływem planet.

Co wiemy o ezoterycznym życiu artystki totalnej, ikony dwudziestolecia międzywojennego?

Lilka, jedna z ukochanych córek Wojciecha Kossaka. Autorka wierszy inspirujących do dziś kolejne pokolenia twórców. Pierwsza poetka i pisarka krakowskiego rodu wymykająca się twardej męskiej krytyce. Malarka i rysowniczka.

Pierwszy tom listów Marii Dąbrowskiej i Anny Kowalskiej to „największe wyzwanie, rozmiarami zasobu rękopiśmiennego dające się porównać z ich dziennikami – wzajemna korespondencja z lat 1940–1965, liczy łącznie ok. 2350 często bardzo obszernych listów na 4287 kartach, co przekłada się na ok. 6 tys. stron maszynopisu.

Żadne inne dzieło Kafki nie odsłania pisarza tak bardzo, jak jego intymne listy do Mileny Jesenskiej.

Widzieli się dwa razy w życiu – pierwszy raz, żeby się zakochać; drugi – by się rozstać. Pisali do siebie niemal codziennie przez cztery lata, aż do śmierci Franza.

On - śmiertelnie chory, zagubiony, pełny lęków i namiętności, jeszcze mało znany pisarz.

Ona - dziesięć lat młodsza, nieszczęśliwie zamężna, początkująca dziennikarka. Jako jedna z pierwszych osób dostrzegła jego geniusz.

Korespondencja Stanisława Augusta z Marcellem Bacciarellim obejmuje ponad trzy dekady: lata 1764-1798. Nie jest typowym zbiorem listów. Zawiera także liczne dyspozycje, projekty, zestawienia i pokwitowania.

Autentyczne pamiętniki spisywane przez monarchów są rzadkością, a wspomnienia władcy, którego panowanie naznaczone jest dramatem państwa i osobistą tragedią, stanowią wyjątek w pamiętnikarstwie światowym. Dzieło zaczęte w roku 1771 król pisał z przerwami. Choć powracał do niego kilkakrotnie, nie zdążył go jednak skończyć.

Książka Przemysława Pawlaka to wyjątkowo udana próba ukazania skomplikowanej osobowości Stanisława Ignacego Witkiewicza jako jednostki nieprzeciętnej, prawdziwego Istnienia Poszczególnego. Jawi się on jako wszechstronny geniusz, a jednocześnie bohater niemal pozytywistyczny, morderczo pracowity, wymagający od siebie więcej niż od innych.

Odwilż w podstawowym sensie oznacza ocieplenie i rozmarzanie – tak, że odsłania się to, co wcześniej było ukryte pod grubą warstwą lodu. Przez pryzmat odwilżowej metafory Piotr Słodkowski patrzy na twórczość Marka Oberländera, jednego z najważniejszych polsko-żydowskich malarzy lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, autora słynnego płótna Napiętnowani (1955). W klimacie odwilży po stalinizmie Oberländer postawił palące pytanie o miejsce polskich Żydów w gruntownie przeobrażonym świecie. Stanął przed zasadniczymi problemami: W jaki sposób Holokaust mógł być obecny w malarstwie? Na ile zaś – wprost przeciwnie – liberalizacja kultury nie przekładała się na odwilż pamięci o Zagładzie?

“Światy lękowe” to zapis naszego dnia i jednocześnie naszych czasów.

Mordeczko, ta książka da Ci kopa, którego potrzebujesz! Bo nie ma niczego lepszego od życia na 100 procent, życia wolnego i trzeźwego. Piękne to jest, wiesz?

Nie pij dziś! jest książką o uzależnieniu od najpopularniejszego narkotyku – alkoholu. Pomaga zrozumieć, w jaki sposób działa umysł osoby uzależnionej. I dlaczego jest on tak pokrętnie dziwaczny.

„Żyj dziś!” to brawurowa opowieść o tym, jak zmienić swoje życie. Łukasz Tchórzewski odsłania przed Tobą konkretne narzędzia, które Ci pomogą.

W tej prowokującej, a zarazem inspirującej książce, Marta Markiewicz dzieli się swoją osobistą podróżą od uzależnienia od alkoholu i narkotyków do życia pełnego trzeźwości i samorealizacji. Marta, znana z organizowania trzeźwych imprez SobeRave i jako asystentka zdrowienia, z humorem i bezkompromisową szczerością opowiada o przemianach, jakie zaszły w jej życiu po tym, jak rzuciła używki 28 listopada 2016 roku.

Przypadająca w tym roku siedemdziesiąta rocznica śmierci Wincentego Lutosławskiego, wybitnego filozofa, praktykującego platonika, europejskiego pioniera jogi, to dobry czas, aby przedłożyć Czytelnikowi jego biografię intelektualną. Pod koniec XIX wieku Lutosławski stał się najbardziej znanym na świecie polskim filozofem, wydając w Londynie dzieło zawierające chronologię dialogów Platona, stworzoną dzięki autorskiej metodzie stylometrii.

Pamiętnik Strumff jest nie tylko historią masażystki i zasymilowanej Żydówki, ale „pisaniem o samej sobie”. Głównym tematem jest jej nieudane, okupione cierpieniem i poczuciem wstydu życie. Porzucona z czwórką dzieci przez męża, mimo podjętej pracy zawodowej borykająca się z ciągłymi kłopotami materialnymi, nie odnalazła się w świecie, do którego nie udało jej się dopasować, czego dowodem były jej liczne kryzysy i próby samobójcze.

Uwięziony pisarz obawiał się utraty dorobku życia i możliwości tworzenia. Oprócz poezji i prób prozatorskich pisywał prace naukowe (nazywał je beletrystyczno-literaturoznawczymi). Fascynowały go punkty styku między życiem a pracą ludzi pióra. „Czym jest poeta w najczystszej postaci? Osobą, która wyłamuje się z ograniczeń rutyny: gardzi tym, co utarte, dążąc do tego, co zagubione i niepojęte (…). Współczesny poeta poszukuje siebie w granicach, w których definiuje swoją indywidualną przestrzeń, zawsze wbrew rzeczywistości. Ale z im większą intensywnością szuka siebie, tym więcej traci z tego, co posiada” – konstatował w artykule o Wołodymyrze Swidzinskim.

Anda Rottenberg, kuratorka wystaw, krytyczka sztuki, pisarka, przez całe życie pisze dziennik. Publikuje cyklicznie fragmenty z różnych okresów. Ten dziennik obejmuje lata 2019-2022, czyli również okres pandemii.