Literatura piękna

Rybak Santiago po wielu dniach bezowocnych połowów postanawia samotnie wypłynąć na dalekie wody, aby udowodnić wszystkim, że jeszcze nie jest bezużytecznym starcem. Jego przynętę połyka imponujący marlin. Santiago rozpoczyna dramatyczną walkę nie tylko z ogromną rybą i siłami natury, lecz także ze sobą i swoim słabnącym ciałem.

Leonora Carrington – najważniejsza malarka surrealistyczna, pisarka, skandalistka i feministka brytyjskiego pochodzenia. Była partnerką Maxa Ernsta i przyjaźniła się z Pablem Picassem. W Polsce znamy ją z powieści Trąbka do słuchania, bez mała kultowej. Teraz przyszedł czas na opowiadania. 

Poruszające bolesną szczerością refleksje o utracie córki, starzeniu się i upływie czasu.

Kultura zabrała głos! !NO PASARÁN! to tomik poezji współczesnych poetek i poetów, będący głosem w walce o prawa kobiet. 

Upadek miał być siódmym opowiadaniem zbioru Wygnanie i królestwo. Temat jednak zaprowadził Camusa dalej, niż się spodziewał. Upadek stał się samodzielną książką.

Piękna, pełna trudnych emocji powieść, która zostaje na długo.

Harun, brat mężczyzny zamordowanego przez Meursaulta na algierskiej plaży, siedząc w barze, opowiada nieznajomemu o wydarzeniach sprzed ponad siedemdziesięciu lat. Jak to się stało, że nazwisko zabójcy przeszło do historii, a imię jego ofiary zupełnie przemilczano?

To literatura, która tylko pozornie jest prosta – każde z tych opowiadań na długo zapada w pamięć właśnie dlatego, że wszystko, o czym pisze Tower, sami znamy tak dobrze. 

Wspomnieć trzeba, że rzecz dzieje się w Kongo-Brazzaville w latach 60. i 70. dwudziestego wieku, i że oczyma młodego bohatera śledzimy wielką i małą historię – kraj odzyskujący niepodległość, socjalistyczną rewolucję, skorumpowanych polityków, losy mieszkańców biednych dzielnic.

Powieść, napisana w geście sprzeciwu po krwawo stłumionych demonstracjach przeciw reżimowi Aristide’a i dedykowana ich uczestnikom, ukazuje dziś swą uniwersalną moc.  

Powieść o cesarzu Hadrianie.

Wiersze Kamili Janiak, autorki 4 znakomitych książek poetyckich i wokalistki zaangażowanej w kilka projektów artystycznych (w tym – solowy), przynosi spojrzenie na codzienność, którą z jednej strony budują wciąż aktualne wpływy i naciski świata zewnętrznego (na przykład pandemia i jej żniwo czy polityka mająca realny wpływ na bohaterów i bohaterki).

Charakter nowego tomu poezji Natalii Malek – poetki, tłumaczki, kuratorki wydarzeń artystycznych – sugeruje już tytułowy karapaks: okładki zbioru niczym ochronny pancerz skrywają w sobie pulsujące życiem, misterne sploty wyrazów.

“I left Istanbul after graduating from high school, in 2006. It was only in July 2015, less than a year after Erdoğan assumed the presidency, that I found myself living in the city again full-time, to conduct manuscript research and improve my Classical Arabic reading skills. My parents’ railroad apartment was a location where I lacked the liberty to edit my poems in peace and to cultivate the sense of ‘poetic bewilderment’ so beneficial to my practice. I therefore had to put on my shoes and abandon it.”