Ja i AIDS. Sztuka i praktyki emancypacyjne w czasach transformacji
Cena regularna:
towar niedostępny
dodaj do przechowalni
Opis
Luiza Kempińska, Ja i AIDS. Sztuka i praktyki emancypacyjne w czasach transformacji
Choć z perspektywy epidemiologicznej pierwsze zakażenie HIV w Polsce odnotowano w 1985 roku, a pierwszy przypadek AIDS zdiagnozowano rok później, to zagadnienia te najsilniej zaznaczyły swą obecność w dyskursie publicznym właśnie w latach 90. Przyczynił się do tego nie tylko wzrost liczby diagnoz, ale także zmiany polityczne i ekonomiczne, w tym kryzys w obszarze opieki zdrowotnej i przemiana charakteru mediów. Konstruowany w tym czasie dyskurs o HIV i AIDS, a także wizualne reprezentacje choroby i dotkniętych nią osób doprowadziły do rozwinięcia się równoległej epidemii w sferze społecznej: epidemii strachu i stygmatyzacji, niejako inspirującej twórczość artystyczną do krytycznej odpowiedzi.
Z Wprowadzenia
Monografia koncentruje się na jednym z nieprzebadanych dotąd obszarów polskiej sztuki: artystycznych i wystawienniczych działaniach wokół HIV i AIDS podejmowanych w latach 90. XX wieku. Autorka rozwija swoje rozważania wokół pytania: w jaki sposób wystawy, a także pokazywane na nich prace, problematyzowały zmieniającą się wraz z przemianami ustrojowymi normatywność?
Dane techniczne
| Autor | Luiza Kempińska |
| Wydawnictwo | Galeria Miejska Arsenał |
| ISBN/ISSN/EAN | 9788367577137 |
| Rok wydania | 2025 |
| Design | Gosia Ciernioch |
| Język | Polski |
| Liczba stron | 300 + 4 |
| Okładka | Miękka |
| Wymiary | 17 × 22 cm |
Produkty powiązane