Urbanista, badacz miast, autor i współautor wystaw, książek i projektów związanych z przestrzenią wspólną. Kuba Snopek jest łowcą zdarzeń paradoksalnych, które najlepiej pokazują rzeczywistą logikę ludzkich wysiłków organizacji świata. Jest w ciągłym ruchu – zna zakamarki Wrocławia, Moskwy, Kijowa, Charkowa, Berlina, Berkley, Łodzi, Warszawy, bezdroża Syberii i Kalifornii. Jego „Bielajewo. Zabytek przyszłości” to wciągający esej poświęcony niezwykłej historii moskiewskiego powojennego osiedla mieszkaniowego zbudowanego w epoce Chruszczowa. O tym jak dzieli książki, które czyta, co myśli o chińskiej deweloperce i po co czyta Izaaka Babla, Kuba Snopek  opowiedział w cyklu #Miastoczytanie (LINK). 

Polecamy!

  

🛒 Głodni zielonej Warszawy, Jodie Baltazar, Paulina Jeziorek

Czy Warszawa może być jadalna? Jak pokazują autorki książki — może. Z tym alternatywnym przewodnikiem po Warszawie będziecie się przechadzać po zakamarkach stolicy w poszukiwaniu dzikich roślin jadalnych. Dowiecie się, czym jest i gdzie rośnie np. słonecznik bulwiasty. Książka jest pełna ciekawostek, map i rycin, co sprawia, że można ją czytać w domu, jak i podczas zwiedzania miasta. Warszawą można się delektować wszystkim zmysłami!

 

🛒 Bielajewo. Zabytek przyszłości, Kuba Snopek

Bielejewo to jedno w moskiewskich osiedli zbudowane w czasach wielkiego chruszczowowskiego programu mieszkaniowego. Choć sprawia wrażenie typowego blokowiska, to było ono scenerią pojawienia się, rozkwitu i zniknięcia moskiewskich konceptualistów. Projekt Kuby Snopka był próbą rozszerzenia spojrzenia i redeifinicji, tego, co jest wartościowe w miejskiej architekturze. Okazało się bowiem, że blokowisko może być oddolnym miejscem rozwoju kultury.

 

🛒 Day-VII Architecture. A Catalogue of Polish Churches post 1945, Izabela Cichońska, Karolina Popera, Kuba Snopek

Budowanie kościołów w PRL-u było zarówno kwestią wiary jak i protestu przeciwko programowo ateistycznemu państwu, wzniesiono wówczas ponad 3700 kościołów. Co ciekawe, najwięcej budynków sakralnych o najbardziej interesujących walorach estetycznych powstało po Solidarności w latach 80. Architektura VII dnia to ogromny projekt, nad którym pracowało trójka architektów i badaczy architektury-Izabela Cichońska, Karolina Popera i Kuba Snopek. W książce autorzy zajęli się zarówno opisem form jak i sposobem pozyskiwania funduszy na budowę kościołów, które znacznie odbiegały formą od sztywnej architektury scentralizowanego państwa. „Znajdujące się w szarej strefie, a przez to nie do końca sformalizowane, budowy świątyń przyciągały utalentowanych architektów obietnicą twórczej wolności. Dziś stanowią one najbardziej oryginalne dziedzictwo polskiej architektury XX wieku”.

 

🛒 Chamstwo, Kacper Pobłocki

Ostatnimi czasy mocno wybrzmiewa głos krytykujący dotychczasową narrację historyczną Polski. W swojej najnowszej książce Kacper Pobłocki pisze o niewolniczej pracy polskich chłopów i chłopek na rzecz szlachty. Jednocześnie łączy ten wątek z dzisiejszymi, służebnymi formami zatrudnienia, traktując historię jako prolog do współczesności. Pobłocki rzuca nowe światło na zmitologizowaną opowieść o czasach Rzeczpospolitej szlacheckiej. Odważnie kreśli „historię polskiego patriarchatu, dowodząc, że w tym splocie klasowych podziałów, okrucieństwa i wyzysku zaklęta jest nasza <ojczyzna pańszczyzna>”.

 

🛒 Niedźwiedzi bóg, Hiromi Kawakami

11 marca 2011 to dzień, który dzieli historię Japonia na przed i po. Tego dnia miała miejsce katastrofa elektrowni atomowej Fukushima. Hiromi Kawakami pisze więc tę samą nowelkę dwa razy, udowadniając, że po tym wydarzeniu nic już nie będzie takie jak dawniej. Co ciekawe, to wydanie zawiera też oryginalny tekst japoński. 

 

🛒 Brutal East II, David Navarro, Martyna Sobecka

To interaktywna książka, która przenosi czytelnika w świat brutalistycznej architektury postsowieckiej. Książka składa się z dwóch części. Pierwsza to część teoretyczna, zawiera opisy i fotografie budynków, zaś druga to 9 modeli, do których złożenia jest potrzebny tylko klej. Wśród wybranych budowli znajduje się kijowski Hotel Salute, Studentski Dom ‘Goce Delčev’ w Skopje czy Haus der Statistik w Berlinie. 

 

🛒 Śmieciowa przestrzeń, Rem Koolhaas

Rem Koolhaas to architekt, myśliciel, autor słynnej książki „Deliryczny Nowy Jork”. Śmieciowa przestrzeń to zbiór tekstów pisanych od lat 70. Tematy, które go interesują to stosunek architektury wobec zglobalizowanej rzeczywistości i systemu kapitalistycznego, ekspresowa urbanizacja czy przebodźcowanie obrazami. 

 

🛒 Cztery ściany i dach, Reinier de Graaf

Cztery ściany i dach Reiniera de Graafa to książka o architekturze będąca relacją ze współczesnego świata projektowego, który jest nierozerwalnie związany z biznesem i wpływami politycznymi. Pełen gorzkiego humoru wywód pokazuje współczesne realia zawodu architekta, fałszywe pretensje jej twórców i całkowite uzależnienie profesji od globalnej gry rynkowej.

 

🛒 Diabelska maszyna do szycia. Kresowa apokalipsa: reportaże i perory, Wojciech Pestka

Diabelska maszyna do szycia… to zbiór reportaży z wojny na wschodzie Ukrainy, która się toczy tam od 2014 roku. Pestka pokazuje wojnę z różnych punktów widzenia, od zwykłych szarych ludzi jak nauczyciel w wiejskiej szkole po dziennikarza, milionera czy snajpera. To ciekawa pozycja dla wszystkich, którzy interesują się konfliktem na granicy ukraińskiej.  

 

🛒 Dlaczego w sztuce ukraińskiej są wielkie artystki, Kateryna Jakowłenko

Książka Dlaczego w sztuce ukraińskiej są wielkie artystki, opowiada historię nieznanych dotąd artystek ukraińskich od końca XIX wieku aż do początków XXI. Obok znamienitych nazwisk, znajdują się kobiety mało znane, lub całkowicie zapomniane. Książka pokazuje, jak na przestrzeni czasu zmieniały się możliwości realizacji twórczych artystek, estyma i miejsce kobiety i jej cielesności w sztuce.

 

LVIV–GOD’S WILL, Viacheslav Poliakov

Do tej listy dokładamy album fotograficzny, który można dostać tylko w naszej księgarni stacjonarnej. Jego nazwa bierze się od „[…] linii autobusowej łączącej Lwów z Boża Wolą, małą wioską zagubioną w lasach na granicy Ukrainy z Unią Europejską — ziemią obiecaną bogactwa i wiecznej radości. Po ukraińsku „Boża Wola” oznacza dosłownie „wolę Bożą”, ale ma również pochodzenie od słowa „bozevillia”, co oznacza szaleństwo”. Projekt fotograficzny Poliakova to próba dokumentacji unikalnej estetyki, która wykształciła się na Ukrainie po upadku ZSRR w 1991 roku.