Łukasz Stokłosa, Fałszywe widoki

„Fałszywe widoki” to opowieść o iluzjach, które tworzymy, by oswoić świat. O obrazach natury projektowanych przez człowieka – dla człowieka – i o przekonaniu, że to, co widzimy, podlega naszej kontroli. Wystawa zaprasza nas do zanurzenia się w rzeczywistości, w której granice się rozmywają, a to, co znane, zaczyna budzić niepewność. To wystawa o patrzeniu – i o tym, jak często to, co widzimy, mówi więcej o nas samych niż o świecie, który próbujemy opisać.

Łukasz Stokłosa sięga do kulturowego imaginarium, wybiera z niego interesujące go motywy i wprowadza do swoich prac, nadając im nowe znaczenia – nie poprzez umieszczanie ich w odmiennych kontekstach, lecz przez pozbawianie ich dotychczasowych. Natura w jego obrazach nie jest tłem, lecz aktywnym uczestnikiem tej gry. Jest kształtowana, stylizowana, ujarzmiana, ale jednocześnie wymyka się porządkowi i logice. To świat mroczny, ambiwalentny, pozbawiony obietnicy harmonii. Łukasz Stokłosa swoimi pracami nie dokumentuje, lecz projektuje wizje. Pamiętamy te obrazy, choć nigdy ich nie doświadczyliśmy. „Sztuka jest myślą pochodząca z przyszłości”, pisze Timothy Morton w „Mrocznej ekologii. Ku logice przyszłego współistnienia”. „Jeśli chcemy myśli różnej od teraźniejszości, musimy skierować myśl w stronę sztuki”.