Charles Reznikoff, Co robisz na naszej ulicy, wyd. 2

Zbiór Co robisz na naszej ulicy Charlesa Reznikoffa powraca w nowym, rozszerzonym o kilkadziesiąt wierszy wydaniu. Piotr Sommer, który w 2020 roku otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia za tłumaczenie wydania pierwszego, umieścił w powiększonym wyborze chociażby (nieobecne wcześniej) utwory z debiutanckiego tomu Rythms (1918), ale również z Inscriptions (1959) oraz z cyklu By the Well of Living and Seeing (1969). Autor Lat praktyki o poezji Reznikoffa – uznawanego za jednego z najwybitniejszych amerykańskich poetów XX wieku – pisze tak:

„Na moje ucho w potrzebie muzyczności, w dążeniu do muzyczności, spotyka się u Reznikoffa wszystko, na czym mu zależy. Muzyka ogarnia składnię, która tak rozpoznawalnie reprezentuje w jego wierszach instrumentarium mowy, i muzyka, może da się tak powiedzieć, ma baczenie na to, co język chce «wyrazić» – aż po ślady, jakie jeden język zostawia albo chce zostawić w drugim (język to u niego przedmiot namiętnych deliberacji i odniesień). Muzyka poniekąd wyznacza obszar obserwacji i komentarzy – w tym sensie, że niektóre poddają się jej owocniej i skuteczniej. I do pewnego stopnia decyduje o wątkach tematycznych, na przykład o kształtach żydowskości, jakie potrafi w języku wygrać – żydowskości danej i uwewnętrznionej, z jej rozmaitymi tradycjami i naturalną linią utopii (od czasów prorockich przez Spinozę po Marksa), która wielkim skrótem przesuwa się przed nami w sekwencji «Złote Jeruzalem». Muzyka wygrywa amerykańskość – w miejskich miniaturach perypatetyka, anegdotycznych narracjach o sąsiadach i ludziach z okolicy, i w rozległej perspektywie «Świadectw», pozbawionych chyba precedensu w historii wiersza. Muzyka wygrywa rzeczy «drobne» i «najzwyklejsze» i, zdawać by się mogło, nie rokujące poetycko, i zamienia je w poetyckie odkrycia. Te zwykłości bywają celnymi wykładami poetyki obiektywistycznej”.

Piotr Sommer (z posłowia)