Praca zbiorowa, Wrocław performatywny. Performative Wrocław 1957-1989

„Wrocław performatywny 1957-1989” to projekt historyczno-badawczy poświęcony szeroko pojętym działaniom performatywnym związanym z wrocławskim środowiskiem artystycznym drugiej połowy XX wieku. Jego celem jest kompleksowa analiza najważniejszych zjawisk jakie rozegrały się na tym polu we wskazanym okresie, poddając je jednocześnie krytycznej refleksji.

Obszarem badawczym pozostają tutaj działania parateatralne, happening oraz performance jak również przejawy aktywizmu obecnego na ulicach Wrocławia w latach 80. Kluczowe pozostają także postawy twórcze i grupy artystyczne, jak i niezależne galerie, miejsca sztuki zakładane w klubach studenckich, pracowniach artystycznych czy prywatnych mieszkaniach, dla których performatywność pozostawała ważnym wyznacznikiem aktywności.

Jednym z celów będzie zaakcentowanie jednej z kluczowych ról interdyscyplinarnego wrocławskiego środowiskowa w kształtowaniu się w Polsce obrazu „sztuki akcji” i wpływu tego typu działań na generalne przemiany w polu sztuki począwszy od lat 60. XX wieku.

Performatywne, nierzadko efemeryczne działania zajmują w projekcie centralne miejsce. To one w głównej mierze pozwalają na zaistnienie sytuacji opartej na spotkaniu ludzi, mającej na celu wywołanie emocji, stworzenie tymczasowej społeczności, pobudzenie dyskusji czy zamanifestowanie poglądów. Ramy czasowe wyznaczają dwie daty: 1957 i 1989. Pierwsza wiąże się z pierwszą manifestacją sensibilistów, których spektakle-akcje zapoczątkowane we Wrocławiu stanowią protohappeningową działalność w Polsce. Druga data to przełom transformacyjny, upadek systemu komunistycznego i poprzedzający go moment narastającego chaosu politycznego ale i odczucia coraz większej swobody i wolności.