REAKCJA NA MODERNIZM. ARCHITEKTURA ADOLFA SZYSZKO-BOHUSZA :: Redakcja: Dorota Leśniak-Rychlak

    Ten produkt nie jest już w magazynie

    44,00 zł

    Redakcja:
    Dorota Leśniak-Rychlak
    Autorzy tekstów:
    David Crowley, Dorota Jędruch, Michał Wiśniewski, Barbara Zbroja
    Projekt graficzny:
    Joanna Sowula Studio Kreatywne
    Wybór pism Adolfa Szyszko-Bohusza:
    Rafał Ochęduszko


    Wydawca:
    Instytut Architektury,
    Muzeum Narodowe w Krakowie
    2013


    Liczba stron:
    176
    Oprawa:
    miękka, foliowana, skrzydełko
    Wersja językowa:
    pol/en


    To pierwsza monograficzna publikacja na temat twórczości Adolfa Szyszko-Bohusza, jednego z najważniejszych architektów polskich pierwszej połowy XX wieku. Książka składa się z dwóch zasadniczych części: otwierających publikację problemowych esejów osadzających twórczość architekta w szerszym politycznym i artystycznym kontekście; oraz z części katalogowej, w której pogrupowano obiekty zaprojektowane przez Adolfa Szyszko-Bohusz w trzech podrozdziałach poświęconych kolejno konserwacji, kostiumie stylowemu i modernizmowi (29 not). Prezentacje zawierają krótki opis budynku oraz rysunki i zdjęcia archiwalne. Publikację zamyka wybór z pism Adolfa Szyszko-Bohusza, prezentujący jego poglądy na architekturę i wyzwania nowoczesności, oraz kalendarium życia i twórczości architekta i bibliografia.
    Zasadnicza wartość książki polega na problemowym ujęciu złożonej relacji architekta z modernizmem poprowadzonej w wartkiej wciągającej narracji.


    Fragmenty:

    Ufny w swoje stanowisko i zdolności i pewien zajmowanego przez siebie miejsca w rządzącej elicie, Szyszko-Bohusz nie był jednak − a przynajmniej nie wyłącznie − biurokratą. Jego praca na stanowisku wawelskiego konserwatora nie opierała się tylko na skrupulatnych badaniach archeologicznych i sumiennej renowacji. Widział tam siebie w roli artysty albo architekta, który zmienia i uzupełnia historyczną tkankę kompleksu podług wizji, którą po części ukształtowało jego przywiązanie do Legionów. Przedstawił na przykład szereg propozycji, których celem było zaakcentowanie roli Wawelu jako „narodowego panteonu”.

    Wkład Szyszko-Bohusza do rozwoju kultu Piłsudskiego przyjmował zazwyczaj o wiele poważniejszy ton niż wiele popularnych czy nawet kiczowatych przejawów entuzjazmu związanego z postacią Marszałka. Pod koniec lat 20. zaprojektował szereg sarkofagów i krypt z myślą o wielkich, publicznych uroczystościach pogrzebowych organizowanych przez reżim sanacyjny. Jego propozycja polegała na dostarczeniu poważnego zwieńczenia wydarzeń wiążących się zazwyczaj z widowiskowymi i wysoce sentymentalnymi pokazami narodowej jedności. 

    Z tekstu Davida Crowleya Architekt Piłsudskiego

    To, co my uważamy za duch czasu, jest tylko naszem indywidualnem pojęciem o tych czasach. I lepiej zrobimy, jeśli się postaramy odzwierciadlić duch naszych czasów, nie kusząc się odtwarzać to, co po dziesięciu latach będzie rozumiane inaczej, niż dziś rozumianem było.

    Adolf Szyszko-Bohusz „Rocznik Architektoniczny” 1912–1913